Miami Pop and Underground Festival 1968: Gdzie nasiona Woodstock były sown

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Festiwal Pop i Underground w maju 1968 roku należy do Monterey i Woodstock, ale nie powinien być traktowany tylko jako próba bardziej znanego wydarzenia. Historia Miami i posiadłość Hendrix określają ją jako pierwszy wielki festiwal rockowy East Coast, roszczenie najlepiej zachowane, ponieważ późniejsze konta czasami przypisać podobny język do oddzielnego grudniowego zgromadzenia w Gulfstream Park. Co jest bezpieczne, to to, że Miami przetestował młodą formę festiwalu w nowym regionie, klimat i komercyjne środowisko wyścigowe.

Jej niezależne znaczenie leży w połączeniu ambicji i niestabilności. Nagłówek artysty na twórczym szczycie, kilka tymczasowych etapów, plany nagrania dźwięku i filmu i tłum szacowany około 25,000 wszystkich sugerował nową skalę kultury popularnej. Jednak produkcja została zmontowana od tygodni, a jedna tropikalna burza może anulować większość planu. Weekend uwidocznił zarówno obietnicę masowych odkrytych skał, jak i systemy, których wciąż brakowało.

Przed otwarciem bram

Michael Lang był powiązany z kontrkulturalnym życiem Coconut Grove; Ric O 'Barry i Marshall Brevetz byli wśród współpracowników, którzy pomogli zmienić pomysł w wydarzenie. Monterey Pop dostarczył wpływowy model, ale na Florydzie nie było Północnej Kalifornii. Organizatorzy musieli rekrutować artystów, zabezpieczyć Gulfstream Park, zorganizować sceny, dźwięk, transport i reklamę oraz wyobrazić sobie, jak nowa publiczność użyłaby toru wyścigowego podczas wilgotnego weekendu maja.

Bethel Woods twierdzi, że Lang i O 'Barry zorganizowali festiwal w trzy tygodnie. Ten kompresowany harmonogram wyjaśnia więcej niż szorstkie krawędzie zdarzenia. Pokazuje, jak mało było stałej wiedzy na temat produkcji w celu zakupu na półce. Staże były montowane na ciężarówkach płaskich, dodano ambicje filmowe i dźwiękowe, a planowanie awaryjne nadal było słabe. Miami było prototypem zbudowanym pod presją, a nie standardowym pakietem turystycznym zainstalowanym na innym przystanku.

Wyścig staje się miejscem festiwalu

Gulfstream Park posiadał już parking, drogi dojazdowe, infrastrukturę trybun i doświadczenie poruszania dużych tłumów. Te zalety uczyniły go atrakcyjnym, ale wyścigi konne i zewnętrzny festiwal rockowy organizują ludzi inaczej. Publiczność wyścigowa stoi przed stałym kursem od miejsca stałego; publiczność festiwalu porusza się między etapami, otwartej ziemi, koncesji i przestrzeni społecznej. Miejsce to musiało zostać ponownie zinterpretowane w oparciu o wzmocnione wyniki oraz opinię publiczną, której zachowanie władze lokalne i gazety nadal uczyły się czytać.

Historyczne pocztówki na tej stronie predate 1968 i są odpowiednio oznakowane. Pokazują one stałe środowisko klubów i trybun, do których wprowadzono tymczasowe fazy płaskie. Ten kontrast ma znaczenie. Miami Pop nie było ani całkowicie niezorganizowanym terenem, ani konwencjonalnym koncertem arenowym. Pożyczył on aktywa do obsługi tłumu z komercyjnego toru wyścigowego, improwizując części - liczne występy, ruch festiwalowy i przestrzeń młodzieżowej kultury - które miejsce nigdy nie zostało zaprojektowane do dostarczania.

Program muzyczny

The Jimi Hendrix Experience był główną atrakcją, ale udokumentowana ustawa umieściła Hendrix w szerszej mieszance lat sześćdziesiątych (1960–1969). The Mothers of Invention reprezentował satyrę kompozycyjną i teatr podziemny; Arthur Brown przyniósł szok wzrokowy i spektakl psychodeliczny; Blue Cheer pchnął blues elektryczny w kierunku skrajnej głośności; John Lee Hooker połączył nową publiczność festiwalu z głębszym rodowodem bluesowym; Chuck Berry reprezentował rock i roll założycielski. Program był eklektyczny, ponieważ rynek festiwalowy nie podzielił jeszcze tych odbiorców w sposób jasny.

Język lineup pozostaje ważny. Źródła dokumentują wykonawców, reklamy rejestrują intencje, a później wspomnienia czasami łączą majowe wydarzenie z znacznie większym grudniowym festiwalem Miami Pop. Ta strona wykorzystuje artystów wspieranych przez archiwa instytucjonalne i Hendrix i unika importowania nazw z grudnia. Wzajemne powiązanie pomiędzy tymi dwoma stronami nie jest przemyśleniem: jest częścią korekty uporczywego błędu historycznego stworzonego przez wspólne ustawienie Gulfstream Park.

Hendrix 18 maja

Opóźnienia w podróży oznaczały, że Hendrix dotarł do Gulfstream Park helikopterem, dodając pilny charakter do już skompresowanej produkcji. 18 maja The Experience rozegrało dwa koncerty. Eddie Kramer został przywieziony specjalnie po to, by nagrać grupę, dowód, że organizatorzy i zespół artysty rozumieli festiwal jako coś, co może żyć poza boiskiem. Upoważnione archiwum identyfikuje pierwsze nagrane występy sceniczne "Hear My Train A Comin" i "Tax Free" wśród ocalałych materiałów.

Wykonanie nie powinno być opisywane tylko w perspektywie czasu. Hendrix był już główną postacią, ale nikt w Gulfstream nie wiedział dokładnie, które części weekendu przeżyją lub jak cenne będą później. Publiczna fotografia reklamowa z 1968 roku użyta jako bohater zapewnia kontekst okresu zamiast udawać, że pokazuje scenę Miami. Obraz effects-unit podobnie wyjaśnia zmieniający się język technologiczny wokół Hendrix bez twierdzenia, że sfotografowany obiekt został użyty na tym wydarzeniu.

Czego doświadczyła publiczność?

Na południu Florydy ciepło i wilgotność kształtowały pierwszy dzień przed deszczem przekształciły drugi. Publiczność przeniosła się przez wydarzenie zbudowane szybko na odsłoniętym torze wyścigowym, nawiązując do muzyki, otwartej ziemi i nieznanej skali społecznej tysięcy młodych ludzi zebranych poza konwencjonalnymi zasadami teatralnymi. Bethel Woods zachowuje lokalne reakcje prasowe, które wahały się od lęku o inwazję na "hipisów" do zbeszczeszczonego uznania, że tłum wydawał się bardziej uporządkowany niż oczekiwano.

Ta reakcja stawia to wydarzenie w otaczającej społeczności, a nie w odizolowanej bańce kontrkultury. Mieszkańcy, urzędnicy i gazety interpretowali ubrania, włosy, ruch i zachowanie publiczne jako oznaki zmian społecznych, których konwencje nie były jeszcze znane. Dla uczestników, weekend może przejść z ciepła i oczekiwania do niepewności, gdy pogoda nasiliła. Atmosfera nie była później mitem Woodstock w miniaturze; była to jego własne spotkanie na południowej Florydzie pomiędzy kulturą młodzieży, handlem i klimatem.

Etap, dźwięk i próba zachowania wydarzenia

Bethel Woods opisuje trzy etapy zbudowane na ciężarówkach płaskich. Układ umożliwił szybką budowę i umożliwił więcej niż jeden obszar wydajności bez stałych prac budowlanych. Ujawniła również, jak improwizowany pozostał model produkcji. Tymczasowe platformy, zasilanie, kable i sprzęt dźwiękowy musiały działać pod wpływem ciepła, a następnie silnego deszczu. Fizyczny design festiwalu był na tyle ambitny, by przyciągnąć duży tłum, ale podatny na warunki, które można by wykluczyć w specjalnie zbudowanym pomieszczeniu.

Nagrywanie i filmowanie dodało kolejną warstwę. Oddana praca dźwiękowa Eddiego Kramera dla Hendrix 'a stworzyła profesjonalny dokument, nawet gdy miało miejsce szersze wydarzenie. Plany związane z filmem ABC- TV pokazują ambicję medialną organizatorów, ale archiwum później stało się splątane w załamaniu finansowym i konfiskacie. W związku z tym Miami spodziewa się centralnego problemu z historią festiwalu: wydarzenia na żywo, produkcji, która go rejestruje i późniejszej własności tych rekordów może iść bardzo różne ścieżki.

Kiedy pogoda zakończyła plan

Torrentyczna pogoda odwołała drugi dzień programu elektrycznego. Anulowanie nie powinno być zawyżone do katastrofy na skalę późniejszych niepowodzeń festiwalu. Jego znaczenie jest bardziej precyzyjne. Wydarzenie zbudowane wokół narażonych systemów wydajności elektrycznej miał niewielką odporność, gdy tropikalny deszcz uczynił miejsce niebezpieczne i niewykonalne. Artyści, publiczność i organizatorzy nie mogli po prostu przenieść się do równoważnej przestrzeni wewnętrznej. Program zakończył się, ponieważ forma produkcji osiągnęła swoją praktyczną granicę.

Lang przypomniał później, że Miami doświadczyło przedłużającego się zaklęcia suchego i że kosztowne ubezpieczenie na wypadek deszczu nie zostało zakupione. W związku z tym burza uderzyła w finanse i harmonogram. W drodze powrotnej z Gulfstream Park po anulowaniu, oficjalne archiwum Hendrix mówi Hendrix zaczął pisać "Rainy Day, Dream Away". To twórcze życie pozagrobowe jest sugestywne, ale nie powinno romantyzować ze stratami ponoszonymi przez młodą organizację, której główna sytuacja się nie powiodła.

Co stało się potem?

Materiał archiwalny Hendrix opisuje poważne konsekwencje finansowe oraz zajęcie nagrań i filmów związanych z nieudaną promocją. Michael Lang jednak przeniósł doświadczenie z Miami do późniejszej pracy festiwalowej. Opisałby to wydarzenie jako miejsce, gdzie nasiono nasiona Woodstock. Zwrot ten jest historycznie użyteczny jako retrospektywna interpretacja Langa, a nie jako obiektywny werdykt, który ogranicza każdą decyzję Miami do przyszłego wydarzenia w Nowym Jorku.

Lekcje były praktyczne: sceny, ruch artysty, dokumentacja, ekspozycja pogodowa, ubezpieczenie, zachowanie tłumu oraz związek między festiwalem a otaczającą go społecznością. Niektóre lekcje pochodziły z tego, co działało, inne z porażki. Wpływ Miami leży zatem mniej w przenośnym szablonie wizualnym niż w doświadczeniu zgromadzonym pod presją. Wydarzenie pokazało, że istnieje duża publiczność i że sam entuzjazm nie może sprawić, że tymczasowe miasto będzie technicznie lub finansowo odporne.

Nagrania, brakujące filmy i nowo odkryte nagrania

Doświadczenie Hendrix rekordy, że taśmy Eddie Kramer i ABC- TV materiał filmowy zostały zajęte po upadku promotorów i opisuje miejsce pobytu tego filmu jako nieznane. Dźwięk podążał ścieżką zwrotną: dozwolone występy zostały wydane w 2013 roku jako Miami Pop Festival. Wydawnictwo ma znaczenie poza nostalgią, ponieważ zachowuje doświadczenie w specyficznym kontekście festiwalu i dokumentów materiałów rozwijających się na scenie przed późniejszymi wersjami kanonicznymi w kształcie pamięci publicznej.

Oddzielna historia archiwum nie może być zawalona w brakującym materiale ABC. Experience Hendrix ogłosił, że w 2013 roku odkryty zostanie film dokumentalny "Hear My Train A Comin '. Oficjalne źródła nie wskazują, że ta ponownie odkryta folia jest tym samym materiałem opisanym wcześniej jako skonfiskowana i zaginiona. Trzymanie tych łańcuchów oddzielnie unika przekształcania" materiału filmowego "w fałszywe rozwiązanie bardziej skomplikowanego problemu pochodzenia.

Dwa festiwale Miami, jedno ciągłe zamieszanie.

Gulfstream Park zorganizował kolejny wielki festiwal muzyczny w dniach 28-30 grudnia 1968. Wspólne miejsce i późniejsze powszechne wykorzystanie "Miami Pop Festival" dla obu imprez zachęciły liderów, organizatorów i szacunków frekwencji do migracji między nimi. Maj produkcji był związany z Lang, O 'Barry i Brevetz, został ogłoszony jako 1968 Pop and Underground Festival lub 1968 Pop Festival, skoncentrowany mocno na Hendrix i stracił większość swojego drugiego dnia do pogody.

Grudniowe wydarzenie było prowadzone przez Toma Rounds 'a i Mela Lawrence' a, przez trzy dni biegali, jednocześnie stosowali dwa główne etapy i przedstawiali znacznie większy program. Ma własną stronę w tym archiwum. Czytanie razem wydarzeń jest cenne, ponieważ siedem miesięcy oddziela dwa etapy rozwoju festiwalu na tym samym torze wyścigowym. Połączenie ich niszczy dowody. Ich różnica pokazuje, jak szybko amerykański model festiwalu rozwinął się i profesjonalizował w 1968 roku.

Dziedzictwo

Dziedzictwo Miami łączy praktyczne uczenie się, dokumentację Hendrixa i późniejszą rolę Michaela Langa w Woodstocku. Wystawa HistoryMiami i konto Bethel Woods pomogły przywrócić wydarzenie jako coś więcej niż przypis. Oficjalne nagrania dają mu niezwykle silne muzyczne życie po śmierci, podczas gdy brakujące i odkryte na nowo historie filmowe pokazują, jak niekompletne może pozostać nawet archiwum słynnego artysty.

Festiwal komplikuje również proste historie początkowe. Kultura rocka w dużej skali nie podróżowała z Monterey bezpośrednio do Woodstock bez eksperymentów pomiędzy nimi. W Gulfstream Park organizatorzy testowali tor wyścigowy, tymczasowe etapy, nagrania medialne i szeroki rachunek elektryczny w klimacie, który pokonał ich drugi dzień. Wydarzenie miało znaczenie, ponieważ wywołało zarówno możliwość, jak i porażkę - i dlatego, że ludzie przenosili wiedzę z każdego z nich do tego, co było dalej.

Zasadnicze słuchanie