Albüm bir bakışta
Albümün savı
Bu albüm neden önemli
Surrealistic Pillow gelişen San Francisco sahnesini Jefferson Airplane'ı tek sese indirgemeden ulusal pop pazarına taşıdı. Grace Slick'in gelişi iki belirleyici şarkı sağladı, fakat albümün kapsamı kolektiftir: Marty Balin'ın baladları, Paul Kantner'ın folk kökenli yazımı, Jorma Kaukonen'in akustik gitarı ve alışılmadık ölçüde hareketli ritim bölümü hep önemlidir.
Kısa parça sırası onun gücüdür. Psikedelya kesintisiz stüdyo gösterisi yerine echo, uzun rezonans, vokal birleşimi ve değişmiş bakışla ortaya çıkar. “Somebody to Love” ABD listesinde beşinci, “White Rabbit” sekizinci, albümün tamamı üçüncü sıraya ulaştı. Library of Congress kaydı 2024'te National Recording Registry'ye ekledi.
Bant dönmeden önce
Tarihsel ve kayıt bağlamı
Slick kayıt başlamadan yalnız iki hafta önce, Jefferson Airplane Takes Off sonrasında Signe Toly Anderson'ın yerine katıldı. Darby Slick'in yazdığı “Somebody to Love”ı ve Great Society repertuvarından kendi “White Rabbit”ını getirdi. Oturumlar Volunteers'a dek bozulmadan kalan altı kişilik kadroyu tanıttı.
Kayıt Slick'in katılmasından iki hafta sonra, 31 Ekim 1966'da RCA'nın Hollywood stüdyosunda başladı. Kadrolu prodüktör Rick Jarrard oda sesi, delay, echo ve reverb ile kurulan stüdyo atmosferini teşvik etti. Jerry Garcia güvenilen dış dinleyici oldu, enstrümantal kapak kredisi almadan birkaç şarkıda gitar çaldı ve kapakta “müzikal ve ruhani danışman” diye yer aldı.
İcracılar ve prodüksiyon
Personel ve çalgılar
Grace Slick
Vokal, piyano ve blokflüt
Buyurgan alçaktan yükseğe vokal aralığı ile albümün en tanınan iki şarkısını getirir.
Marty Balin
Vokal ve gitar
Hassas baladları ve en güçlü sürülen rock şarkılarından birkaçını sağlar.
Paul Kantner
Ritim gitar ve vokal
Folk-rock armonisini ve grubun sıkı birleşen vokal sesini sabitler.
Jorma Kaukonen
Lead gitar ve vokal
Keskin elektrikli dolgulardan solo akustik “Embryonic Journey”ye geçer.
Jack Casady and Spencer Dryden
Bas; davul ve perküsyon
Kısa şarkılara alışılmadık ölçüde bağımsız alt frekans hareketi ve ritmik esneklik verir.
Rick Jarrard
Prodüktör
Echo ve sustain'i yalın canlı set belgesinden farklı, stüdyo odaklı albümü biçimlendirir.
Neyi dinlemeli
Ses
Kaydın imzası öndeki seslerle yumuşak echo alanı arasındaki karşıtlıktır. Slick bu alanı kesebilir, Balin ise çoğu kez içinde süzülür. Casady kök nota anonimligini reddeder: bası melodilere yanıt verir ve geçişleri iter; Dryden bu çizgilerin kayda geçmesi için yeterli alan bırakır.
Kaukonen'in gitar sözlüğü atmosferin tek tipleşmesini önler. Kırpılmış elektrikli atak, country renkleri veya çıplak parmakla çalma sağlayabilir. Mono ve stereo miksler bu unsurları farklı dengeler; sürüm tercihi bir formatın dönemi kendiliğinden daha iyi temsil ettiği varsayımına değil, dinleme zevkine dayanmalıdır.
Özgün parça sırası
Parça parça rehber
She Has Funny Cars
Jorma Kaukonen ve Marty Balin tarafından yazıldı
Davul öncülüğündeki açılış Balin'ın acil vokaline ve kısa elektrikli gitar dalgasına yol verir. Parça albümün pastel itibarının düşündürdüğünden daha keskin bir grubu duyurur.
Somebody to Love
Darby Slick tarafından yazıldı
Slick teselli değil suçlama gibi söyler. Casady'nin hareketli bası ve Kaukonen'in yanıt veren gitarı tanıdık nakaratı gergin tutar ve pop single'ını topluluk rock'ına çevirir.
My Best Friend
Skip Spence tarafından yazıldı
Daha nazik, country'ye eğilen düzenleme albümün sıcaklığını değiştirir. Doğrudan melodisi çevresindeki deneyleri daha az tutarlı değil, daha çeşitli hissettirir.
Today
Marty Balin ve Paul Kantner tarafından yazıldı
Balin'ın ölçülü vokali uzun gitar rezonansı ve yakın armoninin içinde yer alır. İcra büyük doruktan kaçınarak kırılganlığı ana olay olarak bırakır.
Comin' Back to Me
Marty Balin tarafından yazıldı
Akustik çalgılar, blokflüt ve geniş tempo albümün en özel odasını yaratır. Düzenleme her boşluğu doldurmadığı için küçük girişler önem kazanır.
3/5 of a Mile in 10 Seconds
Marty Balin tarafından yazıldı
İkinci yüz hızla açılır. Balin vokali sürerken bas, davul ve gitar toplumsal huzursuzluğu ileri harekete çevirir; grubun canlı gücü birkaç dakikaya sıkıştırılır.
D.C.B.A.-25
Paul Kantner tarafından yazıldı
Adını akor dizisinden alan şarkı, ayrıntılı efektler olmadan hafifçe değişmiş hâl yaratmak için folk-rock tekrarını ve sıkı yığılmış sesleri kullanır.
How Do You Feel
Tom Mastin tarafından yazıldı
Blokflüt ve akustik gitar parçaya açık, neredeyse country karakteri verir. Konuşma temposu final dizisinden önce gerekli alanı sağlar.
Embryonic Journey
Jorma Kaukonen tarafından yazıldı
Jarrard Kaukonen'i bu solo parmak stili parçayı kaydetmeye teşvik etti. İşlenmemiş fiziksel ayrıntısı psikedelik atmosferi grubun akustik köklerine yeniden bağlar.
White Rabbit
Grace Slick tarafından yazıldı
Yinelenen bolero benzeri yükseliş şarkıyı tek uzun crescendo yapar. Slick'in Alice imgeleri kontrollü ve sert kalır; ani son zirve güçlüdür, çünkü düzenleme gerilimi erkenden bırakmaz.
Plastic Fantastic Lover
Marty Balin tarafından yazıldı
Final sert, kısa rock'a döner. Aracılı yapaylık eleştirisi albümü başlığın ima edebileceği düşsel fade yerine hızla kapatır.
Fikirler ve atmosfer
Temalar ve konsept
Bu biçimsel bir konsept albüm değildir. Aşk, yabancılaşma, değişmiş algı ve kitle kültürüne güvensizlik yinelenir, fakat şarkılar farklı yazar ve bakışlarını korur. Birlik grubun paylaşılan stüdyo sesinden gelir.
Ünlü karşı kültür imgeleri yalnız bir katmandır. Birkaç icra sıradan duygusal açıklıkla ilgilenir; sessizlikleri kaydın dönem kostümüne dönüşmesini önler.
Kapak
Kapak görseli ve sunum
Herb Greene'in renklendirilmiş grup portresi altı müzisyeni bir arada gösterir; Slick'i anonim eşlikçilerin önündeki yeni yıldız olarak sunmaz. Bu kolektif imge, yaratıcı kimliği karşıt yazar ve şarkıcılara bağlı albümü doğru yansıtır.
Yayımlandığında
Yayın ve dönemin karşılanışı
“Somebody to Love” ABD listesinde beşinci, “White Rabbit” sekizinci, albüm üçüncü sıraya ulaştı. Bu ticari çıkış, 1967 Summer of Love kültürel zirvesine varmadan Jefferson Airplane'ı San Francisco rock'ının en görünür temsilcilerinden yaptı.
Başarı grubu dondurmadı. Sonraki stüdyo albümü After Bathing at Baxter's daha uzun, radyo biçimine daha az bağlı formlara yöneldi.
İlk baskıdan sonra
İtibar ve miras
Library of Congress albümü kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli kayıt olarak National Recording Registry'ye seçti. Kalıcılığı iki hit'ten fazlasına dayanır: albüm altı farklı müzikal kişiliğin büyük şirket stüdyosunu yaratıcı alan olarak kullanmayı öğrenmesini belgeler.
Sonraki psikedelik canlanmalar çoğu kez ya folk yumuşaklığını ya acid-rock gücünü vurguladı. Surrealistic Pillow ikisini de içerip tek grubun tamamlayıcı parçaları olarak sıraladığı için öğretici kalır.
Hangi sürüm?
Sürümler ve dinleme notları
Özgün mono ve stereo sürümler farklı dengeler ve mekânsal efektler sunar. Önce iki özgün miksten birinin eksiksiz sürümüyle başlayın; sonra yerleşim ile yankının duygusal ölçeği en belirgin değiştirdiği “Today”, “Comin' Back to Me” ve “White Rabbit”ı karşılaştırın.
Genişletilmiş sürümler değerli dönem malzemesi ekleyebilir, fakat on bir parçalı sıra alışılmadık ölçüde orantılıdır ve önce tek başına dinlenmelidir.
Pratik giriş yolu
Önerilen dinleme rotası
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okuma
- Surrealistic Pillow: National Recording Registry makalesiJeff Tamarkin, Library of Congress
- Jorma Kaukonen Surrealistic Pillow üzerine düşünüyorJefferson Airplane resmî sitesi
- Jefferson Airplane resmî zaman çizelgesi1966–67 kadrosu, yayın ve liste kronolojisi
- National Recording Registry 2024Library of Congress