Denver Pop Festival 1969: Hendrix 's Final Experience

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Denver dołączył do profesjonalnej infrastruktury koncertowej do nierozwiązanego argumentu na temat tego, czy muzyka kontrkultury powinna być w ogóle wystawiona na sprzedaż. Jego główny fakt historyczny jest dokładny i następczy: oryginał Jimi Hendrix Doświadczenia zamknęły festiwal 29 czerwca, a potem przestały istnieć jako działające trio, kiedy Noel Redding odszedł. Jednak wydarzenie ma również znaczenie poza biografią. Pokazuje duży amerykański festiwal już przy użyciu doświadczonych specjalistów od dźwięku i oświetlenia, podczas gdy jego granica społeczna pozostaje niebezpiecznie niestabilna. Barry. Fey szybko uczynił Denver poważnym rynkiem turystycznym po przybyciu z Chicago. Współczesna gazeta Colorado reklamowała codzienne bilety za 6 dolarów i trzydniowy bilet za 15, wraz z tym, co promotorzy opisali jako talent warty ćwierć miliona dolarów. Reklamy te są cennym dowodem skali i intencji, ale nazwy na rachunku zaliczki nie są automatycznie potwierdzone wykonawców. Zakończony program musi być zrekonstruowany z archiwów artystów, recenzji i ocalałego dźwięku.

Mile High jak festiwal

Mile High Stadium oferował siedzenia, połączenia transportowe, zdefiniowane wejścia i narzędzia, które zdalne gospodarstwo musiałoby improwizować. Dzięki temu granica gospodarcza stała się wyjątkowo widoczna. Wewnątrz znajdowała się profesjonalna produkcja, na zewnątrz ludzie domagali się bezpłatnego wstępu i przetestowali obwód. Stadion rozwiązał kilka problemów logistycznych, koncentrując kolejny przy jego murach. Miasto Denver ma zatem kluczowe znaczenie dla tego wydarzenia, a nie zamienne tło dla rocka. Potwierdzone miejsce występowania: The Mothers of Invention, Iron Butterfly, Creedence Clearwater Revival, Johnny Winter, Tim Buckley, Joe Cocker, Poco, Big Mama Thornton, AUM, Zephyr i Jimi Hendrix Doświadczenie w ramach szczególnie zróżnicowanego programu. Blees starszyzna, miejscowi muzycy z Kolorado, folk writers, hit-making amerykańskie grupy i eksperymentalne skały zajmują ten sam stadion. Zephyr, with Tommy Bolin, dał międzynarodowemu weekendowi lokalną trasę muzyczną, którą później listy gwiazd mogą łatwo zasłonić.

Czego doświadczyła publiczność?

Dla posiadaczy biletów Denver był gęstą sekwencją głównych działań turystycznych prezentowanych w znanej architekturze sportowej. Na krawędzi doświadczenie to zostało określone przez ideologiczny spór o dostęp. Ludzie na zewnątrz nie powinni być załamani w jedną kategorię brutalnych gatecrasherów, tak jak nie powinno się opisywać działań policji bez funkcjonariuszy nacisków. Gaz łzawiący dryfował na stadionie, łącząc konflikt na zewnątrz bezpośrednio z publicznością i wykonawcami wewnątrz. Współczesny raport o nazwie Bill Hanley jako dostawcy dźwięku i Chip Monck jako projektant oświetlenia, łączący Denver z technikami powiązanymi z Monterey i innych głównych produkcji festiwalowych. Stadion pozwalał na planowanie szerokiego zasięgu dźwiękowego i oświetlenia nocnego bardziej systematycznie niż na wielu improwizowanych polach. Publiczność opisywała również wieczorne godziny pracy oraz niezwykle kosztowny rachunek za talent. Szczegóły te opisują zamiar zawodowy; nie udowadniają, że każda obietnica techniczna została złożona bez trudności.

Gaz łzawiący na skraju festiwalu

Oficjalne archiwum Hendrix opisuje poważne zakłócenia wokół zamknięcia, użycie przez policję gazu łzawiącego i trudną ucieczkę po planie. Pewien gaz wpłynął na ludzi wewnątrz miejsca. Kiedy pojazd Hendrixa odjechał, ludzie wdrapali się na niego, dodając fizyczne niebezpieczeństwo do już zdezorientowanego wyjścia. Epizod należy do historii festiwalu, ponieważ wysoce zorganizowana produkcja sceniczna nie mogła powstrzymać konfliktu politycznego i gospodarczego skoncentrowanego wokół jego granic biletów. Nie było stałego corocznego Festiwalu Pop w Denver. Bezpośrednią konsekwencją muzyczną było odejście Noela Reddinga, który powrócił do Anglii po ostatnim występie. Kolejna faza Hendrixa prowadziłaby w kierunku Woodstock, Band of Gypsys and new studio work, podczas gdy Feyline kontynuował budowę Denver na głównym rynku koncertowym. Weekend zakończył więc jedną sławną grupę, ale nie zakończył roli miasta lub promotora w prezentacji rocka w dużej skali.

Filmy, nagrania i pozostałe dokumenty

Najbardziej niezawodny ocalały kręgosłup łączy w sobie oficjalne archiwum Hendrix, dźwięk związany z wykonaniem zamykającym, zaawansowany reportaż gazety i historie muzyki Barry Fey i Colorado. Kompletny kanoniczny film festiwalowy nie przeniósł tych fragmentów do pamięci publicznej. Physide Hendrix i Zappa fotografie używane tutaj są kontekstowe, a nie obrazy Mile High; podpisy stwierdzają, że ograniczenie tak, że wizualna atmosfera nie może po cichu stać się fałszywym dowodem zdarzenia. Denver pokazuje, że lepszy sprzęt nie może rozwiązać każdego problemu festiwalu. Dźwięk Hanley, oświetlenie Monck, stadion miejski i uznany promotor reprezentował dojrzewający przemysł na żywo. Wyzwanie związane z wolną muzyką stanowiło inną definicję zbiorowej własności. Obaj istnieli naraz i żaden z nich nie może być odrzucony jako bajka. Główną sprzecznością wydarzenia nie była techniczna niekompetencja, ale kolizja między profesjonalną produkcją a kulturą widzów podejrzaną o granice handlowe.

Połączenia na mapie festiwalu 1969

Denver należy do dwóch festiwali Miami, Atlanta, Texas, Atlantic City, Newport i Woodstock, ale jego forma stadionu sprawia, że porównanie szczególnie przydatne. Łączy się również z historią Hendrix, Frank Zappa, heavy blues i Colorado 's własne Zephyr. Po tych trasach widać, że boom festiwalowy nie rozprzestrzenił się jako jeden model standardowy: każde miasto połączyło sieci turystyczne z innym krajobrazem, kultury promotora i lokalnej reakcji. Weekend jest zapamiętywany najczęściej jako ostateczna oryginalna performance Experience i konfrontacja z gazem łzawiącym. Oba są uzasadnione, ale nie powinno zaćmić dowodów Denver na wyrafinowany festiwal biznesu pojawiający się przed Woodstock. Impreza udokumentowała profesjonalny dźwięk i oświetlenie, ambitny projekt mieszany i rosnący rynek międzyamerykański. Jej niepowtórzenie ostrzega również, że potencjał techniczny i sławni artyści nie gwarantowali trwałej relacji między promotorem, autorytetem publicznym i odbiorcą kontrkultury.

Zasadnicze słuchanie