Plak
Bir bakışta
- Sanatçı
- Tom Rapp / Pearls Before Swine
- Yayımlanma
- November 1971
- Albüm
- Altıncı stüdyo albümü
- Özgün parçalar
- On bir
- Plak şirketi
- Reprise RS 6467
- Yapımcı
- Peter H. Edmiston
Neden önemli
Stüdyo topluluğu ile turne grubu özdeşleşmeden örtüşür
Beautiful Lies You Could Live In bir paradoksu belgeler. Pearls Before Swine nihayet canlı çalmaya başlarken plak giderek Rapp merkezli oldu. Resmî Tom Rapp / Pearls Before Swine kredisi hem başlıca yazarı hem süren grup kimliğini kabul eder. Turne üyeleri Jon Tooker, Gordon Hayes ve Michael Krawitz stüdyo albümüne katılır; ancak bütün partileri çalmaz ve rolleri daha geniş kadroyla paylaşır. Bob Dorough, Amos Garrett, Stu Scharf, Grady Tate, Billy Mundi, Herb Lovelle ve çeşitli basçı-klavyeciler üç stüdyoda değişen birleşimler kurar.
Rapp'ın dokuz özgün bestesine Leonard Cohen'in Bird on a Wire'ı ve Elisabeth'in A. E. Housman şiirini bestelediği Epitaph eklenir.
Özgün yüzler bilinçli biçimde dengesizdir. Birinci yüzde beş parça vardır ve Everybody's Got Pain ile biter; ikinci yüz Cohen şarkısından Elisabeth'in kısa finaline kadar altı parçadır. The Use of Ashes ile karşılaştırıldığında müzik tek oturum yeriyle daha az birleşmiş ve elektrikli folk rock ile turne grubu olasılığını daha açık göstermiştir. Önemi baskı altındaki kimliktedir: Rapp'ın adı, Pearls adı, evlilik, grup, oturum ustalığı ve solo ses tek şeye eritilmeden kalır.
New York and Woodstock, 1971
Rapp'ın adı öne çıkarken Pearls sonunda sahneye çıkar
The Use of Ashes, Rapp'ın on şarkısını Elisabeth ile seçili stüdyo müzisyenlerinin katıldığı üç günlük Nashville oturumunda yoğunlaştırdı.
City of Gold 1971 başında geldi, Nashville'de kaydedilen ek malzemenin bir bölümünü kullandı ve Thos. Rapp / Pearls Before Swine kredisini taşıdı.
Pearls Before Swine 1971 içinde Rapp, gitarist Jon Tooker, basçı Gordon Hayes ve piyanist Michael Krawitz ile ilk konser etkinliğine başladı. Turne arkadaşları Beautiful Lies'a katılır; fakat kayıt basit canlı grup belgesi değildir. Oturumlar New York City'deki A&R Studios ile Aura Sound ve Woodstock'taki Bearsville Studios arasında bölündü.
Peter H. Edmiston yeniden yapımcılığı üstlendi; Mark Harman ile Jim Rooney kayıt mühendisliği kredisi aldı.
Reprise RS 6467'yi Kasım 1971'de Tom Rapp / Pearls Before Swine kredisiyle yayımladı. Bu, Rapp'ın Reprise için yeni kaydettiği son albümdü. Familiar Songs daha sonra derlenip yayımlandı; planlanmış devam albümü değildi.
An open studio cast
Turne arkadaşları, dönen ortaklar ve New York oturum müzisyenleri
Rapp'ın dokuz özgün şarkısı onu beste merkezine koyar; değişen icracılar albümün tek şarkıcı-besteci eşlik sesinde kalmasını engeller. Elisabeth hem yinelenen vokal ilişkisini hem son özgün icrayı sunup finali Rapp'ın sesinden kendi sesine geçirir. Tooker, Hayes ve Krawitz stüdyo işini grubun yeni canlı etkinliğine bağlar; bütün gitar, bas ve klavye partilerini üstlenmiş gibi yazılmamalıdır. Dorough ile Merkin, psikedelik süsten çok düzenlenmiş şarkı işçiliğine yakın piyano-org rengi ekler.
Scharf ile Garrett bazı düzenlemelerde elektrikli gitarı keskinleştirir; Rapp'ın akustik gitarı sözel merkezi korur. Üç davulcu aynı anda çalan perküsyon düzeni değil, farklı oturumları ve parça seçimlerini gösterir. Brown, Hayes ve Jemmott değişen bas rollerini de belirtir; kredilerin vermediği kesin parça dağılımı tahmin edilmemelidir. Edmiston'ın prodüksiyonu üç mekânın kayıtlarını tek albümde birleştirirken topluluk ağırlığı farklarını duyulur bırakır.
Late Reprise folk rock
Elektrikli gitar, org ve değişen ritim bölümleriyle country-folk doğrudanlığı
Snow Queen kış masalı havasıyla açılır; elektrikli ve akustik ayrıntı soğuk güzelliğe kuşku ekler. A Life bütün yaşamı üç dakikadan kısa süreye indirip kronolojik tamlık yerine seçilmiş anları yeğler. Butterflies ile Simple Things başlıkta hafif görünür; ölçülü düzenlemeler kırılganlık ve kaybı yüzeye yakın tutar. Everybody's Got Pain kişisel acıyı ortak gerçeğe çevirip bu ortaklığın iyileştirdiği numarası yapmadan birinci yüzü kapatır.
Bird on a Wire ikinci yüzü Cohen'in tanınan şarkısıyla açıp Rapp'ın sesinin başka yazarın özgürlük ve sorumluluğunda kendisini sınamasını sağlar. Island Lady ile Come to Me mesafeden ve davetten geçer; Freedom politik ve kişisel ölçeği genişletir. She's Gone özgürleşmeyi yokluğa sıkıştırır ve kutlanacak çözüm bırakmaz. Epitaph, Rapp vokal merkezinden çekildikten sonra Elisabeth'in Housman sözlerini kısa, katı zeminde söylemesiyle biter.
Parça rehberi
Snow Queen'den Epitaph'a on bir şarkı
Snow Queen
Rapp masal başlığıyla başlar fakat kolay büyüyü reddeder. Soğukluk, otorite ve güzellik aynı kişide bulunur; katmanlı gitarla klavye o dünyayı tehlikeli ölçüde çekici yapar.
A Life
Üç dakikadan kısa süre bütün yaşamın yerini tutmalıdır; bu yüzden şarkı sıkıştırma ve eksiltmeyle işler. Anlatılmayanlar Rapp'ın gösterdiği birkaç an kadar önemlidir.
Butterflies
Düzenleme ağırlığını kaybetmeden dönüşüm ve narinlik belirir. Kısa melodik hareket canlıları tek sabit simgeye yakalanamayacak kadar hızlı değişen işaretler yapar.
Simple Things
Başlık kraliçe, yaşam ve dönüşümden sonra küçülme vaat eder. Rapp'ın doğrudan vokali sadeliğin, çevredeki duygu dünyasının artık karmaşık olmadığının kanıtı değil, dikkat pratiği olduğunu ima eder.
Everybody's Got Pain
Birinci yüz icrayı kişisel tutarken acıyı evrenselleştirerek biter. Paylaşılan durum teselli değil, tanıma sağlar; acının ortak olması onu eşit dağıtmaz ya da yok etmez.
Bird on a Wire
Rapp ikinci yüzü Leonard Cohen'in özgürlük, başarısızlık ve toparlanma girişimleri üzerine şarkısıyla açar. Kırılgan aktarımı ve stüdyo topluluğu cover'ı şarkının kimliğini ele geçirme çabası değil, yazarlar arası konuşma yapar.
Island Lady
Bir kişiyle ayrı yer başlıkta birleşir. Düzenleme mesafe ve somut yakarışı dengeler; adayı sığınak, yalıtım ya da uzaktan bilinen yaşam olarak yorumlamaya alan bırakır.
Come to Me
Doğrudan davet adanın ayrılığını izler. Ses ve grup ölçülü kaldığı için yakınlık varsayılmaz, istenir. Şarkının sadeliği buyruğun içindeki riski açar.
Freedom
Rapp'ın şarkısı kişisel daveti politik ve özel kullanımların ağırlığını taşıyan sözcüğe genişletir. Önceki Amsterdam sürümü yayımlanan özlü biçimin arka planında kalır; özgürlük gerekli fakat kendisini asla açıklamayan şey gibi duyulur.
She's Gone
Freedom'ın ardından yokluk özgürleşmenin karşıtı değil, sonucu olarak gelir. İki dakikalık icra ayrıntılı yas tutmayı reddedip ayrılık kadar doğrudan ve tamamlanmamış ifade bırakır.
Epitaph
Elisabeth, A. E. Housman'ın Epitaph on an Army of Mercenaries şiirini bestelediği eserle kapatır. Kısa, solo merkezli icra son sözü hizmete, ölüme ve kamusal hafızaya çevirir; Rapp'ın yazarlığı ve ana vokali dışında biter.
Lives and lies
Güzel hikâyeler, sıradan acı ve inanmanın bedeli
Albüm hangi hikâyenin içinde yaşanacak kadar güzel olduğunu ve o hikâyenin neyi sakladığını sınar. Snow Queen soğuklukla güzelliğin ayrılamadığı çekici kurgu sunar. A Life, Butterflies ve Simple Things karmaşıklığı yönetilebilir imgelere sıkıştırır fakat tamlık iddia etmez. Everybody's Got Pain insanın ortak durumunda ısrar edip kişisel masalı kırar.
Bird on a Wire yüz dönüşünde başka yazarın özgürlük ve sorumluluk dengesini getirir. Ada, davet ve özgürlük ilişkiyle karmaşıklaşan kaçış rotasını izler. She's Gone özgürleşme anlatısının atabileceği insani bedeli gösterir. Epitaph güzel dili asker ölümüne çevirip anmanın kendisinin de yaşanabilecek yalan olup olmadığını sorar.
Reprise 6467
Millais'nin Ophelia'sı başlığın altında yüzer
Özgün Amerika Reprise LP'sinin katalog numarası RS 6467'dir. Ön kapak John Everett Millais'nin 1851-52 tarihli Ophelia tablosunu çoğaltır. Yüzen figür güzellik, anlatı ve ölümü tek imgede birleştirerek belirli şarkıyı göstermeden başlığın gerilimine uyar.
Kapak değişmeyen isimsiz grup öne sürmek yerine Tom Rapp / Pearls Before Swine kredisini kullanır. Birinci yüzde beş, ikinci yüzde altı parça vardır; Everybody's Got Pain ile Epitaph yüzlerin sonudur. Tarihsel tablo Bosch, Bruegel, Bellini ve Unicorn Tapestries kullanan katalog çizgisini sürdürürken belirgin Pre-Raphaelite havası yaratır.
The fourth Reprise LP
Yeni kaydedilen son Reprise ifadesi
Reprise Beautiful Lies You Could Live In'i Kasım 1971'de yayımladı. Record World Aralıkta RS 6467'yi inceledi, Cash Box 1972 başında izledi. Albüm Billboard 200'e girmedi; büyüyen olumlu geriye dönük yazılar dönemsel liste başarısı sanılmamalıdır.
Yayım Pearls Before Swine'ın turne grubu olarak yeni yaşama başladığı döneme denk geldi; fakat plak daha geniş stüdyo kadrosu kullanır. Eleştirmenler özlü şarkıları ve Rapp'ın tutarlılığını sıklıkla övüp albümü geç Reprise döneminin zirvesi saydı. Tepki kredi belirsizliğine bağlı kalır: hem Tom Rapp hem Pearls Before Swine albümü tanımları doğrudur, ancak tek başına hiçbiri tam değildir.
Altıncı kayıt
Pearls adıyla Rapp'ın solo kimliğinin buluştuğu yer
Beautiful Lies dört Reprise albümünün akışında yeni kaydedilmiş son bölümdür. Tom Rapp / Pearls Before Swine kredisi Blue Thumb döneminde açıklaşacak solo krediyi haber verir. Turne grubunun katılımı özgün, yalnız stüdyo Pearls'te olmayan kamusal icra bağını verir. Bird on a Wire, cover'ı ticari tanınırlık arayışı yapmadan Rapp'ın bestelerini Cohen'ın çalışmasının yanına koyar.
Epitaph son beste ve sesi Elisabeth'e verir; katalogda belirleyici yazarlığın nadir değişimidir. Millais'nin Ophelia'sı güzellik ve ölümü çok doğrudan sıkıştırıp grubun en tanınır klasik sanat kapaklarından oldu. Familiar Songs ayrı tutulmalıdır: sonraki onaysız derleme olması Beautiful Lies'ı geçiş dönemi kaynak koleksiyonuna indirgememelidir. Albümün mirası zarif fakat kararsız finaldir; grup ve solo kimliği son ses değişene dek birlikte yaşar.
Özgün program
Beş/altı yüzleri ve özgün krediyi koruyun
Özgün albüm on bir parça içerir. Birinci yüzde beş, ikinci yüzde altı parça vardır. Everybody's Got Pain birinci yüzü kapatır; Epitaph özgün son parçadır.
Rapp dokuz parça yazdı. Bird on a Wire Leonard Cohen tarafından yazıldı. Epitaph, Elisabeth'in Housman şiirini besteleyip söylediği eserdir. Familiar Songs planlanan sonraki stüdyo albümü değildi.
Bir dinleme rotası
Snow Queen'den Elisabeth'in son sözüne ilerleyin
- Snow Queen'in çekici soğuğuna girin.
- Yaşamı ve kelebekleri bilinçli sıkıştırma içinden duyun.
- Ortak acının kolay teselli olmadan birinci yüzü bitirmesine izin verin.
- Cohen'in özgürlük ve sorumluluk şarkısıyla yeniden başlayın.
- Ada, davet ve özgürlüğü üç farklı çıkış olarak izleyin.
- She's Gone'un soyutlamayı kaldırmasına izin verin.
- Albümün son sözünü Elisabeth ile Housman'a verin.
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okuma
- Resmî on bir parçalık dijital program — Apple Music / Warner Records
- Parçalar, personel, stüdyolar ve prodüksiyon kredileri — AllMusic
- Özgün RS 6467 yüzleri ve katalog sırası — Reprise Album Discography
- Dönemsel Aralık 1971 incelemesi — Record World archive
- Dönemsel Ocak 1972 incelemesi — Cash Box archive
- Ophelia collection record — Tate Britain