Sonra tuşları bırakıp mekanizmanın dönmesini beklemek gerekir. Prog'un dev koroları, yaslı yaylıları ve hayalet flütleri orkestradan değil, huysuz ahşap klavyedeki onlarca kayıttan geldi. Mellotron geçiş teknolojisi olmalıydı, duygusal dil oldu.
Gerçekten orkestra değildi
Akustik çalgıları ne kadar doğru taklit ettiğine göre yargılamak yanlıştır. Yaylılar gerçek section, koro koro, flüt odadaki flütçü gibi değildir. İyi. Kaynak ile sonuç arasındaki boşluk onu ilginç kılar.
Kayıtlar yay hareketini, nefesi, sesi ve atağı korur; bağlamdan çıkarılıp klavyecinin parmağına verilir. Yıllar önce çalınmış nota, ilk müzisyenlerin hiç çalmadığı akorun parçası olur. Kaynak insan, sonuç tuhaf biçimde insan dışıdır. Mekanik için Mellotron nedir? yazısına bakın.
Prog'un ölçeğe ihtiyacı vardı
1970'ler başında gitar-bas-davul her şeyi veremiyordu. Pastoral sessizlik orkestraya, nakarat gruptan büyük seslere, zirve yaylılara, köprü yeni bir renge ihtiyaç duyabilirdi.
Orkestra pahalı ve özellikle turnede zordu. Mellotron orkestral çağrışımı klavyeye sıkıştırdı; doğruluğu değil çağrışımı. Normal orkestra stüdyoya girmiş gibi olmadan ufku doldurdu.
Üç ses, üç dünya
Yaylılar
Güzel ama rahat değildir: grain, ayrı ataklar, kayan pitch, nota içinde sıkışan yay. Akorda ayrı performanslar hareketli doku kurar. Gerçek strings lüks, Mellotron eski duyulabilir.
Gitar, vokal ya da Hammond arkasında bölümü büyütüp belirsiz bırakır. Zafer mi, yas mı? İkisi de.
Koro
İnsan sesleri ayrı notalara kaydedilip klavyeciye verilir. Yeni söz, ortak nefes, ilerlemeyi büyüten gerçek koro yoktur. Yine de insan varlığı duyulur. Gerçek koro odada yaşar; Mellotron, odanın çoktan gitmiş koroyu hatırlaması gibidir.
Dev alan, mit, çürüme, teknoloji ve iç manzara seven prog için güçlü malzemeydi.
Flüt
Flüt daha yumuşak ve yakındır. Nefes ve atağı korurken ilk performansta olmayan cümleleri klavye kurar. Akustik gitar veya sakin vokal yanında orkestraya dönüşmeden pastoral olur.
Prog kontrastla yaşar: göğü açan korodan beş dakika sonra flüt, 12 telli gitar ve tek sese inebilir. Mellotron iki dünyada da yaşar.
Hammond'un kusursuz ortağı
Hammond fiziksel ve iddialıdır; Leslie ile hareket eder, ısırır ve distorte gitarla yarışır. Mellotron arkada uzar, havayı boyar. Organ armoniyi tanımlar, yaylılar genişletir; organ ritme saldırırken koro geride asılıdır. Biri kas, diğeri mesafedir.
Gitara nasıl yer açtığını dinleyin
Büyük prodüksiyonda her çalgı dev olmak zorunda değildir. Gitar önde, bas ve davul ağırlık, Hammond armonik güç, Mellotron arka düzlem olur. Ayrım bütünü parçalardan büyük hissettirir.
Gitar duvarı spektrumu doldurur; Mellotron önündeki tek çizgi derinlik sayesinde daha büyük olabilir. Gitar burada, Mellotron arkada. Mix perspektif kazanır.
Sekiz saniye müzik diline dönüştü
Piyano notası söner, synth sonsuza uzayabilir, Mellotron saate karşıdır. Çalanlar akoru yeniden basar, notaları kaydırır, bant bitmeden voicing değiştirirdi.
Çözümler phrasing oldu. Doku yenilenmek zorundadır. Modern sample sonsuz olsa da eski sınır partinin nefesini sağladığı için taklit edilir.
Sallanma önemlidir
Sahnede akort kaçması romantik değildir. Sıcaklık, taşıma, bant durumu ve ayar sorundu. Ama hafif kararsızlık sonradan taklit edilen sesi yarattı. Notalar biraz kayınca akor donar değil hareket eder. Kusursuz sample koro görkemli, bant koro kırılgandır. Kusursuzluk kırılganlığı zor taklit eder.
Neden gerçek yaylılar kullanılmadı?
Bazen kullanıldı. Mellotron başka şey sundu: gerçek orkestra birçok insanın ifadesini, Mellotron onların mekanik ve yeniden düzenlenmiş hatırasını getirir. Gerçek yaylı genişliği için yaylıları tutun; paralel dünyanın orkestrası için Mellotron anlamlıdır.
Prog'un sevdiği konuya uydu: zaman
Çalgı geçmiş anların kayıtlarından yapılır. Tuş keman üretmez, yakalanmış kemanı tekrarlar. Akor geçmiş parçalarını birleştirir; hafıza, tarih, mit, gelecekçilik ve eski-yeni çarpışmasına çekilen türe uyar.
Klasik tını modern makineden, insan performansı manyetik depodan gelir; akustik geçmiş elektronik şimdi tarafından yönetilir. Teknolojinin kendisi prog'un sevdiği çelişkiyi taşır.
Stüdyo aracından tür simgesine
O yaylılar symphonic prog, psychedelia, early art rock, progressive folk ve space rock ailesini çağırır. Birkaç akor dönemi belirtir.
Bu yararlı ve tehlikelidir. Tembel kullanım vintage duvar kâğıdı, iyi kullanım odanın duygusal boyutunu değiştirir. “Nereye Mellotron?” değil, düzenlemede mesafe, kırılganlık, ihtişam, huzursuzluk veya gruptan büyük bir alan eksik mi diye sorun.
Büyük ironi
Modern emülasyonda kırılgan mekanik, akort paniği, sekiz saniye sınırı ve kamyonette küsen ahşap kutu yoktur. Yine de tape wear, wobble, noise ve instability düğmeleri vardır. Yarım asır mühendislik kusurları kaldırdı.
Sonra müzisyenler onları geri koyan düğmeler istedi. Kusurlar kimlikten ayrı değildi; kimliğin kendisiydi. Mellotron grubu temizlemeden büyük, güvenli yapmadan görkemli, orkestra olmadan orkestral yaptı. Çatlaklı ölçek sundu ve atmosfer o çatlaklardan girdi.