Aynı adlı Amerikan grubuyla ilgisi olmayan Londralı Kaleidoscope, değişmeyen dörtlüyle Fontana için iki albüm yaptı: vokal ve klavyelerde Peter Daltrey, gitar ve klavyelerde Eddy Pumer, bas ve flütte Steve Clark, davulda Dan Bridgman. Daltrey sözleri, Pumer ise müziğin çoğunu yazdı; böylece tek şarkılar kısa pop, çocukluk fantezisi ve karanlık anlatı sahneleri arasında hareket ederken bile grup tutarlı yazar kimliği kazandı.
Özgün single ve albümler ticari çıkış yaratmadı; fakat Britanya psikedelyasının özellikle şarkı merkezli biçimini korur. Aynı dört müzisyen 1970'te ilgisiz bir ardıl kurmak yerine adını Fairfield Parlour olarak değiştirdi ve From Home to Home öykünün önemli devamı oldu.
Lisanslı grup fotoğrafında Kaleidoscope.Fotoğraf: Knutsk / Wikimedia Commons · Lisans: CC BY-SA 4.0. Bu sayfa için WebP biçimine dönüştürüldü.
Kuruluş ve Tarihçe
Dört müzisyen 1960'ların başından beri önce Sidekicks, ardından Key olarak birlikte çalışmıştı. Peter Daltrey, 1967 başında Fontana ile anlaşmanın Kaleidoscope adına geçişi tetiklediğini; adın dönemin hızla gelişen psikedelik imgelerine uyması için seçildiğini hatırladı. Müzik yayıncısı Dick Leahy sözleşmenin alınmasına yardım etti ve grubun Fontana kayıtlarının prodüktörlüğünü yaptı.
Fontana ilk single “Flight from Ashiya”yı Eylül 1967'de, ardından Tangerine Dream albümünü aynı yıl yayımladı. Sonraki single'lar arasında “A Dream for Julie”, “Jenny Artichoke” ve “Do It Again for Jeffrey” vardı. İkinci albüm Faintly Blowing, daha ağır stüdyo sesiyle 1969'da geldi; fakat liste başarısı getirmedi.
BBC sunucusu David Symonds menajer olunca dörtlü Fairfield Parlour adını benimsedi ve Vertigo'ya geçti. From Home to Home 1970'te çıktı; müzisyenler Isle of Wight Festivali şarkısı “Let the World Wash In”i I Luv Wight adıyla da yayımladı. Sonraki konsept proje White Faced Lady, 1991'e dek yayımlanmadı. Bu ad değişiklikleri Daltrey çevresinde kurulmuş ayrı grupları değil, aynı çekirdek grubun ardışık evrelerini anlatır.
Ses ve Üslup
Grup ucu açık jam'lerden değil şarkılardan hareket eder. Pumer'ın on iki telli ve elektrik gitarları arpej, fuzz ve melodik karşı çizgiler sağlar; org ve piyano armoniyi yoğunlaştırır; Clark'ın bası ile ara sıra çaldığı flüt Bridgman'ın kısa davulunun çevresine hareket ekler. Katmanlı vokaller, ters efektler ve akustik bakış değişimleri Daltrey'nin lead'ini yerinden etmeden düzenlemeleri renklendirir.
Tangerine Dream çoğu kez huzursuz konuları parlak yüzeylere yerleştirir: “Flight from Ashiya” bir hava felaketini anlatırken “The Murder of Lewis Tollani” ve “(Further Reflections) In the Room of Percussion” enstrümantal gösteriden çok öykü ve atmosferi öne koyar. Faintly Blowing “Music” ve başlık şarkısı gibi parçalarda gitar ile ritim bölümünün ağırlığını artırır; yine de “Poem” ve “Love Song for Annie” ilk albümün yakın ölçeğini korur. Fairfield Parlour daha sonra Daltrey-Pumer ortaklığını terk etmeden piyano, akustik dokular ve pastoral topluluk yazımını vurgular.
Temel Albümler
1967
Tangerine Dream
Fontana · Özgün 1967 yayımı
İlk albüm Daltrey-Pumer yöntemini on bir kısa parçada kurar. “Kaleidoscope” grubun adını görsel ve müzikal araç olarak kullanarak açılır; “Flight from Ashiya” mahkûm uçağın anlatısını bestelenmiş pop düzenlemesine karşı koyar; “Dive into Yesterday” geriye bakan imgeler ve değişen doku kullanır; uzun kapanış “The Sky Children” Daltrey'nin öyküsünün single süresini aşmasına izin verir. Dick Leahy'nin prodüksiyonu efektler yüzeyi karmaşıklaştırırken bile sesleri, gitarı ve klavyeleri keskin biçimde ayırır.
Önemli parçalar: Kaleidoscope · Dive into Yesterday · Flight from Ashiya · The Sky Children
İkinci Fontana albümü ilk albümün tekrarı değildir. “Faintly Blowing” ile “Music” Pumer'ın gitarına ve ritim bölümüne daha fazla fiziksel ağırlık verirken “Poem” ölçeği küçültür, “Love Song for Annie” önceki single'ların melodik doğrudanlığını korur. Değişmeyen dörtlü daha geniş duyulur; çünkü düzenlemeler karşıtlığı daha saldırgan kullanarak sıkı sıralama içinde fuzz, armoni vokalleri, klavyeler ve sessiz anlatı bölümleri arasında hareket eder.
Önemli parçalar: Faintly Blowing · Music · Poem · Love Song for Annie
Fairfield Parlour adına kredilendirilen bu Vertigo albümü aynı dört müzisyeni daha piyano ve akustik odaklı ortamda belgeler. “Bordeaux Rosé” değişimi hemen duyulur kılar, “In My Box” grubun minyatür öykücülüğünü korur ve uzun “Aries” düzenlemelere Fontana single'larının izin verdiğinden fazla alan verir. Buraya devam olarak aittir, fakat Kaleidoscope adıyla yayımlanmamıştır.
Önemli parçalar: Bordeaux Rosé · In My Box · Aries
Derin Seçkiler
“A Dream for Julie”, “Jenny Artichoke” ve “Do It Again for Jeffrey” grubun en güçlü çalışmalarının ne kadarının iki özgün albüm dışında çıktığını gösterir.
Geçici I Luv Wight adıyla yayımlanan Fairfield Parlour single'ı “Let the World Wash In”, 1970 Isle of Wight Festivali için yazıldı.
White Faced Lady Fairfield Parlour evresini ilk kez ancak 1991'de yayımlanan konsept esere uzatır.
Kaleidoscope Britanya psikedelyasının uzun doğaçlamaya veya stüdyo gösterisine bağlı olmadığını gösterir. Ayrımları anlatısal ekonomiden gelir: Daltrey çocukluk anısından felakete ya da özel huzursuzluğa geçebilirken Pumer her söze özgül melodik ve armonik ortam verdi. Sabit dörtlü bu şarkıları yapısını boğmadan yakın dinlemeyi ödüllendirecek kadar enstrümantal renkle gerçekleştirdi.
Fairfield Parlour devamı kataloğu değişimin kaydı olarak da değerli kılar. Aynı yazarlar ve icracılar Fontana'nın 1967 psikedelik pop anından 1970'te Vertigo'nun daha akustik ve progresif diline ilerledi. Sonraki yeniden basımlar ve arşiv yayınları ticari olarak gözden kaçan malzemeyi geri getirdi; fakat kalıcı sav şarkılara ve bu duyulur gelişime dayanır.
RetroForge Records özgün müzik ve bağımsız editoryal rehberler yayımlar. Bu tarihsel grup rehberi sanatçı, plak şirketleri veya hak sahipleriyle bağlantılı değildir. Lisanssız albüm görseli çoğaltılmamıştır.
