Birkaç Oda, Tek Doğum Belgesi Yok
Elektrikli jazz tek oturumla ya da tek grupla başlamadı. 1960'ların sonunda müzisyenler birkaç yönden amplifiye klavyeleri ve bası, rock ile funk ritimlerini, daha özgür topluluk rollerini ve stüdyoda kurulmuş daha uzun biçimleri deniyordu. Tony Williams 1969'da Lifetime'ı kurdu; Miles Davis In a Silent Way albümünü o Temmuz'da yayımladı ve Bitches Brew malzemesini aynı yılın ilerleyen döneminde kaydetti.
Miles Davis merkezî kalır çünkü elektrikli topluluklarındaki ve çevresindeki birçok müzisyen yeni gruplar kurdu, ancak onun kayıtları bile basit köken öyküsüne direnir. Prodüktör Teo Macero şu albümde bant kurguları ve yinelenen bölümler kullandı: In a Silent Way; Bitches Brew ise enstrümantasyonu, ritmik yoğunluğu ve rock ses yüksekliğinin etkisini büyüttü. Britanyalı jazz-rock ve Canterbury müzisyenleri Amerikan şablonunu beklemek yerine paralel yanıtlar geliştiriyordu.
Birkaç Çıkışlı Miles Davis Ağı
Wayne Shorter ve Joe Zawinul, ikisi de In a Silent Wayalbümünde duyuldu; Weather Report'u kurmak için basçı Miroslav Vitouš'a katıldılar. Chick Corea ilk Return to Forever'ı 1971 sonunda kurdu. John McLaughlin Mahavishnu Orchestra'yı yönetti; Herbie Hancock Mwandishi altılısından Headhunters'a geçti; Tony Williams power trio'yu Lifetime'ın merkezine zaten yerleştirmişti.
Buna ağ demek sonraki grupları Miles Davis franchise'ları yapmaz. Her biri ortak dönemden farklı olasılıklar seçti: açık kolektif doku, Hint etkili ritmik tasarım, Brezilya esintili melodi, funk tekrarı ya da stüdyo kolajı. Yararlı tarih onları tek evrim çizgisine zorlamak yerine bu ayrılışları izler.
Dört Farklı Grup Dili
Mahavishnu Orchestra amplifiye gitar, keman, klavyeler, bas ve davullardan sıkı bestelenmiş temalar kurdu, sonra onları ani ölçü ve Hint ritmik kavramlarıyla biçimlenen doğaçlamaya açtı. Weather Report'un ilk müziği tını ve kolektif hareketin eşlikçiyle solist arasındaki alışılmış ayrımı bulanıklaştırmasına izin verdi. Bu yaklaşımlar kontrol hakkında zıt sorular sorarken eşit ölçüde elektrikli duyulabilir.
İlk Return to Forever, sonraki sürümler daha sert rock attack'ine yönelmeden önce Corea, Stanley Clarke, Joe Farrell, Airto Moreira ve Flora Purim'i Brezilya esintili akustik-elektrikli toplulukta birleştirdi. Hancock'un Head Hunters albümü funk groove'u, synthesizer'ları ve özlü yinelenen malzemeyi merkeze aldı. Farklar aynı fusion şablonunun üstüne serilmiş dekoratif tarzlar değil; grubu düzenlemenin farklı yollarıdır.
Ritim ve Stüdyo Yapımı
Enstrümantasyon tek başına yanıltabilir. Elektrikli piyano ve gitar progresif rock boyunca da görünür; akustik topluluk ise son derece etkileşimli jazz düşüncesi kullanabilir. Daha güçlü ipuçları ritmiktir: bas ve davullar yinelenen groove'u mu tutuyor, solistin altındaki zemini sürekli mi değiştiriyor, yoksa yazılmış vurguları grubun geri kalanıyla mı müzakere ediyor?
Stüdyo müzisyenler çaldıktan sonra biçimi değiştirebilirdi. Macero'nun şu albümdeki kurgusu: In a Silent Way kaydedilmiş malzemeyi tekrarlayıp yeniden sıraladı; Bitches Brew bu stüdyo mantığını daha büyük topluluklara ve yoğun katmanlara genişletti. Bu nedenle fusion hem gerçek zamanlı konuşmayı hem bant makinesindeki yapımı içerir. Her kaydı jam'in dokunulmamış belgesi saymak yöntemin yarısını kaçırır.
Spektrum Boyunca Dinleme Rotası
Davis'in In a Silent Way (1969) albümünü ferah elektrikli geçiş için, Bitches Brew (1970) albümünü daha yoğun stüdyo yapımı için kullanın. Mahavishnu Orchestra'nın The Inner Mounting Flame (1971) albümü sıkıştırılmış topluluk attack'i sağlar. Herbie Hancock'un Head Hunters (1973) funk'ı merkeze alır; Weather Report'un Mysterious Traveller (1974) dokuyu ve grup kompozisyonunu önceler; Soft Machine'in Bundles (1975) albümü Canterbury jazz-rock ve Allan Holdsworth'un öne çıkan gitarı üzerinden Britanya rotası sunar.
Önce davulcuyu ve basçıyı dinleyin, sonra klavyenin ne yaptığını sorun: armoni, renk, nabız ya da aynı anda birkaç rol. Temanın sağlam dönüp dönmediğine, doğaçlama için işarete dönüşüp dönüşmediğine ya da stüdyoda yeniden kurulup kurulmadığına dikkat edin. Bu sorular fusion'ı hız ya da teknik aşırılığın eşanlamlısı yerine çalışma yöntemleri seti olarak duyulur kılar.
RetroForge Arşivinin İçinde
The Map Refuses the Territory Canterbury ile fusion sınırı yakınında konuşmalı topluluk yazımı ve kararsız biçim kullanır. The Glass Engine Awakens daha doğrudan progresif rock girişidir, ancak değişen enstrümantal rolleri aynı dikkatli dinlemeyi ödüllendirir.
İki albüm de belirli tarihsel kadroyu yeniden yaratma iddiasında değildir. Bağlantı yöntemseldir: bas, davullar, klavyeler ve lead enstrümanlar yalnız sabit sıraları kaplamak yerine yönü değiştirebildiğinde düzenlemeler daha canlı olur.
Kaynaklar ve Ek Okuma
Resmî Miles Davis arşivi 1969–70 oturumlarını ve Macero'nun bant yapımını belgeler. Sanatçı tarihleri sonraki grup kuruluşlarını, kadroyu ve albüm kronolojisini destekler; Library of Congress şu albüm için bağlam sağlar: Head Hunters. Topluluk yöntemi ve dinleme rotası açıklamaları RetroForge editoryal analizidir.
- Miles Davis— In a Silent Way
- Miles Davis— Bitches Brew
- Miles Davis—Lenny White ritim ve şu albüme giden yol hakkında: Bitches Brew
- Miroslav Vitouš—resmî biyografi
- Chick Corea—resmî biyografi
- John McLaughlin—müzik yaşamı ve Mahavishnu Orchestra
- Herbie Hancock— Head Hunters
- Library of Congress— Head Hunters kayıt notları
- Soft Machine—resmî tarih