Kayıt
Bir bakışta
- Sanatçı
- Ash Ra Tempel
- Albüm
- İlk stüdyo albümü
- Özgün parçalar
- İki
- Birinci yüz
- Amboss
- İkinci yüz
- Traummaschine
- Ses mühendisi
- Conny Plank
Neden önemli
Bir power trio kolektif sürenin iki karşıt biçimini keşfeder
Ash Ra Tempel bir grubu üslup tutarlılığından çok karşıtlıkla tanımlar. Amboss kolektif doğaçlamayı yaklaşık yirmi dakika boyunca artan elektrikli baskıya dönüştürür. Traummaschine daha da uzun bir yüzü saldırının yerine askıdaki elektronik, seyrek perküsyon, ses ve yavaşça değişen gitar-bas rengi koymak için kullanır. Manuel Göttsching, Hartmut Enke ve Klaus Schulze biçimin sorumluluğunu paylaşır; basılı bir iç bölüm haritası iki performansı da geleneksel süite dönüştürmez.
Conny Plank’ın ses mühendisliği düşük düzeyli sürüklenmeden aşırı yüklenmiş topluluk zirvelerine kadar geniş bir dinamik aralığı duyulur tutar. Göttsching ile Schulze’nin ikisi de elektronik kredisi alır; böylece albümün atmosferik sesi tek bir gizli klavyeciye yüklenemez. Belgelenmiş Göttsching vokal katkısı, sözler düzenleyici odak olmasa da albümün bütünüyle Enstrümantal diye otomatik sınıflandırılmaması gerektiği anlamına gelir. İlk albüm önemlidir çünkü karşıt uygulamalar—çekiç gibi vuran fiziksel ivme ve düş benzeri askıda kalma—tek grup kimliğinin eşit yarıları olarak sunulur.
Mart 1971
Berlinli doğaçlamacılar Hamburg’daki bir stüdyoya girer
Manuel Göttsching ile Hartmut Enke, Klaus Schulze ile Ash Ra Tempel’ı kurmadan önce birlikte çalmıştı. Schulze, Tangerine Dream’deki erken döneminin ardından davul, perküsyon ve elektronik sese ilgisini getirerek katıldı. Üçlü kısa stüdyo single’ları yazmak yerine provalar ve uzun doğaçlamalarla gelişti. İlk albümü Mart 1971’de Hamburg’daki Star Studio’da kaydettiler.
Conny Plank iki özgün parçanın da ses mühendisliğini yaptı. Yapılandırılmış yayın kaydında prodüktör kredisi James McRiff’e aittir; sonraki anlatılar bazen çalışmasını daha geniş tanımlasa da Plank’ın ses mühendisliği rolü tutarlıdır. Ohr LP’yi 1971’de OMM 56.013 katalog numarasıyla yayımladı. Schulze o yılın sonraki turnesinden sonra solo kariyer için ayrıldı; bu nedenle Schwingungen’da davulcu değişmiş ve konuk topluluk kullanılmıştır.
Özgün üçlü
Ortak elektronikle genişleyen gitar, bas ve davul
Göttsching gitarı tek bir başrolü sürdürmek yerine riff, devamlı çizgi, gürültü kaynağı ve mekânsal sinyal olarak kullanır. Elektroniği gitarın sınırlarını genişletirken belgelenmiş vokal bölümü albüm çapında yanlış bir Enstrümantal etiketini önler. Enke’nin bası yinelenen bir merkezi tutabilir ya da doğaçlamanın içinde başka bir distorsiyonlu hareketli sese dönüşebilir. Schulze’nin davulları sabit kıta-nakarat vuruşundan çok yoğunluk ve vurguyla ivme yaratır.
Onun elektroniği ilk albümün askıdaki yüzü için özellikle önemlidir ve sonraki solo synthesizer yöntemleriyle karıştırılmamalıdır. Plank, aşırı yükün bilinçli kolektif olaya dönüşmesine izin verirken enstrümanlar arasındaki ayrımı korur. Grup yazım kredisi, yapısı kredisiz bir Göttsching solo projesinden değil etkileşimden doğan müzikle örtüşür. Sonraki hiçbir Ash Ra Tempel ya da Ashra üyesi bu özgün üç kişilik performans çekirdeğine ait değildir.
Elektrikli ve askıda
Bir yüzde darbe, diğerinde askıda kalma
Amboss, gitar, bas ve davul kütle biriktirmeden önce tek tek atakların kaydedilmesine yetecek alanla başlar. Ritim bölümü yalnızca bir soloyu desteklemez; Enke ile Schulze gitarın hareket edebileceği koşulları sürekli değiştirir. Distorsiyon yapısal değişken olarak artar ve tınısal doygunluğu biçimin parçası yapar. Traummaschine atak oranını düşürür; sönüme, elektroniğe ve neredeyse sessizliğe daha fazla yetki verir.
Gitar tonları ileri bastırmak yerine havada asılı kalırken perküsyon yalıtılmış olay ya da uzak nabız olarak görünür. Düş yüzündeki düşük düzeyli ses, geleneksel söz öncülüğündeki şarkıdan çok başka bir dokudur. İki yapıt enstrümanları paylaşır ama hiyerarşilerini tersine çevirir: birinci yüzde ivmeye davullar, ikinci yüzde algıya mekân egemendir. Bu nedenle özgün plak arası iki eksiksiz dinleme hâlini ayırdığı için temeldir.
İki yüzlü rehber
Amboss ve Traummaschine
Amboss
Almanca başlık örs anlamına gelir; birinci yüz bu imgeyi gerçek bir endüstriyel kayıttan çok yinelenen darbeyle kazanır. Gitar, bas ve davul ayırt edilebilir güçler olarak başlar, sonra distorsiyonla ritmin ayrılmasının zorlaştığı kolektif bir yüzeye doğru iter. Göttsching yalnızca yirmi dakika solo çalmaz: cümleler Enke ile Schulze’nin yarattığı yoğunluğu sınar, geri çekilir ve değişmiş baskı altında döner. Plank’ın ses mühendisliği her zirveyi düzleştirmek yerine tırmanışı duyulur tutar. Biçim doğaçlanmıştır ama biçimsiz değildir; yinelenen ataklar, geçici açıklıklar ve yeniden başlayan hızlanma, sonu birikmiş fiziksel zorlanmayla hak edilmiş hissedilen eksiksiz bir yüz yaratır.
Traummaschine
Dream Machine daha uzun ikinci yüzü kaplar ve Amboss’un önceliklerini tersine çevirir. Elektronik, seyrek gitar, bas rezonansı, perküsyon ve düşük vokal rengi sıradan uyanık dikkatin altında çalışır görünen bir mekanizma yaratır. Başlık bilimkurgu olay örgüsü sağlamadan teknolojiyi düş görmeye bağlar. Olaylar seyrek oldukları için önemlidir: küçük bir nabız ya da yer değiştiren ton tüm alanı yeniden yönlendirebilir. Göttsching ile Schulze elektronik kredilerini paylaşırken Enke’nin bası askıda kalmaya bedensel bir zemin verir. Parça birinci yüzün darbesini yeniden yaratarak çözülmez. Albümü uzun bir teslimiyetle tamamlar ve üçlünün kolektif disiplininin güç kadar ölçülülüğü de içerdiğini kanıtlar.
Çekiç ve düş
Çekiç, düş ve dönüşmüş dikkat
İki başlık karşıt imgeler kurar: örs darbeleri alırken düş makinesi değişmiş iç deneyim üretir. Amboss maddi direnci darbe, sürtünme ve artan yoğunlukla duyulur kılar. Traummaschine makineyi görünür sanayiden çok ince bir süreç olarak ele alır. Düş görmek süreye dikkati değiştirir ve yalıtılmış sesleri sonuç doğurur hissettirir.
Albüm dışa dönük fiziksel güçten içe dönük askıda kalmaya ilerler. Bu ilerleyiş belgelenmiş iki karakterli anlatı değil, yüz sırasının editoryal okumasıdır. İki yüz de dönüşümle ilgilidir: tek tek müzisyenler kolektif kütleye ya da paylaşılan atmosfere dönüşür. Grup adıyla albüm adı aynı kalır ve iki ucun tek açıklayıcı kavram olmadan Ash Ra Tempel’ı tanımlamasına izin verir.
Ohr katlanır kapağı
Grup adı çevresinde kurulmuş katlanır Ohr nesnesi
Özgün Ohr LP standart tekli kapak yerine ayrıntılı katlanır bir sunum kullanır. Ohr etiketinin kulak kimliği nesneyi Rolf-Ulrich Kaiser’in deneysel kataloğuna bağlar. Paket albümü açmayı iki eksiksiz iç yüz deneyimine uygun fiziksel eyleme dönüştürür. Grup adıyla albüm adı aynıdır; yeni kimliği duyurma sorumluluğu tasarıma düşer.
İki başlık da bütün bir yüzü kapladığı için alışılmadık görsel alanla sunulabilir. Sonraki jewel-case CD’ler görselin bölümlerini yeniden üretir ama aynı katlanır ölçeği koruyamaz. Modern yetkili plak baskıları özgün fiziksel yapının öğelerini geri getirir. Kapak farklılıkları alternatif parçaların kanıtı sayılmamalıdır; kanonik program Amboss ve Traummaschine olarak kalır.
İlk albüm
Tavizsiz iki yüz 1971’de gelir
Ohr, Ash Ra Tempel’ı 1971’de üçlünün ilk albümü olarak yayımladı. Alman özgünü OMM 56.013 katalog numarasını taşır. İki yapıt da belgelenmiş aynı Mart 1971 Hamburg döneminde kaydedildi. Kayıt özgün programında single uzunluğunda kısa bir giriş noktası sunmadı.
Burada desteklenmeyen liste sırası ya da kesin satış toplamı verilmez. Karşılanması psikedelik, doğaçlamalı ve elektronik Alman müziğine ilgi duyan dinleyiciler aracılığıyla gelişti. Schulze’nin sonraki solo kariyeri ve Göttsching’in ilerleyen çalışmaları ilk albüme geriye dönük ilgiyi artırdı. Schwingungen, Enke ve Göttsching’le ama farklı davulcu ve daha geniş konuk kadrosuyla geldi.
Erken dönüm noktası
Uzay odaklı gitar müziği için kalıcı temel
İlk albüm iki yüzü tek bir tür etiketini aşsa da sık sık kurucu bir uzay rock’ı kaydı sayılır. Amboss bestelenmiş riff dizisi yerine topluluk tırmanışıyla üretilen gitar yoğunluğu modeli sundu. Traummaschine bir rock üçlüsünün sürekli elektronik-akustik alanı nasıl yaratabildiğini gösterdi. Dinamik karşıtlık yoğun pasajlarda ayakta kaldığı için Plank’ın ses mühendisliği kaydın süren etkisinin merkezindedir.
Albüm solo kayıtmış gibi davranmadan Schulze’nin perküsyon geçmişini elektronik geleceğine bağlar. Göttsching’in sonraki gitar süreçleri tamamlanmış tekniklerden çok sorular olarak şimdiden duyulur. Yeniden basımlar genellikle iki yapıt sınırını koruyarak dönemin başka yerlerinde görülen bonus karmaşasını azaltmıştır. Mirası kesin bir ikiliğe dayanır: güç ile sürüklenme rakip ünler değil, eksiksiz özgün tasarımdır.
Özgün iki yapıt
Eksiksiz yüz sürelerini koruyun
Kanonik albüm tam olarak iki yapıt içerir. Özgün yüzlerin hiçbirinde basılı iç bölümler yoktur. Amboss uydurulmuş bölümlere ayrılmamalıdır. Traummaschine kanonik son ve daha uzun yüzdür.
CD süre farklılıkları ek besteleri değil indeksleme ya da mastering’i yansıtır. Özgün üçlü Göttsching, Enke ve Schulze’dir. Göttsching’in vokal kredisi olduğu için Enstrümantal etiketi kullanılmaz. Sonraki canlı ya da yeniden birleşme malzemesi 1971 stüdyo LP’sinin dışında kalır.
Bir dinleme rotası
Teslimiyetten önce gücü duyun
- Tırmanışın payı kalsın diye Amboss’a ölçülü ses düzeyinde başlayın.
- Enke’nin basını gitarın altında bağımsız bir ses olarak izleyin.
- Schulze’nin yalnızca tempoyu değil yoğunluğu değiştirdiği anlara dikkat edin.
- Traummaschine’dan önce plak arasını verin.
- İkinci yüzde seyrek olayları ve mesafe değişimlerini dinleyin.
- Paylaşılan elektroniği gitarın sürdürülen tonlarından ayırın.
- Albümü ters sırada ancak amaçlanan güçten düşe dizisini duyduktan sonra yineleyin.
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okumalar
- İlk albüm programı, Mart oturumu ve parça düzeyi kredileri — MusicBrainz
- Ash Ra Tempel albüm kaydı ve eleştirel analiz — AllMusic
- Özgün Ohr yayın kaydı — Offizielle Deutsche Charts
- Ash Ra Tempel diskografisi ve kadro kronolojisi — MusicBrainz
- Ash Ra Tempel tarihsel incelemesi — University of Turku