İçeriğe geç Jethro Tull 1973'te Musikhalle Hamburg'da sahnede
Prog / Folk

Jethro Tull

Britanya blues'undan uzun biçimli beste, akustik folk ve elektronik deneye ilerleyen flüt öncülüğündeki rock.

Blackpool kökleri; Luton, İngiltere'de kurulduKöken
1967 – günümüzEtkin dönem
Progresif Rock / Folk RockTür
← Grup Atlası’na dön
← En İyi 50 Prog Rock Grubuna dön

Genel Bakış

Jethro Tull blues kökenli bir dörtlü olarak başlayıp Britanya rock'ının en değişken uzun ömürlü gruplarından biri oldu. Ian Anderson'ın sesi, flütü, akustik gitarı ve yazımı merkezde kaldı; fakat müzik değişen topluluklarca aynı ölçüde belirleyici biçimde şekillendi: ilk albümde Mick Abrahams ile Clive Bunker, Stand Up albümünden itibaren Martin Barre'ın elektrikli gitarı ve 1970'lerin başındaki konsept eserleri kaydeden John Evan, Jeffrey Hammond ve Barriemore Barlow kadrosu.

Katalog tek bir progresif rock formülünü izlemez. Kısa hard rock ve folk'tan Stand Up ve Aqualung; şu albümlerin kesintisiz bestelerine: Thick as a Brick ve A Passion Play; şu albümün düzenlenmiş akustik-elektrikli karşıtlıklarına: Minstrel in the Gallery; şu albümle başlayan kırsal üçlemeye: Songs from the Wood; ve şu albümdeki synthesizer ağırlıklı yeniden başlangıca: A.

Jethro Tull 1973'te Musikhalle Hamburg'da sahnede
Jethro Tull Mart 1973'te Musikhalle Hamburg'da sahnede.Fotoğraf: Heinrich Klaffs / Wikimedia Commons · CC BY-SA 2.0 · WebP dönüşümü

Kuruluş ve Tarihçe

Jethro Tull 1967 sonunda iki bölgesel gruptan kuruldu. Ian Anderson ile basçı Glenn Cornick, Blackpool kökenli John Evan Band'den; gitarist Mick Abrahams ile davulcu Clive Bunker Luton grubu McGregor's Engine'den geldi. Dörtlü Mart 1968'de Londra'daki Marquee Club'da sürekli sahne aldı ve blues yönelimli This Was albümünü kaydetti. Abrahams Kasım 1968'de ayrıldı; Martin Barre Stand Up albümüne 1969'da yetişti.

Düzenlemeler genişledikçe personel değişmeyi sürdürdü. Cornick Benefit sonrasında ayrıldı; Jeffrey Hammond onun yerini şu albüm için aldı: Aqualung; Bunker bu albümden sonra ayrıldı ve davulu Barriemore Barlow devraldı. Klavyeci John Evan'la Anderson-Barre-Hammond-Barlow-Evan kadrosu şu albümleri yaptı: Thick as a Brick, A Passion Play, War Child ve Minstrel in the Gallery. John Glascock ile aranjör-klavyeci Dee Palmer daha sonra 1970'lerin sonundaki şu albümlerde duyulan topluluğa katıldı: Songs from the Wood, Heavy Horses ve Stormwatch.

A 1980'de sert bir personel ve ses sıfırlaması getirdi; Anderson ile Barre kalırken Dave Pegg, Mark Craney ve Eddie Jobson geldi. Barre önceki grup dönemi 2011'de bitene dek kaldı. Anderson daha sonra başka kadroyla Jethro Tull adı altında yeniden kayıt ve turneye başladı; The Zealot Gene (2022), RökFlöte (2023) ve Curious Ruminant (2025) stüdyo kataloğunu genişletirken grup sahnede etkinliğini sürdürür.

Ses ve Üslup

Anderson flütü lead, ritmik ve vurmalı çalgı olarak kullanır; çizgileri sık sık nefes ve seslendirilmiş ataklarla noktalar. Barre'ın uzun gitar tonları ve sert riff'leri yalnız eşlik etmek yerine ona yanıt verir; akustik gitar, org, piyano, bas ve davul oda müziği benzeri ayrıntı ile heavy rock arasındaki dengeyi sürekli değiştirir. En güçlü kadrolar şarkı biçimini kaybetmeden ölçü, doku ve ses düzeyini değiştirebilirdi.

Kayıtlar bu gelişimi açıkça belgeler. This Was Britanya blues'una yakın kalır; Stand Up ve Aqualung akustik yazım ve bestelenmiş düzenlemelerle paleti genişletir. Thick as a Brick yinelenen temaları LP uzunluğunda tek parçaya dönüştürürken A Passion Play daha yoğun ve tiyatraldir. Minstrel in the Gallery yaylıları ve akustik bölümleri Barre'ın gitarına karşı koyar; 1970'lerin sonundaki üçleme folk biçimleri ile kırsal konuları öne çıkarır, A ve Under Wraps synthesizer ve elektronik ritmi grubun diline katar.

Üyeler Ian Anderson (vokal, flüt, akustik gitar) tarih boyunca yer alan tek üyedir. Martin Barre 1968 ile 2011 arasında gitar çaldı. Klasik 1972 kadrosu Anderson ve Barre'ı John Evan (klavyeler), Jeffrey Hammond (bas) ve Barriemore Barlow (davul) ile birleştirdi. Grubun listelediği güncel kadro Anderson, David Goodier (bas), John O'Hara (klavyeler ve akordeon), Scott Hammond (davul) ve Jack Clark'tan (gitar) oluşur.

Temel Albümler

Aqualung

1971

Island · Özgün 1971 yayımı

Albümün iki özgün LP yüzü şu başlıkları taşıyordu: Aqualung ve My God; bunlar kenarda kalmış yaşam portrelerini Anderson'ın örgütlü dine saldırısıyla bağlar. Bu yapı konsept albüm etiketini teşvik etti, fakat Anderson bunu tekrar tekrar reddetti. John Evan tam üye oldu, Jeffrey Hammond ilk Tull albümünü, Clive Bunker ise sonuncusunu yaptı; kadro “Cross-Eyed Mary”, “My God” ve “Locomotive Breath”e belirgin biçimde farklı ağırlıklar verir.

Önemli parçalar: Aqualung · Cross-Eyed Mary · My God · Locomotive Breath

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Chrysalis · Özgün 1972 yayımı

LP'nin fiziksel yüzleriyle bölünen, 1972 Anderson-Barre-Evan-Hammond-Barlow kadrosunun icra ettiği tek kesintisiz beste. Temalar ayrı parçalar gibi davranmak yerine değişmiş ölçü ve düzenlemelerle döner. Ayrıntılı St. Cleve Chronicle gazete kapağı şiiri kurgusal öğrenci Gerald Bostock'a atfederek ambalajı albüm hicvinin parçası yapar.

Önemli parçalar: Thick as a Brick, Part 1 · Thick as a Brick, Part 2

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Chrysalis · Özgün 1975 yayımı

Basçı Jeffrey Hammond'la son stüdyo albümü yakın mikrofonlanmış akustik yazımı Barre'ın en ağır gitar bölümleri ve Dee Palmer düzenlemeli orkestral parçalarla karşılaştırır. Başlık parçası sahnelenmiş akustik açılıştan tam grup atağına ilerler; “Requiem” ve “Grace” minyatür, “Baker St. Muse” ise bağlı süit olarak ikinci yüzün çoğunu kaplar.

Önemli parçalar: Minstrel in the Gallery · Requiem · Grace

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Satış ortaklığı notu: Bu sayfadaki Amazon bağlantıları size ek maliyet getirmeden RetroForge Records'a küçük bir komisyon kazandırabilir.

Daha Derin Seçkiler

Grubun Château d'Hérouville'deki önceki oturumları bırakmasının ardından Morgan Studios'ta kurulan ikinci LP uzunluğunda beste. Yoğun yinelenen motifleri, soprano saksofonu, klavyeleri ve tiyatral anlatımı ortada “The Story of the Hare Who Lost His Spectacles” tarafından kesilir.

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Dee Palmer'ın tam üye olarak kredilendirildiği ilk stüdyo albümü grubun 1970'lerin sonundaki folk-rock üçlemesini açar. Katmanlı vokal round'ları, mandolin, akustik gitar ve düdükler “Songs from the Wood”, “Jack-in-the-Green” ve “Hunting Girl”da elektrikli ritim bölümüyle birlikte var olur.

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Folk-rock üçlemesinin orta kaydı orman kutlamasından çalışan hayvanlara ve tehdit altındaki kırsal emeğe döner. “No Lullaby” gruba genişleme alanı verir, Darryl Way başlık parçasına keman ekler, “Moths” ile “Weathercock” akustik ayrıntıyı korur.

Albüm rehberini aç → Amazon'da görüntüle →

Neden Hâlâ Önemliler

Jethro Tull'ın önemi olasılığı düşük bir lead çalgıyı rock bestesiyle ne kadar eksiksiz birleştirdiğinde yatar. Flüt geleneksel eşlik grubunun üzerine konmuş yenilik değildi: artikülasyonu riff'leri, vokal cümlelemesini ve topluluk ritmini değiştirdi. Albümler progresif rock'ın tanınır müzikal kimliği bırakmadan kısa veya kesintisiz, akustik veya güçlendirilmiş, hicivli veya pastoral olabileceğini de gösterir.

Tarih 1970'lerde kapanmış değil, etkin kalır. Anderson'ın güncel Jethro Tull kadrosu turneye çıkar ve 2022'den bu yana üç stüdyo albümü yayımladı; en yenisi Curious Ruminant 2025'te çıktı. Bu süreklilik farklı tarihsel toplulukları silmez; kataloğu kalıcı tek yazar ve icracı çevresinde kurulmuş bilinçli yeniden icatlar dizisi olarak duymayı kolaylaştırır.

Kaynaklar ve İleri Okuma

Jethro Tull resmî biyografisi — kuruluş, ilk albümler ve kariyer özeti.

Jethro Tull resmî müzisyen arşivi — güncel ve eski üyeler.

Jethro Tull resmî diskografisi — albüm kronolojisi ve yakın dönem yayınları.

Resmî Mick Abrahams profili ve resmî Martin Barre profili — özgün dörtlü ve gitarist silsilesi.

Bağlantılı arşiv rotaları

Bu Grubu Keşfet