Genel Bakış
Big Brother and the Holding Company, Janis Joplin 1966’da katılmadan önce San Francisco’nun balo salonu kültüründen doğdu. Sam Andrew, James Gurley, Peter Albin ve davulcu Dave Getz şimdiden yüksek sesli, kolektif bir psikedelik rock biçimi geliştirmişti; bu müziğin kararsız gitar dokuları ve elektrikli blues repertuvarı ciladan çok etkileşime dayanıyordu.
Joplin diğer müzisyenleri anonim eşlikçilere dönüştürmeden grubun erişimini değiştirdi. 1967 Monterey performansları ülke çapında ilgi getirdi; 1968 tarihli Columbia albümü Cheap Thrills daha sonra altı stüdyo performansını tek bir Winterland konser kaydıyla birleştirdi ve grubun ticari zirvesi oldu. Joplin ile Andrew 1968 sonunda ayrıldıktan sonra yeniden kurulan Big Brother, 1972’de dağılmadan önce Columbia için iki albüm daha yaptı.
Kuruluş ve Tarih
Peter Albin, Sam Andrew, James Gurley ve davulcu Chuck Jones ilk kadroyu 1965 sonunda kurdu. Dave Getz 1966 başında Jones’un yerini aldı, Joplin ise aynı yılın ilerleyen döneminde katıldı. Beşli, Haziran 1967’deki Monterey International Pop Festival Joplin ile grubu ülke çapında bir dinleyici kitlesinin karşısına çıkarmadan önce Avalon Ballroom, Fillmore ve başka Bay Area sahnelerinde çalıştı. Mainstream, büyük ölçüde Aralık 1966’da yapılan özlü kayıtları kullanarak grupla aynı adı taşıyan ilk albümü o ağustosta yayımladı.
Columbia’dan John Simon, 1968 ilkbaharındaki Cheap Thrillsoturumlarının prodüktörlüğünü yaptı. Altı parça konser atmosferiyle sunulan stüdyo performanslarıydı; yalnızca ‘Ball and Chain’, Winterland Ballroom’da kaydedilmiş gerçek bir konserden geliyordu. Joplin ile Andrew Aralık 1968’de ayrıldı. Andrew, Albin, Gurley ve Getz grubu 1969 sonunda Nick Gravenites, Kathi McDonald ve David Schallock’la yeniden kurdu; Be a Brother ve How Hard It Is albümlerini kaydetti ve 1972’de dağıldı. Dört çekirdek üye 1987’de yeniden birleşti; ardından değişen kadrolar grubu sürdürdü.
Ses ve Tarz
Big Brother’ın Joplin dönemindeki sesi, Albin’in bası ve Getz’in güçlü, hareketli davulları üzerine iki zıt elektro gitar yerleştirir. Gurley notaları feedback’e ve distorsiyonlu bend’lere uzatır; Andrew ise daha çok akor hareketi, riff’ler ve vokal karşı ağırlığı sağlar. Joplin bu dokunun üzerinde yalnızca durmaz: ‘Combination of the Two’, ‘Piece of My Heart’ ve ‘Ball and Chain’de cümleleyişi grubun temposuna, ses yüksekliğine ve açık alanlarına karşı iter.
1969 sonrası kadro dengeyi değiştirir. Schallock üçüncü gitarı eklerken Gravenites blues ve soul temelli bir şarkı yazarlığı sesi getirir, McDonald ise öne çıkan vokaller sunar. Be a Brother tek bir Joplin yedeği yerleştirmek yerine lead vokalleri dağıtır; How Hard It Is Mike Finnigan’ın orgu ve piyanosunu daha bütünlüklü kullanarak grubu soul rock’a, boogaloo’ya ve daha sıkı stüdyo aranjmanlarına taşır.
Temel Albümler
Cheap Thrills
1968Yedi parçalık Columbia çıkışı, Sam Andrew’un paylaşımlı vokalli açılışından ‘Summertime’ ve ‘Piece of My Heart’ üzerinden Big Mama Thornton’ın ‘Ball and Chain’ine ilerler. Prodüktör John Simon altı performansı stüdyoda kaydedip eklenmiş seyirci sesiyle çerçeveledi; kapanış parçası ise albümün Winterland’da kaydedilen gerçek konser performansıdır. Kurulmuş konser atmosferi ile canlı gerilim arasındaki karşıtlık kaydın tasarımının bir parçasıdır.
Öne çıkan parçalar: Combination of the Two · Piece of My Heart · Ball and Chain
Albüm rehberini aç → Amazon’da görün →Monterey’den önce kaydedilip sonrasında yayımlanan on parçalık Mainstream ilk albümü, grubun sahne repertuvarını kısa stüdyo aranjmanlarına sıkıştırır. Bob Shad’in temiz prodüksiyonu Joplin’in erken dönem ‘Women Is Losers’ yazımını Peter Albin’in ‘Caterpillar’ı ve grubun Moondog’dan uyarladığı ‘All Is Loneliness’la yan yana getirir. Balo salonu gösterilerinin ses yüksekliğini ve doğaçlamasını yeniden üretemese de kadroyu açık biçimde belgeler.
Öne çıkan parçalar: Bye, Bye Baby · Women Is Losers · All Is Loneliness
Albüm rehberini aç → Amazon’da görün →Be a Brother
1970Joplin sonrası ilk albüm Andrew, Albin, Gurley ve Getz’i gitarist David Schallock ile prodüktör-şarkıcı Nick Gravenites’la yeniden birleştirir. Lead vokallerin çoğunu Andrew ile Gravenites paylaşır; Kathi McDonald daha geniş bir konuk çevresi içinde öne çıkar. ‘Keep On’, ‘Joseph’s Coat’ ve başlık parçası taklit yerine paylaşılan sesler, üç gitar ve toplumsal gözlemci blues rock çevresinde kurulmuş çalışan bir grup sunar.
Öne çıkan parçalar: Keep On · Be a Brother · Sunshine Baby
Albüm rehberini aç → Amazon’da görün →Satış ortaklığı notu: Bu sayfadaki Amazon bağlantıları, size ek maliyet getirmeden RetroForge Records’a küçük bir komisyon kazandırabilir.
Daha Derin Seçkiler
How Hard It Is
19711971 tarihli devam albümü Andrew–Albin–Gurley–Getz–Schallock enstrümantal çekirdeğini korurken Mike Finnigan’ın klavyelerine ve vokallerine daha büyük rol verir. Soul rock, boogaloo ritmi ve Nick Gravenites’ın öne çıktığı ‘Buried Alive in the Blues’ onu hem Cheap Thrills’tan hem de daha gevşek konuk mozaiğine sahip Be a Brother’dan ayırır.
Albüm rehberini aç → Amazon’da görün →Live at the Carousel Ballroom 1968
1968’de kaydedildiOwsley Stanley grubu 22–23 Haziran 1968’de San Francisco’daki Carousel Ballroom’da kaydetti. 2012 yayını pazar gününden on üç performans ile cumartesi gününden bir ‘Call on Me’ sunar ve Cheap Thrills’ta kullanılan eklenmiş seyirci kurgusu olmadan doğrudan stereo sesi korur.
Albüm rehberini aç → Amazon’da görün →Neden Hâlâ Önemliler
Cheap Thrills Joplin’in vokal hâkimiyeti ile grubun kaba kolektif yönteminin en açık buluşma noktası olmayı sürdürür. Stüdyo/canlı yapısı da onu, bir San Francisco balo salonu grubunun sürtünmesi tamamen giderilmeden büyük plak şirketi albümüne nasıl çevrildiğini gösteren açıklayıcı bir belge yapar.
Sonraki katalog öykünün tek bir şarkıcının ayrılışıyla bitmesini önler. Be a Brother ve How Hard It Is aynı enstrümantal çekirdeğin rollerini Gravenites, McDonald, Schallock ve Finnigan çevresinde yeniden düzenlediğini gösterir. Carousel arşivi ise dinleyicilerin Cheap Thrills albümünün sahnelenmiş konser atmosferini 1968’deki gerçek bir salonun yalın dengesiyle karşılaştırmasına olanak verir.
Kaynaklar ve İleri Okumalar
Big Brother and the Holding Company — resmî tarih
Big Brother and the Holding Company — resmî diskografi ve kadro kronolojisi
Sony Music — Sex, Dope & Cheap Thrills arşiv yayını notları
Library of Congress — Cheap Thrills National Recording Registry makalesi
Bağlantılı arşiv rotaları