Weeley Festival 1971: The Charity Event That Became a Giant

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Weeley to przypadek w skali przypadkowej. Lokalna organizacja usługowa zaplanowała charytatywne wydarzenie, brytyjski kalendarz festiwalowy przesunięty wokół niego i narodowa publiczność dotarła w liczbach daleko poza założenia wbudowane na stronie. Niezgodność pojawia się wszędzie: duplikowane bilety, podstawowe toalety, prowizoryczne pożary żywności i muzyka ciągła. Jednak większość programu została zrealizowana. To połączenie szorstkiej infrastruktury i etapu roboczego sprawia, że Weeley jest bardziej skomplikowany niż tryumf lub fiasko. Okrągły Stół Clacton zorganizował to wydarzenie jako alternatywę dla tradycyjnej lokalnej zbiórki funduszy. Przetrwający program nazywa Vic Speck i Peter Gibbs wśród promotorów i mówi, że dochody były przeznaczone do celów takich jak Bangladesz ulgi, schronisko i uwolnienie. Jej orędzie organizatora już martwi się, że szkody na miejscu może spożywać pieniądze przeznaczone na cele charytatywne. Niepokój ten jest ważny: ryzyko finansowe festiwalu nie było związane wyłącznie z prywatnym zyskiem, ale z tym, czy obiecane korzyści publiczne przetrwają weekend.

Po otwarciu wyspy Wight

W 1971 roku nie było Festiwalu Wight Isle, pozostawiając tysiące zwyczajowych august Bank Holiday festyvalgoers bez miejsca przeznaczenia, którego oczekiwali. Weeley nie został oficjalnie wyznaczony jako zamiennik, ale rynek i kulturalna uwaga płynęła ku niemu. Sprzedaż zaliczkowa według doniesień przekroczyła 100 000. Plan zbudowany dla skromnej zbiórki pieniędzy nagle zajął taką samą skalę narodową jak słynne brytyjskie instytucje festiwalowe bez równoważnych lat doświadczenia produkcyjnego. Weeley była wiejską społecznością Essex liczącą około tysiąca ludzi. Przybywająca publiczność stworzyła tymczasową populację ponad sto razy większą, a tereny rolne szybko przystosowane do campingu, ruchu i wydajności. Nowoczesne obrazy pokazują okoliczne drogi, stacje i pola, a nie miejsce historyczne. Ich kontrast z sześciocyfrowymi szacunkami wyjaśnia, dlaczego dostęp i usługi zawiodły: krajobraz nigdy nie został zaprojektowany do przetwarzania krajowej migracji młodzieży.

Program muzyczny

Progressive rock came through King Crimson, Curved Air i Barclay James Harvest; the Groundhogs, Rory Gallagher i Status Quo reprezentował trudniejszą muzykę blues- derived; Edgar Broughton podłączony do podziemnego obwodu; akustyczny wykonawca wypełnił spacje pomiędzy elektryczne changeovers; W związku z tym Komisja uznała, że w odniesieniu do wszystkich producentów eksportujących objętych próbą nie istnieje żaden związek przyczynowy między przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Oryginalny harmonogram jest niezwykle mocnym dowodem, ale nawet wydrukowany program wymaga sprawdzenia pod kątem przeglądów i zapisów uczestników tego, co faktycznie osiągnął etap. Program rozpoczął się o północy i zaplanowano działania w małych godzinach, godzinach porannych i popołudniowych do poniedziałku świtu. Efekty akustyczne lub niskowartościowe w infrastrukturze zmniejszyły liczbę martwych miejsc, podczas gdy załogi zmieniały sprzęt elektryczny. Dla publiczności "dzień" przestał być użyteczną jednostką: ludzie przespali się przez zespoły, obudzili się do innego zestawu i przeszli zmęczenie bez czystego resetu. Dla załogi, każda zwłoka rozprzestrzeniła się w nieustępliwą sekwencję. Dziwny harmonogram był zarówno atrakcją Weeley, jak i jednym z najcięższych obciążeń operacyjnych.

Bilety, toalety, pożary i ochrona

Bilety były łatwe do kopiowania lub podrabiania, osłabiając przychód z bram na wydarzeniu, które od niego zależało. Toalety były prymitywne, a infrastruktura przygotowania żywności była niewystarczająca, zachęcając do improwizowanych pożarów. Współczesne i uczestniczące konta opisują konflikty z udziałem rowerzystów lub elementów bezpieczeństwa i handlowców, ale bardziej kolorowe historie różnią się i pozostają przypisane. Te niepowodzenia należą do siebie, ponieważ pokazują one przytłaczające systemy krajowe zaprojektowane przez lokalnych wolontariuszy, a nie dlatego, że zaburzenia były jedynym doświadczeniem publiczności. Nie było żadnej stabilnej serii Weeley. Eksperyment charytatywny krótko wszedł do tej samej klasy skali co Wyspa Wight i Bath, a następnie zniknął zamiast instytucjonalizacji się. Wynik nie powinien być odczytywany wyłącznie jako porażka: organizatorzy zrealizowali ogromny program w warunkach, których nigdy się nie spodziewali, a wielu uczestników przypomniało sobie weekend z wielkim zapałem. Nie można było utrzymać modelu finansowego i infrastrukturalnego, który byłby konieczny do ponownego przeprowadzenia go w sposób odpowiedzialny.

Filmy, nagrania i pozostałe dokumenty

Archiwum Weeley 'a zostało zbudowane. Oryginalny pięciopensowy program, prasa podziemna i narodowa, taśmy z publicznością, pamiętniki, prywatne fotografie i później lokalne prace telewizyjne wspólnie rekonstruują weekend. Własność pozostaje u poszczególnych fotografów i wydawców, chyba że licencja mówi inaczej. Dlatego strona wykorzystuje licencjonowane widoki kontekstowe i materiały artystyczne. Utrzymuje on również konkretną korektę: żaden materiał Weeley nie jest podłączony do filmu Chleb, stowarzyszenie odrzucone przez mistrza badań. Popyt rozszerzył się szybciej niż projekt. Ta sama otwartość, która sprawiła, że festiwal charytatywny stał się atrakcyjny - niska odległość instytucjonalna, przygodowa rezerwacja i nieformalne campingi - pozostawiła niewielką rezerwę, kiedy frekwencja osiągnęła sześć cyfr. Weeley pokazuje, że skala to nie tylko więcej ludzi. Zmienia bezpieczeństwo biletów, warunki sanitarne, ryzyko pożaru, ruch, zmęczenie załogi i moralne ryzyko strat finansowych. Oryginalny cel charytatywny organizatorów sprawia, że każda niedopasowanie staje się bardziej widoczne.

Połączenia w całej brytyjskiej kulturze festiwalowej

Weeley śledzi wczesne eksperymenty na Wyspie Wight i łączy się bezpośrednio z Bickershawem w 1972 roku. Trasy taśmowe łączą je z King Crimson, Curved Air i brytyjski progresywny podziemia, podczas gdy jego format nocny należy do luźniejszej tradycji kontrkultury niż późniejsze festiwale komercyjne. Pieśń "Wally 'ego" pojawia się w pamięci uczestników, ale jest raczej wyśledzona na Wyspę Wight 1970, niż uważana za wynalazek Weeley' a. Najsilniejszym dziedzictwem Weeley 'a nie jest marka ani przetrwała organizacja. Jest to dowód ogromnego apetytu Wielkiej Brytanii na wielodniową kulturę festiwalową do 1971 roku i niezależnego archiwum, które utrzymywało to wydarzenie przed zniknięciem. Pamięć uczestników zachowuje zwykłe warunki, jak również słynne akty, czyniąc weekend niezwykle cennym dla historii społecznej. Jego lekcja jest niesamowita: pomysł lokalny może stać się ważny na szczeblu krajowym, zanim jego organizatorzy będą mieli czas na przeprojektowanie tego, czego wymaga to znaczenie.

Zasadnicze słuchanie