Big Sur Folk Festival 1964- 1971: Intymna alternatywa dla Mega-Festival

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Historia festiwalu to nie tylko historia rosnących rozmiarów. Big Sur zyskał siłę historyczną, broniąc ludzkiej skali, podczas gdy większość świata festiwalowego zmierzała w kierunku sześciu postaci tłumów. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji są źródła historyczne, które wyśledziły pierwsze zgromadzenie do 1964 roku, założone przez Nancy Carlen w związku z Instytutem Esalen i Joan Baez. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. Intelektualne i antykulturowe środowisko Esalena, relacje Nancy Carlen z Joan Baez oraz pierwotna koncepcja warsztatu ukształtowały festiwal od początku. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji jest własny materiał historyczny Esalen daje Big Sur Folk Festival jasne 1964- 1971 span i przyznaje Joan Baez i byłego pracownika Esalen Nancy Jane Carlen z inicjowania koncepcji. Ta chronologia instytucjonalna stanowi punkt odniesienia. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Esalen, klify i ograniczona przestrzeń

Krajobraz nie jest dekoracją. To ograniczyło wielkość publiczności i pomogło stworzyć tożsamość festiwalu. Dokumentowaną kotwicą tej sekcji jest Joan Baez była centralną częścią całej serii. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. Program przesunął się z folk-rewitalizacji korzeni do śpiewaka-tekściarz muzyki, country rock i bardziej elektryczne sceny late-1960 bez przekształcania Big Sur w konwencjonalny rock festiwal. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji jest wydarzenie wyrosło z atmosfery warsztatu / seminarium, a nie komercyjnej koncepcji megafestiwalu. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Czego doświadczyła publiczność?

Bliskość miała znaczenie w sposób, w jaki nie mogła być na festiwalu. Niska skala słuchania zmniejszyła anonimowość związaną z olbrzymim tłumem epoki. Dokumentowana kotwica dla tej sekcji jest Ważnymi uczestnikami przez lata to Richard i Mimi Fariña, Judy Collins, Joni Mitchell, Crosby Stills Nash & Young, Kris Kristofferson, Arlo Guthrie, Taj Mahal i inni. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. To użyteczny kontrapunkt dla Goose Lake i Cal Jam. Prostota techniczna i ograniczony rozmiar odbiorców były cechy, niekoniecznie niepowodzenia. Dokumentowaną kotwicą tej sekcji jest edycja 1969 stała się podstawą filmu Celebration at Big Sur. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Presja na wzrost i relokacja

Sukces zagroził intymności, która określiła wydarzenie. Przeprowadzka do Monterey County Fairgrounds w 1970 roku i powrót do Esalen w 1971 roku uczyniła to napięcie fizycznie widoczne. Udokumentowana kotwica dla tej sekcji jest Seria ostatecznie przeniósł pewną aktywność z dala od Esalen jak ciśnienie frekwencji wzrosła. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. Formalna seria zakończyła się w 1971 roku, ale jej pamięć kulturowa przetrwała mocno dzięki filmowi i nagraniom. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji jest Final Nancy Carlen- produced edition była w 1971 roku. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Filmy, nagrania i pozostałe dokumenty

Świętowanie w Big Sur jest kluczowym źródłem filmów. Żywe albumy i materiały plakatowe również przetrwać. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji są źródła historyczne, które wyśledziły pierwsze zgromadzenie do 1964 roku, założone przez Nancy Carlen w związku z Instytutem Esalen i Joan Baez. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. Big Sur był antymegafestiwalem: władza kulturalna pochodziła z krajobrazu, bliskości i celowych granic, a nie z maksymalnej frekwencji. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji jest własny materiał historyczny Esalen daje Big Sur Folk Festival jasne 1964- 1971 span i przyznaje Joan Baez i byłego pracownika Esalen Nancy Jane Carlen z inicjowania koncepcji. Ta chronologia instytucjonalna stanowi punkt odniesienia. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Połączenia w całym obwodzie festiwalu

Big Sur oferuje archiwum kontrmodel gigantycznych festiwali rockowych: znaczenie kulturowe nie wymagało setek tysięcy ludzi. Jego mała skala, bliskość artysty i spektakularne otoczenie stworzyły inny rodzaj autorytetu festiwalu. Dokumentowaną kotwicą tej sekcji jest Joan Baez była centralną częścią całej serii. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania. Big Sur oferuje równoległy rodowód dla późniejszych festiwali butikowych i artystycznych, nawet jeśli bezpośredni wpływ nie powinien być twierdzony bez dowodów. Dokumentowaną kotwicą dla tej sekcji jest wydarzenie wyrosło z atmosfery warsztatu / seminarium, a nie komercyjnej koncepcji megafestiwalu. Fakt ten jest oddzielony od późniejszej legendy, ponieważ programy, raporty prasowe, film i pamięć uczestników odpowiadają na różne pytania.

Zasadnicze słuchanie