Newport Jazz Festival 1969: Kiedy Jazz otworzył Gates to Rock

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

Newport 1969 upozorował w miejscach publicznych stres związany z granicami płciowymi. Utworzona przez George 'a Weina instytucja jazzowa przyznała się do bezprecedensowej koncentracji wykonawców rocka, duszy i bluesa, tak jak Miles Davis zdecydowanie zmierzał w kierunku muzyki elektrycznej. Rezultatem było artystycznie odkrywcze i operacyjne niestabilne. Nie ma to znaczenia, ponieważ jazz i rock osiągnęły uporządkowane pojednanie, ale dlatego, że program ujawnił, jak ekonomia widowni, zmiany muzyczne i tożsamość instytucjonalna stały się nierozłączne. Wein później określił decyzję zarówno jako artystyczną, jak i ekonomiczną. Publiczność jazzowa i rynki zmieniają się, podczas gdy wyrafinowani muzycy rockowi czerpali się otwarcie z bluesa i jazzu. Rezerwacja Led Zeppelin, Mothers of Invention, Sly Stone i innych popularnych aktów może zwiększyć frekwencję, ale również przyniósł młody rock public na skalę Newport konwencji nie pochłonął. Eksperyment był kuratorską reakcją na prawdziwe zmiany, a nie przypadkowym pościgiem za modą.

Festiwal Field i tłum na wzgórzu

Festiwal Field zasiadał w mieście festiwalowym, a nie na odległej farmie. Widzowie wypełnili oficjalny obszar, a słuchacze zajmowali okoliczne zbocza i testowali ogrodzenia. Współczesna łączna frekwencja blisko 80,000 jest lepiej wspierana niż bardziej spekulacyjne liczby przepełnienia. Geografia stworzyła widoczną przepaść między tradycyjną instytucją a dużo większą ludnością zdeterminowaną do słuchania najbardziej popularnych aktów z formalnym przyjęciem lub bez. Thursday pozostał skupiony na Sun Ra, Bill Evans, George Benson i Freddie Hubbard. Piątki zostały mocno przesunięte w kierunku Blood, Sweat & Tears, Rahsaan Roland Kirk, Jeff Beck Group, Ten Years After i Jethro Tull. Saturday located Dave Brubeck and Miles Davis beside John Mayall, Sly and the Family Stone and the Mothers. Niedziela dołączyła James Brown, B.B. King, Johnny Winter, Herbie Hancock, Buddy Rich i Led Zeppelin. Sekwencja ujawnia kolizję lepiej niż alfabetyczna lista.

Czego doświadczyła publiczność?

Podniecenie wzrosło, ponieważ programy ukierunkowane na rock- zorientowane przyciągały większe tłumy, zwłaszcza w piątek. W środku słuchacze poruszali się pomiędzy jazzową wirtuozerią, funkiem, bluesem i wzmocnioną brytyjską skałą. Na zewnątrz, ciśnienie ogrodzenia i nadmiar wzgórza stworzyły atmosferę instytucjonalnego napięcia. Doświadczenie znacznie się różniło w zależności od dnia i pozycji: czwartkowy słuchacz jazzu i niedzielny poszukiwacz Zeppelin nie uczestniczył w analogicznych festiwalach psychologicznych, mimo że bilet i miejsce nosiły jedną nazwę Newport. Newport posiadał doświadczoną organizację festiwalową, ale jej odziedziczona skala i założenia bezpieczeństwa nie zostały zbudowane dla rockowej publiczności nagle policzone w dziesiątki tysięcy. Długie programy się skończyły, a niedzielny finał zbliża się bardzo późno. Wyzwaniem technicznym nie była jedynie ilość. Różne rozmiary zespołów, potrzeby wsteczne i zachowania publiczności musiały dzielić się strukturą stworzoną przez lata prezentacji jazzu, czyniąc z Changeover i decyzji bezpieczeństwa publicznego częścią eksperymentu artystycznego.

Ciśnienie ogrodzenia i anulowane anulowanie

Po napięciu i zakłóceniach w tłumie władze lokalne starały się usunąć Led Zeppelin z niedzielnego finału w interesie bezpieczeństwa publicznego. Raporty radiowe mówiły, że zespół nie pojawi się, zniechęcając więcej przybyłych. Kierownictwo sprzeciwiło się i okoliczności ewoluowały; Zeppelin ostatecznie wykonane bardzo późno. Epizod nie powinien być zredukowany do Wein po prostu zmienia zdanie. Zaangażowano w to władze gminne, strategię kontroli tłumu, reprezentację artystów oraz harmonogram wykraczający poza jej zamierzony kształt. Wein wycofał program Newport z 1970 roku w kierunku bardziej ortodoksyjnego jazzu, a frekwencja spadła do 40,400 według współczesnego porównania z 80,000 z 1969 roku. Ten odwrót nie był ani stałym wydaleniem zwrotnicy, ani dowodem na to, że artystyczna idea zawiodła. Newport nadal angażował duszę, bluesa i fuzję. Lekcją było to, że otwartość muzyczna wymagała odmiennej ekonomii, bezpieczeństwa i infrastruktury, kiedy przyciągała również znacznie większą publiczność.

Filmy, nagrania i pozostałe dokumenty

Miles Davis lipca zestaw niepoprawny został profesjonalnie nagrany i zachowuje na wczesnym etapie żywe dowody "Miles Runs the Voodoo Down" oraz odnowiony elektryczny "Sanktuarium" na krótko przed Bitches Brew niepoprawne. Led Zeppelin archive niepoprawnego zachowuje współczesne raporty, materiały programowe i dramat anulowania. Smithsonian historia oral dodaje Wein retrospektywny głos. Później George Wein dokumentuje swoją instytucję, a nie Festiwal Field 1969. Najmocniejszą interpretacją nie jest to, że rock najechał jazz lub że jazz z powodzeniem zmodernizował się. Newport stał się kwestionowaną instytucją publiczną o kilku tożsamości naraz: kanon jazzowy, laboratorium elektryczne, prezentacja duszy, komercyjna atrakcja rocka i problem społeczeństwa obywatelskiego. Miles Davis i Led Zeppelin zajmowały różne trasy za pośrednictwem tego argumentu, jednak obydwa wykazały, że stara granica wokół "festiwalu jazzowego" nie może pozostać zapieczętowana kulturowo.

Od Newport do Fusion

Strona łączy się bezpośrednio z jazz- rockiem i postępowymi historiami poprzez Miles Davis, Herbie Hancock, Frank Zappa, Jethro Tull and the British blues boom. Należy również do festiwali wyścigowych 1969, gdzie skala stworzyła różne praktyczne konflikty. Po artystycznych i gatunkowych linkach Newport zamienia się z historii problemów tłumu w mapę tego, jak elektryczne improwizacja, funk i długie formy skały dzielą publiczność zanim ich kategorie ustabilizowały się. Newport 1969 pozostaje decydującym momentem na festiwalu crossover. Wytworzyło ważne nagranie elektryczne Milesa, ujawniło komercyjną moc rockowej publiczności i zmusiło George 'a Weina do ponownego rozważenia tego, co jego instytucja może bezpiecznie zawierać. Jej kontrowersje nie powinny usuwać artystycznej inteligencji programu. Trwałą wartością wydania jest właśnie to, że nierozwiązane relacje między tradycją jazzu, eksperymentami, popularnym popytem i porządkiem publicznym uniemożliwiły zignorowanie.

Zasadnicze słuchanie