Kayıt
Bir bakışta
- Sanatçı
- Amon Düül II
- Yayımlanma
- 1971
- Albüm
- Üçüncü stüdyo albümü
- Özgün biçim
- Çift LP, dört yüz
- İkinci plak
- Chamsin Soundtrack
- Prodüktör
- Olaf Kübler
Neden önemli
Uzun biçim besteye, montaja ve film müziğine dönüşür
Tanz der Lemminge, Yeti’nin bestelenmiş ve açıkça doğaçlanmış plaklar arasındaki temiz ayrımını yinelemez. İlk LP’si kısa hareketleri bir yüz uzunluğundaki iki süitte düzenleyerek montajı ve geri dönüşü başlıca beste araçları yapar. İkinci LP bağlamı yeniden değiştirir: dört parça Chamsin Soundtrack’i oluşturur ve enstrümantal atmosferi açılış plağının vokal tiyatrosunun yanına yerleştirir. Biçim, iki yöntemin aynı olduğunu iddia etmeden grubun sıkıca kesilmiş bölümlerden uzun ortamlara ilerlemesini sağlar.
Jimmy Jackson’ın orgu ve koro orgu ile Al Gromer’ın sitarı ilk plağı standart rock topluluğunun ötesine genişletir. Albüm geçişli bir kadro anını da belgeler: Renate Knaup yanlış, sabit bir kadroya sessizce katılmak yerine konuk vokalist olarak görünür. Katalog içindeki önemi yalnızca sürede değil, ölçek ve düzenlemededir; her yüz birçok karşıt olayın tutarlı hâle gelmesi için farklı yol önerir. Sonraki Carnival in Babylon daha kısa tek LP çerçevesine dönecek, bu da Tanz der Lemminge’yi grubun ilk üç albümlük dizisinin en geniş stüdyo mimarisi yapacaktı.
1971
Yeti’nin çift LP atılımından sonra kurulan üçüncü albüm
Amon Düül II, Tanz der Lemminge’ye girişmeden önce Phallus Dei’yi 1969’da, çift albüm Yeti’yi 1970’te yayımladı. Grup elektro gitar, keman, org, katmanlı perküsyon, teatral sesler ve uzun biçimden oluşan bir söz dağarcığını zaten kurmuştu. Yeti yapılandırılmış parçalar ile üç doğaçlama arasında basılı bir ayrım yaptı; 1971 albümü bu meseleleri süitler ve film müziği olarak yeniden düzenledi. Almanca başlık Dance of the Lemmings olarak çevrilir; Britanya Liberty baskısında bu ad kullanıldı.
Albümün prodüktörü Olaf Kübler’dir; Peter Kramper ve Karl-Heinz Hausmann ses mühendisliği ile miks rollerinde belgelenmiştir. İlk LP, farklı yayınların farklı biçimlerde indekslediği kısa ve adlandırılmış bölümler ağına dayanır. İkinci LP 1970 yapımı Chamsin filmiyle bağlantılı müzikten gelir ve açıkça Chamsin Soundtrack olarak gruplanır. Carnival in Babylon 1972’de geldi ve bu dört yüzlü planı uzatmak yerine grubu tek albümlük bir diziye yoğunlaştırdı.
Amon Düül II
Dikkatle sınırlandırılmış konuklarla çevrili değişen çekirdek
Karrer keskin elektrikli saldırı, akustik doku, yayla sürdürülen ses ve seçili vokal bölümleri arasında ilerleyerek tınıyı yapısal işarete dönüştürür. Weinzierl ikinci bağımsız gitar sesini sağlar ve vokal katkısında da bulunur; piyano ise film müziği plağının paletinde görünür. Rogner’ın orgu ve elektronikleri armonik ağırlık sağlayabilir veya arka planı istikrarsız çevresel sese dönüştürebilir. Meid ilk plağı elektrik bas ve kontrbasla sabitler ve ayrı hareketlerde belgelenmiş vokal rollerini üstlenir.
Leopold süit plağını davul ve perküsyonla sürükler, ardından Chamsin malzemesine piyano katkısı yapar. Jackson’ın koro orgu, yanlışlıkla Mellotron’a veya kalıcı kadroya kredilendirilmemesi gereken orkestral bir genişlik üretir. Gromer’ın sitarı ilk plağın renk şemasına aittir ve albümün tamamını Indo-rock projesi olarak tanımlamayı haklı çıkarmaz. Knaup ve Zacher belirli vokal görünümleri için kredilendirilir; bu katkıları sınırlı tutmak konuk kredilerinin her parçaya sızmasını önler.
Süitler ve film müziği
Elektrikli süitler yerini enstrümantal sinemaya bırakır
İlk yüz ani karşıtlıklardan süreklilik yaratır: yükseltilmiş riff’ler, akustik açılmalar, vokal sahneleri ve klavye kütleleri bağlantılı hareketler olarak gelir. Yinelenen malzemesi geleneksel kıta ve nakarattan daha önemlidir; kısa bir bölümün öncesindekinin anlamını değiştirmesine izin verir. İkinci yüz daha huzursuzdur; sabit bir groove’u ses alanı, doku ve dramatik hitap değişimleriyle tekrar tekrar keser. Org ve koro orgu armonik alanı büyütürken gitarlar süitlerin cilalı senfonik rock’a dönüşmesini önleyecek kadar kaba kalır.
Sitar aranjman içinde kesintisiz egzotik yüzeyden çok ayrı bir renktir. Chamsin plağı lead sesin önemini azaltır ve piyano, elektronikler, perküsyon ile gitarın alan kurmasına izin verir. Bu dört parça uydurulmuş sahne sahne eşzamanlama gerektirmeden sinematiktir; yoğunluk karşıtlıkları kendi kendine yeterli bir LP dizisi sağlar. Dört yüz boyunca prodüksiyon akustik ayrıntıyla aşırı yüklenmiş topluluk zirveleri arasındaki ayrımı korur; böylece ölçek tekdüze yüksekliğe dönüşmez.
Parça rehberi
Dört özgün yüz boyunca altı büyük eser
Syntelman's March of the Roaring Seventies
Özgün ilk yüz, sıradan anlamda kesintisiz tek şarkıdan çok bir süittir. Alman baskıları onu In the Glassgarden, Pull Down Your Mask, Prayer to the Silence ve Telephonecomplex dâhil adlandırılmış hareketlere ayırırken diğer yayınlar yüzü daha geniş biçimde gruplar. Marş ritmi, akustik pasajlar, ses ve ani elektrikli baskı tek bir yinelenen hook’tan çok geçiş hakkında dizi yaratır. Aranjman kendi ölçeğini sürekli yeniden gözden geçirir: samimi ayrıntı birkaç ölçü içinde kamusal gösteriye dönüşebilir. Dijital baskı birkaç parça numarası sağlasa bile yüzün tamamını tek dinleme birimi olarak ele almak bu dönüşleri korur.
Restless Skylight-Transistor-Child
İkinci yüz başka bir bileşik eserdir; Alman indekslemesi Landing in a Ditch, Dehypnotized Toothpaste, A Short Stop at the Transylvanian Brain-Surgery, Riding on a Cloud, Paralyzed Paradise ve H.G. Wells’ Take Off gibi bölümleri adlandırır. Bu başlıklar teknolojik, bedensel ve havadaki imgelerden oluşan oynak bir zincir yaratır, ancak belgelenmiş doğrusal olay örgüsü oluşturmaz. Müzik merkezini tekrar tekrar değiştirir: ağır gitar klavyelere yer açabilir, sesler karakter gibi davranabilir ve kısa bağlayıcı malzeme süiti yeniden yönlendirebilir. Huzursuzluğu yalnızca betimleyici değil, biçimseldir. Yüz, rekabet eden bakış açılarını tek anlatıcıda çözmeden vokalli ilk plağı kapatır.
The Marilyn Monroe-Memorial-Church
Chamsin Soundtrack üçüncü yüzü uzun bir enstrümantal ortamla başlatır. Başlığı ünlü anısını ve dinsel mimariyi birleştirir, ancak parça gerçek bir anma sahnesinden çok tını üzerinden işler. Piyano, org veya elektronikler, perküsyon ve telli dokusu farklı derinlikleri kaplar; motiflerin geniş bir çerçeve içinde nesneler gibi görünmesine izin verir. Hareketlerle dolu iki vokal süitinden sonra sözel yönlendirme gereksiniminin azalması sürenin nasıl algılandığını değiştirir. Parça ikinci plağın arta kalan doğaçlama olmadığını gösterir: kendi hızına ve enstrümantal önceliklerine sahip, ayrı gruplanmış bir film müziği dizisidir.
Chewinggum Telegram
Daha kompakt film müziği parçası bilinçli olarak uyuşmayan iki imgeyi birleştirir: tüketilip atılan tatlılık ve acil iletişim. Müzik önceki uzun ortamdan daha keskin jestler ve daha açık ileri itişle karşılık verir. Başlığı gizli anlatısal mesaj sağlamak yerine gündelik nesne ile elektronik iletimin çarpışmasını çerçevelemeye yardımcı olur. Özgün yüz sırasında Chamsin plağı içinde karşıtlık işlevi görerek atmosferik genişliğin durağanlaşmasını önler. Ekonomisi albümün büyük fiziksel paket içinde kısa biçimi nasıl kullandığını da gösterir: kısa bir cue bütün LP yüzünü yeniden dengeleyebilir.
Stumbling over Melted Moonlight
Dördüncü yüzün açılışı daha askıda bir ölçeğe döner. Başlığın imkânsız fiziksel eylemi nabız, klavye rengi ve sürüklenen gitar üzerinden ayağını kaybedip yeniden buluyor gibi görünen müzikle karşılanır. Bu yakın dinleme yorumudur; filmin gerçek bir ay ışığı sahnesi içerdiği iddiası değildir. Konumu ikinci film müziği yüzüne son parçadan önce kademeli giriş verir. İlk plağın kalabalık vokal bölümleriyle karşılaştırıldığında sesler arasındaki boşluk beste malzemesine dönüşür. Parça sönümlenmeye, örtüşmeye ve atmosferik bir katmanın ritim olarak çalışmaya başladığı noktaya dikkat davet eder.
Toxicological Whispering
Son film müziği eseri çift albümü açılış marşının tekrarıyla değil, huzursuz düşük yoğunluklu ayrıntıyla kapatır. Başlıktaki fısıldama azaltılmış ses düzeyini çağrıştırırken toksikoloji tehdit ekler; aranjman bir hikâyeyi açık etmeden bu çelişkiyi sürdürür. Elektronikler ve enstrümantal parçalar yakınlık ile mesafe yaratır, perküsyon dokunun hareketsizleşmesini önler. Dördüncü Chamsin parçası olarak dramatik mantığı iki süit yüzünden farklı olan bir plağı tamamlar. Son, albümü atmosfere dağılmış bırakır; ilk plağın adlandırılmış karakterlerine, vokal müdahalelerine ve sert kurgularına etkili bir karşı ağırlıktır.
İmge ve hareket
Maskeler, makineler, hareket ve hayal edilmiş manzara
Albüm kesintisiz tek bir konsept anlatısı değildir; ilk ve ikinci plaklarının farklı düzenleyici çerçeveleri vardır. İki açılış süiti mekanik dili, değişmiş bedenleri, yolculuğu ve kamusal gösteriyi tekrar tekrar birleştirir. Maskeler ve sessizlik her sesi sabit bir karaktere atamadan istikrarsız kimlik ve iletişim çağrıştırır.
Transilvanya ve H. G. Wells göndermeleri popüler kültürel belleği hızlı teatral işaretlere dönüştürür.
Bulutlar, uçuş ve kalkış ikinci süit boyunca yukarı hareketi yineler. Chamsin başlıkları vokal tiyatrosunu ünlü, din, tüketim nesneleri, iletişim ve çevresel tehlike birleşimleriyle değiştirir. Film bağlamı ikinci plağın mekânsal hızını açıklamaya yardımcı olur, ancak ona desteklenmeyen bir sahne haritası dayatılmaz. Albüm başlığındaki dans kolektif ve biçimsel hareketi gerçek lemming’ler hakkında uydurulmuş herhangi bir hikâyeden daha güvenli biçimde tanımlar.
Liberty çift LP
Bölünmüş çift albüm için yapılmış gatefold kapak
Özgün biçim gatefold kapaklı çift LP’dir ve bu fiziksel ayrım albümün iki plaklı tasarımını destekler. Ön sunum müziği gerçek bir lemming illüstrasyonuyla açıklamak yerine kolaj benzeri psikedelik imgeler kullanır. İç ve etiket bilgileri önemlidir; çünkü süit hareketleri bazı baskılarda diğerlerinden daha ayrıntılı tanımlanır. Britanya başlığı Dance of the Lemmings ayrı bir albümü tanımlamak yerine Almanca başlığı çevirir.
Ulusal baskılar tipografi, katalog numarası ve iç hareketlerin basılma biçimi bakımından değişebilir. Modern kapak küçük resimleri programın dört yüz arasına göre tasarlandığı gerçeğini sık sık gizler. İkinci plağın Chamsin gruplaması özgün pakete aittir ve sonraki derleme alt başlığı değildir. Bu nedenle sadık bir sunum çevrilmiş Britanya başlığını ve yüz mimarisini açıklarken Almanca albüm başlığını korumalıdır.
Üçüncü albüm
Liberty zorlu bir üçüncü kayıt sunar
Liberty, Tanz der Lemminge’yi 1971’de Amon Düül II’nin üçüncü stüdyo albümü olarak yayımladı. Çift format Yeti’yi izledi, ancak onun bestelenmiş ve doğaçlanmış etiketlemesini basitçe yeniden üretmedi. Britanya yayını çevrilmiş Dance of the Lemmings başlığını kullandı. Albüm dinleyicilerden süit alt bölümleri, film müziği gruplaması ve dört fiziksel yüz arasında yol bulmalarını istedi.
Burada kayda desteklenmeyen bir liste zirvesi veya döneme ait kesin satış rakamı eklenmez. Eleştirel tartışmalar sık sık iddialı ölçeğini ve süit plağıyla Chamsin malzemesi arasındaki karşıtlığı vurgulamıştır. Sonraki dijital indeksleme aynı müziği altı uzun parça veya çok daha uzun hareket listesi olarak gösterdi. Bu çeşitleme gezinmeyi ve atfı etkiler, ancak özgün çift albümün kimliğini değiştirmez.
Erken zirve
Grubun erken üçlemesinin geniş kapsamlı sonu
Albüm genellikle Phallus Dei ve Yeti ile birlikte Amon Düül II kataloğunun geniş kapsamlı açılış dönemi sayılır. Ayrı niteliği, bestelenmiş süitleri bağımsız çerçevelenmiş film müziği plağıyla bütünleştirmesidir. İlk LP uzun biçimin kesintisiz solo yerine kompakt, keskin karşıtlıklı bölümlerden kurulabileceğini gösterir. Chamsin LP grubun tarihini teatral psikedelik rock’ın olağan tanımının ötesine genişletir.
Koro orgu, sitar, elektronikler ve piyano merkezindeki gitarları ve perküsyonu silmeden belgelenmiş paleti büyütür. Sonraki baskılar eseri erişilebilir tutarken parça sayısını tutarsız göstermiştir. Etkisi bir türü icat ettiğine dair doğrulanamaz iddia yerine biçim ve topluluk rengi üzerinden en iyi biçimde tartışılır. Carnival in Babylon ve Wolf City daha kompakt olacaktı; bu nedenle Tanz der Lemminge kalıcı şablondan çok benzersiz dört yüzlü zirve olarak kalır.
Özgün dört yüz
İndekslemeyi yeni müzik sanmayın
Özgün sav dört LP yüzünü kaplar. Birinci plak adlandırılmış iç hareketleri olan iki süit içerir. İkinci plak Chamsin Soundtrack olarak gruplanmış dört parça içerir. Altı parçalık dijital sunum büyük eserleri korur, ancak bazı iç hareket işaretlerini bastırır.
Daha uzun Alman indeksi ek besteler yaratmadan bu hareketleri açığa çıkarır. Ses gerçekten farklı değilse parça numarası farkları alternatif müzikal içerik olarak bildirilmemelidir. İlk plakta vokaller önemli yer tuttuğu için Enstrümantal yanlış bir albüm sınıflandırmasıdır. Sonraki bonus malzeme varsa 1971 tarihli dört yüzlü programın dışında kalır.
Bir dinleme rotası
Her özgün yüzü eksiksiz bir bildiri olarak dinleyin
- İç başlıklarına bakmadan önce açılış süitini tek yüz olarak dinleyin.
- Akustik açılmaların elektrikli dönüşleri nasıl daha büyük hissettirdiğine dikkat edin.
- İkinci süitin adlandırılmış bölümlerini ilgisiz ayrı şarkılar değil, işaret noktaları olarak kullanın.
- Chamsin malzemesine girmeden önce plak arasında duraklayın.
- The Marilyn Monroe-Memorial-Church’ün mekânsal açılışını ilk plağın vokal yoğunluğuyla karşılaştırın.
- Son üç parçayı tek film müziği yüzü ilerleyişi olarak izleyin.
- İkinci dinlemede ayrıntılı indekslenmiş Alman dizisini altı parçalık dijital baskıyla, ikisinden birinin ek müzik içerdiğini varsaymadan karşılaştırın.
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okumalar
- Tanz der Lemminge yayın ailesi ve özgün baskı indekslemesi — MusicBrainz
- Tanz der Lemminge albüm kaydı ve kadro özeti — AllMusic
- Yetkili Tanz der Lemminge çift LP yeniden basım kaydı — Sound of Liberation
- Tanz der Lemminge modern altı eserlik programı — Apple Music
- Amon Düül II diskografisi ve albüm kronolojisi — MusicBrainz