Kayıt
Bir Bakışta
- Sanatçı
- Jefferson Airplane
- Yayım
- Eylül 1971
- Albüm
- Altıncı stüdyo albümü
- Özgün parçalar
- On bir
- Plak şirketi
- Grunt / RCA
- Prodüksiyon
- Jefferson Airplane
Neden önemli
Ünlü bir kolektif federasyona dönüşür
Bark önemlidir; çünkü klasik altılının varlığı sona erdikten sonraki Jefferson Airplane'ı, sonuçları gizlemeden belgeler. Marty Balin ile Spencer Dryden yoktur; Joey Covington ve Papa John Creach hem personel haritasını hem kullanılabilir sesleri değiştirir.
Albüm aynı zamanda grubun RCA dağıtımlı kendi markası Grunt Records'u başlattı. Bu kurumsal bağımsızlık müziğe koşuttur: Kantner, Slick, Kaukonen ve Covington her parçayı tek ev üslubuna sokmak yerine keskin biçimde ayrışan malzemeler sunar.
Kaukonen'in yazarlığı ve lead vokali merkeze yaklaşır. Elektrikli, akustik ve enstrümantal parçaları Airplane'ın geleceğinin, Hot Tuna'da zaten etkin olan Kaukonen-Casady eksenine ne kadar bağlı olduğunu gösterir.
Creach'in kemanı önceki hiçbir Airplane stüdyo albümünde olmayan bir renk ekler. Kaydı folk rock'a yumuşatmaz; vokali gölgeleyebilir, groove'u keskinleştirebilir veya eskiden başka gitar ya da sesin doldurduğu alanı kaplayabilir.
Sonuç tasarım ve koşullar gereği eşitsizdir, fakat önemsiz değildir. En iyi icraları iç ayrışmayı müzikal gerilime çevirerek Bark'ı basit bir çöküş öyküsünden daha açıklayıcı bir geçiş belgesi yapar.
1970-1971
İki ayrılık ve kendilerine ait bir plak markası
Jefferson Airplane, Volunteers'tan beri 1969'dan sonra yeni stüdyo albümü yayımlamamıştı. Bu aralıkta grubun çevresinde bireysel ve örtüşen projeler çoğaldı.
Kurucu, lead şarkıcı ve ilk dönemin önemli yazarı Marty Balin artık yer almaz. Davulcu Spencer Dryden da ayrılmıştır; davul koltuğunda Joey Covington vardır.
Daha geniş Jefferson ve Hot Tuna çevresinde zaten çalışan Papa John Creach keman ve vokalle yer alır. Böylece kadro yalnız personeli değil, enstrümantal dengeyi de değiştirir.
Bark 1971'in ilk yarısında San Francisco'daki Wally Heider Studios'ta kaydedildi; ardından Jefferson Airplane'ın kurduğu Grunt markasından RCA dağıtımıyla çıkan ilk albüm oldu.
Yazarlık merkezsizdir. Kantner, Slick ve Kaukonen ayrı ayrı kredilendirilmiş üçer parça sunar; Covington Thunk'ı yazar ve Pretty as You Feel'i Casady ile Kaukonen'le paylaşır.
Albümün prodüksiyonunu grup üstlendi. Bu kredi, karşıtlıkları dışarıdan bir prodüktörce standartlaştırılmak yerine korunan bir kayda uyar.
Grup ve roller
Yeniden dengelenmiş altı kişilik Airplane
Kantner kolektif tarih ölçeğinde yazar. Üç şarkısı yenilenmeden kaçışa, oradan son bir siyasal fabla ilerler; temelinde geniş vokal blokları ve sağlam ritim gitar vardır.
Slick karakter, çatışma ve absürt tiyatro üzerinden çalışır. Klavyeler ile vokal mesafesindeki değişimler üç parçasını bilinçli biçimde birbirinden ilgisiz duyurur.
Kaukonen albümün en sürekli enstrümantal kimliğini sağlar. Gitar dili, şarkılar farklı biçimlerde olsa bile sert blues atağını, akustik geri çekilmeyi ve sözsüz Wild Turkey'yi bağlar.
Casady topluluğun kinetik merkezi olarak kalır. Bası mütevazı bir akor döngüsünü kararsız hissettirebilir; Kaukonen'le diyaloğu yazarlık kredilerinin sağlamadığı sürekliliği sağlar.
Covington Dryden'ın yerini doldurmaktan fazlasını yapar. Daha düz ritmik ağırlık getirir, Pretty as You Feel ve Thunk'ta yaratıcı alan alır ve kaydı klasik kadronun karmaşık vokal-perküsyon dengesinden uzaklaştırmaya yardım eder.
Creach'in kemanı süsleyici orkestrasyon değil, ek bir lead sestir. Dokusu distorsiyonlu gitar, etkin bas ve bilinçli olarak kusurlu vokal birleşimiyle karşı karşıya geldiğinde en iyi işler.
Ses ve yapı
Pürüzlü birleşimler, hareketli bas ve yeni keman rengi
Bark tek tip prodüksiyon yüzeyine sahip değildir. Bazı parçalar tam grup rock icralarıdır, bazıları akustik ve içten gelir; kısa vokal deneyi Thunk ise enstrümantal kimliği neredeyse bütünüyle askıya alır.
Casady'nin bası ile Kaukonen'in gitarı en güçlü yinelenen bağlantıyı sağlar. Sık sık paralel bağımsızlıkla hareket ederek groove'ları sabit destek yapıları yerine konuşmalara dönüştürürler.
Vokal mimari Balin olmadan değişmiştir. Kantner ile Slick hâlâ kitlesel nakaratlar kurabilir, fakat eski üçlü dramatik dengenin yerini dönüşümlü lead merkezleri ve daha pürüzlü kolektif yanıtlar alır.
Creach'in kemanı tiz aralığı genişletir. Kaukonen'in kesme ya da bend kullanabileceği yerde söylenen bir çizgiye uzun bir kavisle yanıt verebilir; yaylı süreklilik ile elektrikli atak arasında sürtünme yaratır.
Kayıt yoğunluğu açıklıkla tekrar tekrar karşılaştırır. Feel So Good elektrikli ivmeyle dışarı iterken Third Week in the Chelsea topluluğun zırhının büyük bölümünü çıkarır ve belirsizliği duyulur bırakır.
Parça sırası pürüzsüz bir üslup yayını bilinçli biçimde reddeder. Dinleyici marştan blues rock'a, karakter şarkısına, jam kökenli single'a, enstrümantale, çatışmaya, kaçışçı rock'a, akustik itirafa, kabare benzeri deneye, vokal minyatüre ve siyasal kapanışa geçmek zorundadır.
Parça Rehberi
On bir ayrı görevi olan on bir parça
When the Earth Moves Again
Kantner marş ölçeğinde başlar, fakat düzenleme cilalı bir bildiri olamayacak kadar pürüzlüdür. Ritim gitar ve bas ağırlık kurarken sesler geleceğe bakan nakarat çevresinde toplanır. Creach'in kemanı topluluğu yumuşatmadan yeni bir Airplane rengi getirir. Açılış parçası, değişen vokal ve enstrümantal dengeyi hemen duyururken Kantner'ın kolektif yazımıyla sürekliliği ilan eder. Yenilenme, ulaşılmış bir durum değil çaba olarak sunulur.
Feel So Good
Kaukonen albümü gitar öncülüğündeki blues rock'a taşır. Vokal kalabalığa hitaptan çok enstrümantal akıma giden yoldur; Casady'nin bası yinelenen figürlerin altındaki basıncı sürekli değiştirir. İcra şarkı biçimini kaybetmeden uzar ve Hot Tuna ortaklığının bir Airplane parçasında nasıl işleyebildiğini gösterir. Fiziksel güveni açılışın soyut ölçeğine gerekli yanıtı verir: değişim burada dokunuş, nabız ve elektrikli doku içinde duyulur.
Crazy Miranda
Slick'in ilk bestesi manifesto değil, kısa bir karakter portresidir. Piyano ve değişen vokal tonu tiyatral çerçeve kurarken grup Miranda'yı basit komik figüre dönüştürmeye direnir. Düzenleme tek baskın riff'e doğru ilerlemek yerine sözlerin çevresindeki vurguyu değiştirir. Feel So Good'dan sonra Kaukonen-Casady akışını keser ve yazar farkını albüm tasarımının parçası yapar. Bark her yazarın aynı duygusal odada bulunduğunu iddia etmez.
Pretty as You Feel
Casady, Covington ve Kaukonen'e kredilendirilen parça, tek yazarın tamamlanmış anlatısından değil ritmik etkileşimden büyür. Covington'ın vokali ve yinelenen başlık cümlesi işe yarar bir merkez sağlar, fakat kimliği perküsyon, bas ve gitarların bu merkezin çevresinde dolaşmasında yatar. Groove keşfedilmiş hissi verecek kadar açık, şarkı olarak işleyecek kadar kısadır. Yeniden biçimlenen grubun hâlâ kolektif ivme yaratabildiğinin Bark'taki en açık kanıtıdır.
Wild Turkey
Kaukonen'in enstrümantali ilk yüzü, grubu birleştirmesi için şarkıcıya ihtiyaç duymadan kapatır. Gitar önde yer alır, Casady armoniyi alttan hareket ettirir, Creach'in kemanı yanıt veren melodik rol üstlenebilir. Özgün on bir parçalı programın tek enstrümantalidir; bu nedenle vokal rock albümü içindeki bir renk olarak anlaşılmalıdır. Sözsüzlüğü işlevseldir: dört farklı vokal merkezinden sonra müzisyenler artikülasyon ve alışverişle ortak zemin kurar.
Law Man
Slick ikinci yüzü albümün en yoğun çatışmasıyla açar. Ritim bölümü ileri bastırır, klavye vurguları çerçeveyi sertleştirir ve lead vokali Crazy Miranda'nın mesafeli karakter sesinden kaçınır. Kısa süre gücü artırır; çünkü şarkı genel siyasal süite açılmaz. Tek karşılaşmayı sahneler ve tehdidini bozulmadan bırakır. Bark'ın dağınık dizisi içinde Law Man tam da her unsur tek dramatik baskıda birleştiği için değerlidir.
Rock & Roll Island
Kantner çatışmanın yerine hayal edilmiş bir kaçış mekânı koyar. İlerleyen ritim şarkıya doğrudan fiziksel hareket verirken grup vokalleri özel dileği kolektif öneriye büyütür. Müzik Kantner'ın çevre projeleriyle ilişkilendirilen bilimkurgu ölçeğinden daha kısadır, fakat alternatif toplumsal alan kurma arzusu sürer. Law Man'den sonraki konumu kaçışı ilgisiz fantezi değil, baskıya yanıt gibi duyurur.
Third Week in the Chelsea
Kaukonen akustik gitar ve korunmasız lead vokalle içe döner. Şarkının önemi ölçülülüğündedir: düzenleme belirsizliği elektrikli doruğa çevirmek yerine her cümlenin tereddüdünü korumasına izin verir. Slick'in uzun armonisi anlatıcının bakışını ele geçirmeden duygusal derinlik katar. Ayrılıklar ve paralel projelerle işaretlenmiş bir grup albümünde icra alışılmadık belgesel ağırlık taşır; fakat açıklayıcı bildiri değil, hassas biçimlendirilmiş şarkı olarak kaldığı için müzikal açıdan başarılıdır.
Never Argue With a German If You're Tired or European Song
Slick bu kez abartılı karakter ve kabare benzeri kesintiye yeniden yönelir. Klavye, vokal tonlaması ve ani değişimler icrayı bilinçli biçimde kararsız yapar. Albümün genel sesine güvenilir kılavuz değildir; amacı Third Week in the Chelsea'nın bıraktığı yakınlığı delmektir. Geçiş aşındırıcı gelebilir, fakat bu aşınma Bark'ın duygusal sürekliliği reddetmesinin merkezindedir. Kayıt, yaratıcılarının seçtiği biçimler arasındaki mesafeyi sürekli açığa çıkarır.
Thunk
Covington'ın kısa parçası albümü katmanlı vokal ritmine ve ses jestine indirger. Önceki parçanın ayrıntılı tiyatralliğinden sonra Thunk sıkıştırılmış stüdyo arası gibi davranır ve dizinin ne kadar az geleneksel şarkı düzeneğiyle ayakta kalabileceğini sınar. Büyük bir beste diye şişirilmemelidir, fakat görünmez dolgu da değildir: yerleşimi kapanıştaki Kantner anlatısından önce enstrümantal alanı temizler ve Covington'a davul setinin ötesinde ayrı yaratıcı kimlik verir.
War Movie
Kantner sinema ve çatışma diliyle hayal edilen siyasal gelecekle kapatır. Efektler ve topluluk bölümleri çerçeveyi büyütürken şarkı biçimi senaryoyu son kolektif bildiriye taşır. Parça Bark'ı Volunteers'ın kamusal ölçeğine, o albümün birleşik tarihsel anını yeniden yaratmadan bağlar. Burada bitmek diziyi dairesel yapar: When the Earth Moves Again'in geleceğe bakan umudu güç, tekrar ve hayatta kalma üzerine daha sorunlu bir fabl olarak döner.
Tek bir hikâye yok
Geri çekilme, hayatta kalma ve parçalanmış topluluk
Bark bir konsept albüm değildir. Birliği, ayrı ayrı yazılmış on bir parça arasındaki yinelenen baskılardan gelir: aidiyet, ayrılık, çatışma, sığınma ve kolektif eylemin zorluğu.
Kantner toplumsal ölçekte tekrar tekrar yazar; toplulukların nasıl yenilendiğini, nereye kaçabileceğini ve siyasal çatışmanın nasıl yinelendiğini sorar.
Kaukonen'in şarkıları özerkliği daha kişisel yapar. Fiziksel elektrikli güven, Third Week in the Chelsea'nın açık belirsizliğine yol verir.
Slick kararsızlığı farklı dramatik biçimlerle ele alır: karakter gözlemi, doğrudan çatışma ve bilinçli biçimde kesintili tiyatro.
Değişen grubun kendisi bağlamdır, gizli olay örgüsü değil. En ikna edici okuma, her sözü Jefferson Airplane'ı anlatmaya zorlamadan biyografiyle yakından dinlemeyi birlikte tutar.
Grunt FTR-1001
Market poşetinin içindeki kayıt
Özgün Grunt FTR-1001 LP, grubun baş harfleriyle işaretlenmiş kahverengi market poşeti dış ambalajında geldi. İçeride balık görseli albüm adını bir nesneye dönüştürür: sarılan, eve taşınan ve sıradan bir kabın içinde keşfedilen şey.
Resimli söz sayfası el yapımı, bilinçli biçimde cilasız kimliği genişletir. Ambalaj müzisyenleri istikrarlı kahraman birim olarak sunmaz.
Sonraki CD ve dijital sürümler dokunsal şakayı kaçınılmaz olarak düzleştirir. Görseli yeniden üretmek, katmanlı özgün yapıyı açmakla aynı deneyim değildir.
Eylül 1971
Bölünmüş bir anda on bir numaraya ulaşan albüm
Bark Eylül 1971'de yayımlandı ve RCA dağıtımı altındaki Grunt Records kataloğunu açtı. Albüm Amerika Birleşik Devletleri'nde on bir numaraya ulaştı; uzun araya ve değişmiş kadroya rağmen Airplane'ın önemli dinleyici kitlesini koruduğunun kanıtıdır. Dönemin ve geriye dönük tepkilerin keskin biçimde ayrılması, kaydın üslupsal parçalanmasını bazen maceracı çeşitlilik, bazen çözülme kanıtı saydı.
İki tepki de gerçek bir özelliği yakalar. On bir parça rakip yaratıcı yönleri klasik kadro albümlerinin daha sıkı kimliğinde çözmek yerine korur.
Ticari erişim ile iç bölünme böylece birlikte var olur. Bark ne fark edilmeyen bir çöküş ne de pürüzsüz bir devamdı.
Geç dönem Airplane
Jefferson Airplane'ın son evresinin başlangıcı
Bark Jefferson Airplane'ın son stüdyo evresini başlatır ve onu 1972'de Long John Silver izler. Airplane, Hot Tuna ve Kantner-Slick çevresinin tek, ayrıcalıklı grup kimliğinden çok örtüşen yaratıcı merkezler olarak işlediği noktayı yakalar. Pretty as You Feel kaydın en açık kolektif groove'u olarak kalırken Third Week in the Chelsea, Kaukonen'in gruptan uzaklığını alışılmadık ölçüde açık anlattığı eser olarak kalıcı değer taşır.
Creach'in varlığı albümü daha geniş Jefferson ailesine bağlar, fakat sonraki Jefferson Starship kayıtlarıyla birbirinin yerine geçebilir yapmaz. Mirası özel bağlamında dinlendiğinde en yararlıdır: Airplane'ı temsil eden albüm değil, ünlü bir kolektifin özgün dengesi bozulduktan sonra nasıl duyulduğunun dürüst kaydı olarak.
Hangi sürüm?
Özgün on bir parçalı sınırı koruyun
İlk dinleme için When the Earth Moves Again'den War Movie'ye uzanan özgün sırayı kullanın. Bark'ı enstrümantal diye sınıflandırmayın: Wild Turkey, aksi hâlde vokal olan programdaki tek enstrümantaldir. Casady'nin bas tanımını ve Creach'in kemanı ile Kaukonen'in gitarı arasındaki ayrımı koruyan bir mastering seçin.
Kâğıt poşet ambalajı özgün sürümün anlamının parçasıdır; bu yüzden iyi bir çoğaltım ses aynı olduğunda bile bağlam ekler. Sonraki ekleri her zaman oturum ya da katalog takviyesi sayın, 1971 albümünün amaçlanan üçüncü perdesi değil.
Dinleme rotası
Önce yazarları, sonra topluluğu izleyin
- Önce parçaları yazarlarına göre gruplayın ve Kantner, Slick, Kaukonen ile Covington'ın ne kadar keskin ayrıldığını not edin.
- Sonra albümün en güçlü ortak sesi olarak Casady'nin basını Feel So Good, Pretty as You Feel, Wild Turkey ve Law Man boyunca izleyin.
- Creach'in uzun keman çizgilerini Kaukonen'in daha keskin elektrikli artikülasyonuyla karşılaştırın.
- Dizinin duygusal kırığını anlamak için Third Week in the Chelsea'yı kolektif Rock & Roll Island ile tiyatral European Song arasında dinleyin.
- Açılış ve kapanıştaki Kantner şarkılarını eşleyerek bitirin: girişte yenilenme, çıkışta siyasal tekrar.
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okuma
- Jefferson Airplane diskografisi — Resmî Jefferson Airplane sitesi
- Bark özgün yayımı — MusicBrainz kurumsal veritabanı
- Bark parçaları ve kredileri — AllMusic
- Bark genişletilmiş kataloğu — RCA/Legacy via Qobuz
- Grunt Records albüm diskografisi — Both Sides Now Publications
- Bark özgün ambalajı — Kapak görseli arşivi
- Wally Heider Studios diskografisi — Grateful Dead Family Discography