Miami Pop Festival 1968: Dwa etapy w Gulfstream Park

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

December Miami Pop Festival należy do szybkiej profesjonalizacji amerykańskiej kultury festiwalowej. Nie powinno się tego nazywać pierwszym festiwalem rockowym East Coast: HistoryMiami i posiadłość Hendrix przypisują to wyróżnienie osobnemu zgromadzeniu majowemu w Gulfstream Park. Znaczenie grudnia jest inne. Zespół produkcyjny z doświadczeniem Zachodniego Wybrzeża powrócił na ten sam tor wyścigowy z znacznie szerszym programem, gęstszym harmonogramem i dwoma głównymi etapami, które mogą działać jednocześnie.

Ten projekt sprawił, że festiwal wyglądał mniej jak rzadki antykulturowy eksperyment, a bardziej jak duży format rozrywki, który można odtwarzać. Soul, folk, jazz, blues, psychodelic rock and foundational rock and roll dzielili jedną komercyjną strukturę. Wydarzenie nie zlikwidowało niepewności - zmiany w konfrontacjach, obecność pozostaje przybliżona, a archiwum jest niekompletne - ale pokazało, że wiedza o produkcji szybko się przemieszcza w różnych regionach, zanim Woodstock nadał tej formie swój najbardziej znany wizerunek publiczny.

Przed otwarciem bram

Tom Rounds i Mel Lawrence mieli przeszłość w świecie festiwalu West Coast, w tym doświadczenie wokół Fantasy Fair i Magic Mountain. Ich zaangażowanie dało grudniowej produkcji inny punkt wyjścia od przyśpieszonego wydarzenia w maju organizowanego przez Michaela Lang, Rica O 'Barry' ego i współpracowników. Nie udoskonalali swojego wcześniejszego festiwalu Gulfstream; byli oddzielnym zespołem stosującym wiedzę rozwijaną gdzie indziej do miejsca, które już dowiodło, że Południowa Floryda może przyciągnąć dużą publiczność muzyki młodzieżowej.

Kalendarz był częścią sprawy biznesowej. W czasie świąt Bożego Narodzenia południowa Floryda przyciągnęła młodych gości, a współczesna branża traktowała ten ruch sezonowy jako publiczność czekającą na zorganizowanie. Zawiadomienie Liberation News Service zachowane przez Fifth Estate ogłoszono trzy dni w przybliżeniu od 13.00 do 22.00 (od 1 p.m. do 10 p.m.), z biletem weekendowym w cenie 6 dolarów z góry lub siedem przy drzwiach. Harmonogram i ceny sprawiają, że wydarzenie jest konkretne jako planowana operacja publiczna, nie tylko słynny plakat.

Gulfstream Park, znowu

Ten sam tor wyścigowy zorganizował dwie niepowiązane organizacje festiwalowe w ciągu siedmiu miesięcy. Gulfstream Park oferuje około 20 000 miejsc na trybunach, parkingach, miejscach dojazdowych i otwartych, które mogą być dostosowane do stałych odbiorców i tańców. Te stałe aktywa zmniejszyły część prac wymaganych do stworzenia miejsca masowego, podczas gdy otaczająca łąka dostarczyła miejsca niedostępne wewnątrz konwencjonalnej audytorium. Grudniowi producenci używali kompleksu bardziej systematycznie niż drużyna majowa w swoim skompresowanym harmonogramie.

Historyczne fotografie użyte tutaj dokumentują miejsce, a nie sam festiwal i są z tym ograniczeniem. Wejście, stoisko i pocztówka tłumu pokazują, jak Gulfstream już przetwarza duże imprezy publiczne. Produkcja rocka dodała dwie równoległe strefy performance i widownia spodziewa się poruszać między nimi. Miejsce to było zatem zarówno dziedziczną infrastrukturą, jak i nowym tymczasowym miastem położonym na szczycie ustalonej geografii wyścigów.

Program szerszy niż rock

Ogłoszony i udokumentowany program przekroczył kategorie, które później historia często oddziela. W związku z tym Komisja uważa, że nie można uznać, iż w odniesieniu do przedmiotowych środków nie można uznać, iż pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. Canned Heat, Fleetwood Mac i James Cotton połączyli wydarzenie z bluesem elektrycznym. Marvin Gaye, Jr. Walker i Joe Tex przynieśli soul and rhythm- and-blues publiczność. Joni Mitchell, Richie Havens, Buffy Sainte- Marie and Ian & Sylvia carried folk and singer-songwriter tradycje, podczas gdy Charles Lloyd i Hugh Masekela rozszerzyła ramę w kierunku jazzu.

Chuck Berry wykonane starszy rock- and- roll rodowód słyszalny wewnątrz nowej gospodarki festiwalu. Ta szerokość nie była tylko estetyczną szczodrością. Trzydniowa impreza komercyjna wymagała, aby różne publiczność uczestniczyły i pozostały na miejscu. Dwuetapowy projekt sprawił, że te pasma były fizycznie równoległe: słuchacze mogli wybierać między programami symultanicznymi zamiast otrzymywać jedną sekwencję promotorską. Prawdziwą innowacją w grudniu Miami nie była zatem liczba nazw, lecz organizacja różnorodności na skalę.

Czego doświadczyła publiczność?

Współczesny gość wszedł do kompleksu wyścigowego ze stałym siedziskiem na trybunach, otwartą przestrzenią do tańca i dwoma ośrodkami muzycznymi. Dni były reklamowane od wczesnego popołudnia do wieczora, a nie jako niezakłócona gmina nocna. Ruch miał znaczenie: osoba może opuścić jeden styl, przejść przez stronę i spotkać inny występ już w toku. Ten wybór stworzył wolność, ale także nieuniknioną stratę, ponieważ jednoczesne etapy uniemożliwiały wszystko usłyszeć.

Doświadczenie różni się od narracji błotnistych i przetrwania, które dominują wspomnienia z 1969 i 1970 roku. Grudzień w południowej Florydzie zachęcał do świadomego uroczystego środowiska w formie światła dziennego, sezonowych podróży, koncesji i toru wyścigowego istniejących obiektów publicznych. To nie czyni weekendu beztłuszczowym. Szacunki tłumu są niepewne i zmieniono harmonogram. Oznacza to, że historyczny charakter wydarzenia leży raczej w obiegu i gęstości programu niż w jednej wspólnej katastrofie lub jednym mitologicznym zestawie nagłówkowym.

Dwa etapy działania jednocześnie

Współczesna sprawozdawczość opisuje jeden główny etap na łące, a drugi przed stoiskiem, umieszczony na tyle daleko od siebie, aby działać jednocześnie bez niedopuszczalnych zakłóceń akustycznych. Nie był to po prostu system wymiany waluty A / B, w którym jeden etap pozostał milczący, podczas gdy załoga go przygotowywała. Dwa różne programy mogłyby być realizowane jednocześnie. Wybór ten zwiększył liczbę występów, ale pomnożył problem produkcji: każdy obszar wymagał pokrycia dźwiękowego, inscenizacji, koordynacji załogi i przepływu odbiorców, który nie zawalił terenu między zestawami.

System jest historycznie ważny, ponieważ późniejsze festiwale wieloetapowe uczyniłyby programowanie równoległe zwyczajnym. W grudniu 1968 r. nadal zasługiwał na wyjaśnienie w raportowaniu handlowym. Przekształciła publiczność z jednej masy, po jednym zamówieniu, w nakładającą się na siebie publikę dokonującą wyborów. Przesunął również pamięć festiwalową. Świadkowie naoczni na różnych etapach mogli później opisać pozornie niekompatybilne weekendy, ponieważ w praktyce uczestniczyli oni w różnych sekwencjach wewnątrz tego samego wydarzenia.

Wiedza o dźwięku, oświetleniu i produkcji

Współczesny reportaż Billboard 'a kojarzył Chipa Moncka z układaniem lub oświetleniem oraz Hanley Sound z wzmacnianiem. Ich nazwiska łączą Miami z rosnącą siecią specjalistów, którzy przekazywali wiedzę techniczną z jednego dużego wydarzenia do drugiego. Profesjonalizacja nie oznaczała, że każdy występ przebiegał doskonale. Oznaczało to, że produkcja festiwalowa staje się rozpoznawalną dziedziną, w której doświadczeni ludzie, skalowalne systemy i planowanie miejsca pracy mogą być gromadzone celowo, a nie wynalezione z niczego w każdy weekend.

Ustawienie toru wyścigowego wspierało ten wysiłek. Stały dostęp, możliwości zasilania, miejsca siedzące i usługowe zapewniły technikom mocniejszą podstawę niż puste pole, podczas gdy otwarty grunt nadal wymagał tymczasowych decyzji dotyczących umieszczania głośników i widoczności. Dwa etapy podwoiły wiele zadań i stworzyły nowe, w tym zapobiegając maskowaniu kolejnego programu. Grudzień Miami pokazuje, że produkcja staje się argumentem organizacyjnym: technologia została użyta nie tylko do głośniejszej muzyki, ale do jednoczesnego wyboru kulturowego.

Reklamowane, zaplanowane i potwierdzone

Serwis Wyzwolenia Aktualności notuje drukowanych artystów dzień po dniu przed wydarzeniem. Jest to cenny podstawowy dowód intencji promotora, informacji o biletach i oczekiwanej strukturze. To nie jest doskonałe przedstawienie. Late- 1960 festiwale regularnie tracili artystów na podróże, kontrakty, choroby, załamanie harmonogramu lub zmiany negocjacji. Plakaty i artykuły z wyprzedzeniem mogą zatem stwierdzić, że ktoś został opłacony bez udowodnienia, że osoba osiągnęła etap.

Ta strona wykorzystuje silnie udokumentowanych wykonawców i utrzymuje szersze listy związane z współczesnymi rozliczeniami. Archiwa artystów, fotografie, nagrania i wiarygodne nagrania naocznych świadków są potrzebne, aby przenieść nazwę z "reklamowane" do "potwierdzone, aby wykonać". To nie jest pedota. Dwa etapy Miami utrudniają retrospektywną rekonstrukcję, a wspólne miejsce festiwalu w maju dodaje innego źródła zamieszania. Uważne czasowniki uniemożliwiają atrakcyjny plakat z stania się fikcyjną kompletną historią.

Uczestnictwo bez fałszywej precyzji

Późniejsze rachunki często szacują około 100 000 uczestników lub wizyty w ciągu trzech dni. Ta liczba nie powinna być odczytywana jako 100 000 osób jednocześnie zajmujących 20 000 miejsc. Festiwal wykorzystał również łąkę i obszary tańca, a skumulowana frekwencja może liczyć osobne codzienne wpisy, a nie jeden szczyt tłumu. Dokumentacja przetrwania nie zawiera skontrolowanego środka, który rozwiązuje każdą definicję.

Najbezpieczniejszym wnioskiem jest raczej skala niż precyzja. Grudzień Miami przyciągnęło dużą wielodniową publiczność daleko poza stałe miejsca i udowodniło, że kompleks wyścigowy może gościć kilka publikacji muzycznych naraz. Ustalanie przybliżonej sumy weekendowej, podczas gdy wyjaśnianie jej granic jest bardziej pouczające niż przekształcenie późniejszych wspomnień w spis. Historia festiwalu często dziedziczy numery promocyjne; zadaniem archiwum jest utrzymanie wielkości wydarzenia bez pewności produkcji.

Co stało się potem?

Gulfstream Park nie stał się stabilną coroczną instytucją festiwalu muzycznego. Mimo to, produkcja karmiła szerszy wybuch amerykańskiej ekspansji festiwalu, który zdominował 1969. Promotorzy, technicy, artyści i publiczność widzieli inną zmianę: komercyjne wakacje na południowym wschodzie, zbudowane na istniejącej infrastrukturze toru i wystarczająco szerokie, aby połączyć duszę, jazz, folk, blues i rock. Ta wiedza podróżowała nawet wtedy, gdy marka nie.

Późniejsza historia festiwalu w Atlancie Alex Cooley jest jedną z indywidualnych linii połączeń, ale Grudzień Miami zasługuje na dziedzictwo większe niż kolejny projekt obserwatora. Zademonstrował zorganizowany rynek wschodniego wybrzeża i południowego dla wielostopniowego, wielogatunkowego programu. Przesunięcie od rzadkich eksperymentów w kierunku powtarzalnego przemysłu było już w toku. Woodstock uczyniłby festiwalową kulturę symboliczną; Miami już uczyniło jej część działającą.

Nagrania, fotografie i pozostałe dokumenty

Archiwum jest rozprowadzane po całym Billboardzie, DownBeat, prasie podziemnej, plakatach, reklamach, fotografii gazety Miami i nagraniach specyficznych dla artysty. Żadne źródło nie zapewnia kompletnego neutralnego rekordu. Zasięg handlowy rejestruje intencję produkcji; dokumenty podziemne zachowują informacje o odwiedzających i ogłaszane konfrontacje; fotografie identyfikują widoczne momenty; nagrania tworzą konkretne występy, pozostawiając inne etapy milczenia. Rekonstrukcja festiwalu oznacza umieszczenie tych fragmentów obok siebie bez zmuszania ich do sztucznej kompletności.

Późniejsza wystawa HistoryMiami była szczególnie przydatna, ponieważ prezentowała oba festiwale Gulfstream w 1968 roku, zachowując jednocześnie swoje wyróżnienie. Fotografie Kena Davidoffa są ważnymi dowodami historycznymi, ale nie są tu ponownie wykorzystywane bez wyraźnie zgodnych praw. Zamiast tego, strona łączy obrazy artystów z okresu public-domain ze starszymi pocztówkami public-domain. Rekord wizualny jest mniej doskonały, ale prawnie i historycznie przejrzysty: każdy obraz określa, co może, a czego nie może udowodnić.

Dwa etapy przed festiwalem boom

Nazywanie grudnia Miami "proto- Woodstock" zasłania jego najbardziej forward-looking funkcji. Programowanie równoległe oznaczało, że festiwal już rozwiązuje problem stworzony przez jego własną obfitość. Jeden etap nie może już zawierać pożądanej liczby i zakresu wykonawców bez niedopuszczalnych pauz lub niemożliwego czasu pracy. Dwa jednoczesne etapy zwiększały wydajność w czasie, a nie tylko w przestrzeni. Publiczność stała się aktywnym grafikiem, akceptując ten wybór zawsze brakowało czegoś innego.

Logika ta stałaby się standardem w późniejszych festiwalach, ale zmieniła również, czym był festiwal. Pojedyncze zebranie tworzy tymczasowy wspólny kanon, ponieważ prawie każdy słyszy tę samą sekwencję. Równoległy festiwal tworzy kilka pokrywających się historii. Grudzień Miami przewidział nowoczesne wydarzenie jako sieć, a nie jeden koncert powiększony. Jego osiągnięcie technologiczne było nierozerwalne od nowego społecznego doświadczenia pluralizmu muzycznego.

Dziedzictwo

Grudzień Miami pokazał, jak szybko amerykański festiwal może dojrzewać w ciągu roku. Doświadczeni organizatorzy, specjaliści od dźwięku i oświetlenia, istniejąca infrastruktura lokalu i równoległe etapy stworzyli ramy zdolne do posiadania niesamowitego zakresu stylistycznego. To było ciągle niestabilne wydarzenie z lat 60-tych, nie nowoczesny standardowy produkt, ale kierunek był jasny. Kultura festiwalowa stała się przemysłem systemów zbywalnych.

Miejsce wydarzenia w historii zależy od oddzielenia go od maja. Wcześniejszy festiwal oferuje historię skompresowanego wynalazku, dokumentacji Hendrix i nauki pogodowej. Grudzień oferuje profesjonalizację, jednoczesne etapy i szerszy program komercyjny. Razem uczynili Gulfstream Park unikalnym laboratorium. Poza tym każdy zachowuje organizatorów, szacunki widowni i logikę muzyczną, która do niej należała.

Zasadnicze słuchanie