Bickershaw Festival 1972: Mud, Marathon Sets and the Grateful Dead

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Bickershaw to coś więcej niż kolejny brytyjski weekend. Umieściła silne amerykańskie zachodnie wybrzeże i korzenie w przemysłowej północno-zachodniej Anglii, połączone przez brytyjskie grupy progresywne, psychodeliczne i podziemne. Fragile operations site cooperated with a functive stage and a unormaly rich recording afterlife. Festiwal zatem mosty komercyjny model megafony z porowatą, DIY kultury, która później rozwinęła się przez północne sieci freefestival. The Grateful Dead 's official retrospective przedstawia Jeremy Beadle' a jako organizatora publicznego pracującego dla nienazwanych przedsiębiorców z Północy. Specjalistyczne historie również przydzielają mu reklamy, rezerwacji i ról artystycznych, ale dokładna struktura korporacyjna pozostaje niejasna i powinna pozostać przypisana. Cel był poważny: wprowadzić międzynarodowy program na północny zachód, zamiast oczekiwać, że publiczność będzie podróżować na południe. Nadzieja promocyjna około 75.000 to ambicje, a nie dowody na ostateczną obecność.

Północne pole w deszczu

Bickershaw siedział w pobliżu Wigan i Leigh w przemysłowym krajobrazie z dala od malowniczego południowego wizerunku często dołączonego do brytyjskich festiwali. Utrzymujący się deszcz, zimno i błoto przekształcają dostęp, kemping i ruch. Późniejsze zdjęcia pobliskiego krajobrazu kolizyjnego na tej stronie są kontekstowe, a nie widoki na tłum 1972. Przywracają regionalną geografię do historii zbyt często zredukowanej do żartów pogodowych i słynnego amerykańskiego zespołu. W związku z tym Komisja uważa, że w odniesieniu do niektórych rodzajów działalności, które nie są objęte zakresem rozporządzenia (UE) nr 1303 / 2013, nie można uznać, że działalność ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. W związku z tym Komisja uważa, że nie można uznać, iż w odniesieniu do niektórych rodzajów produktu nie można uznać, że produkt objęty postępowaniem jest produktem objętym postępowaniem. Elementy Jazz i Big-Band poszerzyły program. Ustawienie list i archiwów pozostaje konieczne, ponieważ drukowane intencje i rzeczywiste wyniki nie są identyczne.

Czego doświadczyła publiczność?

Zimny deszcz namokły namioty i ubrania, błoto spowolniło każdą trasę i długie występy zamazały zegar weekendowy. Opisy Granada zachowują śpiwory, mokre festyny, teatr uliczny, widoki i wywiady z Jerry Garcia i Jeremy Beadle. Jedzenie stragany i camping stworzył tymczasowe osiedle, które stało się trudniejsze do kontrolowania, jak warunki pogorszyły. Humor w późniejszych wspomnieniach jest prawdziwy, ale nie powinien usuwać fizycznego narażenia lub pracy utrzymania muzyki działa. Główną sprzecznością była ambitna ustawa dostarczona z funkcjonującego etapu w ramach delikatnej, szerszej operacji. Przetrwające taśmy udowadniają, że wielu wykonawców dotarło do publiczności, nawet gdy brama, kemping i finanse walczyły. Produkcja nie powinna być oceniana wyłącznie przez błoto: dźwięk, transport artystów, changeover i nagrywanie wszystkich kontynuowanych. Jednocześnie sukces na etapie nie mógł zrekompensować słabej kontroli granic ani przekształcić dużego tłumu w zrównoważony bilans.

Kontrola bram i szkody finansowe

Późniejsze konta opisują ponownie wykorzystane przepustki, problemy z biletami i porowate granice. Dokładne dane dotyczące strat różnią się i wymagają współczesnego zaopatrzenia; bezpieczny wniosek jest taki, że wydarzenie nie przyniosło wystarczających dochodów, aby wesprzeć jego kosztowny program. Tłum 40,000- 60,000 osób może nadal spowodować niepowodzenie finansowe, jeżeli wyciekły systemy przyjmowania i koszty były wysokie. Bickershaw ujawnia, jak frekwencja, sprzedaż biletów i wypłacalność są powiązane, ale nigdy nie zamienne statystyki. Przedłużony niedzielny występ The Dead zakotwicza życie muzyczne festiwalu i stał się częścią oficjalnego Europe ’72 archive. Jego otwarta improwizacja pasuje do miejsca, gdzie czas już czuł się luźny, ale twierdzi, że był to najdłuższy występ zespołu wymagają autorytatywnego porównania i są zbędne. Liczy się skala, zachowanie i zdolność do przyciągnięcia późniejszych słuchaczy do szerszego festiwalu, a nie istniejąca tylko jako odizolowana taśma koncertowa.

Beyond the Dead: a recording-rich festival

UK Rock Festival documents surviving or reported tape for Captain Beefheart, New Riders, The Kinks i other acts. Niektóre nagrania krążą w obiegu; inne są znane poprzez odniesienia, utracone kopie lub usunięte bębny. Granada i fragmenty 8 mm dodają wizualnych dowodów. To rozdrobnione archiwum pokazuje, jak rekonstruuje się historię festiwalu: nie z jednego ostatecznego filmu, ale poprzez dostosowanie niekompletnego dźwięku, programu, prasy, ruchomych obrazów i pamięci uczestników. Bickershaw zaczął od biletów, sponsorów i umów międzynarodowych, ale jego porowate granice i improwizowany obóz przeniósł się do formy społecznej później związane z darmowych festiwali. To nie czyni go potajemnie niekomercyjnym. Chodzi o to, że słabość operacyjna pozwoliła widzom na przekroczenie zamierzonego systemu promotora. Jego północno-zachodnia skala również wykazała regionalny apetyt później widoczne wokół Deeply Vale, choć bezpośrednie twierdzenia wpływu wymagają nazwy świadectwa.

Co stało się potem?

Nie kontynuowano serii Bickershaw. Strata finansowa i obciążenie logistyczne zniechęcały do powtarzania, ale zapotrzebowanie kulturowe nie zniknęło. Artyści kontynuowali przez brytyjskie sieci tourningowe, kolektory krążyły nagrań i pamięci regionalnej zachowały pole widoczne. Powiązanie z Weeley, Windsor i Stonehenge prowadzi do przejścia od olbrzymich eksperymentów z biletami w kierunku bardziej zdecentralizowanych kultur festiwalowych bez udawania, że jedno wydarzenie mechanicznie spowodowało następne. Bickershaw udowodnił, że północno-zachodnia Anglia może wspierać ogromną wielodniową publiczność i program z głównych amerykańskich aktów. Jego reputacja przewyższa obecnie jej jednorazowe życie instytucjonalne, ponieważ nagrania, materiały Granada i archiwa specjalistyczne zachowują szczegóły, które wiele lepszych festiwali stracił. Mud pozostaje częścią prawdy, ale głębszym dziedzictwem jest archiwizacja: nieudany weekend finansowy stał się historycznie trwały dzięki cierpliwej pracy muzyków, nadawców, kolekcjonerów i uczestników.

Zasadnicze słuchanie