I Had Too Much to Dream (Last Night)

Kayıt

Bir bakışta

Sanatçı

The Electric Prunes

Yayımlanma

Şubat 1967

Albüm

İlk stüdyo albümü

Özgün parçalar

On iki

Plak şirketi

Reprise R / RS 6248

Prodüktör

Dave Hassinger

Neden önemli

Olağanüstü bir single ilk albümü tanımlar ama açıklamaya yetmez

I Had Too Much to Dream (Last Night), Ken Williams’ın salınımlı fuzz ve tremolo gitarıyla başlar; böylece Electric Prunes’ın ilk LP’sindeki ilk olay bizzat ses olur. Başlık şarkısını Annette Tucker ile Nancie Mantz yazdı; grubun kayıttaki kimliğini kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kendine ait kılması için eseri yazmış olması gerekmedi. Özgün albüm her yüzde altı olmak üzere on iki parça içerir ve açılış hiti çoğu kez katalog adı işlevi görse de resmî adı The Electric Prunes’dır. Prodüktör Dave Hassinger malzemenin çoğunu profesyonel yazarlardan seçerek grubun özgün katkılarını James Lowe’un Train for Tomorrow’ı ile Lowe-Mark Tulin ortaklığı Luvin’le sınırladı.

Get Me to the World on Time, acil ritmi Tucker bağlantılı başka bir besteyle eşleştirerek ikinci yoğun psikedelik single’ı sunar. Çevresindeki program bilinçli biçimde ticari ve tutarsızdır: Bangles, Onie, 1930’lardan bir standart ve Toonerville Trolley gruptan çok farklı biçimlere girmesini ister. Williams, Lowe, James Spagnola, Tulin ve Preston Ritter bu dışarıdan gelen şarkı kitabına gitar efektleri, vokal gerilimi ve garage grubu saldırısı uygulayarak süreklilik yaratır. Albüm bir müzakere kanıtı olarak önemlidir: unutulmaz stüdyo icadı, müzisyenlerin tümüyle denetlemediği malzemeyle yan yana durur.

California, 1966–67

Bir San Fernando Valley grubu Hassinger’ın stüdyo sistemine giriyor

Grup, prodüktör Dave Hassinger yönetiminde Reprise’la anlaşmadan önce San Fernando Valley provalarından ve önceki adlardan gelişti. İlk Reprise single’ları Ain’t It Hard ulusal dinleyici kitlesi oluşturamadı. Hassinger ardından Tucker-Mantz şarkısı I Had Too Much to Dream (Last Night)’ı gruba getirdi. Single Kasım 1966’da çıktı ve 1967 başında Amerikan listesinde 11 numaraya ulaştı.

Reprise albümü Şubat 1967’de mono R 6248 ve stereo RS 6248 olarak yayımladı. Ardından başka bir hit olan Get Me to the World on Time geldi ve ABD’de 27 numaraya ulaştı. Özgün LP her yüze altı şarkı yerleştirir; yüzler sırasıyla Sold to the Highest Bidder ve Toonerville Trolley ile biter. Grup, yazım üzerinde çok daha fazla denetim kazandığı Underground için hızla stüdyoya döndü.

İlk albümün beşlisi

Lowe, Williams, Spagnola, Tulin ve Ritter

Lowe’un zorlanmış berraklığı, malzeme grup dışından gelse bile rüyayı, kıskançlığı ve aciliyeti fiziksel olarak dolaysız hissettirir.

Williams gitar elektroniğini hook olarak ele alır. Başlık parçasının açılışı süslü bir giriş değil, şarkının tanındığı sestir.

Spagnola’nın Onie ve Are You Lovin’ Me More’daki lead vokalleri, daha geniş kadro ima etmeden albümün karakterini değiştirir. Tulin basla klavyeleri bağlayarak düz ticari düzenlemelere daha az öngörülebilir bir alt frekans ve armonik merkez kazandırır. Ritter kısa şarkıları güçlü tutarken ani stüdyo efektlerinin anlaşılır kalmasına izin verir.

Hassinger’ın şarkı seçimi üzerindeki otoritesi, grubun işitsel kimliğiyle LP’nin karma yazım sesi arasındaki boşluğu açıklar. Botkin’in düzenlenmiş renkleri kalıcı orkestral anlayıştan çok seçili parçalara aittir. Beş icracı, değişken ya da ağırlıkla stüdyo müzisyenlerinden oluşan kadrolar kullanan sonraki Electric Prunes kayıtlarından ayrı tutulmalıdır.

On iki özlü biçim

Garage elektriği verilmiş ticari malzemeyle buluşuyor

Başlık parçası salınımı, fuzz’ı, tremoloyu ve çift kaydedilmiş vokal huzursuzluğunu eksiksiz pop yapısına dönüştürür. Bangles gitar keskinliğini korurken daha geleneksel melodik çerçeveye yönelir. Onie yumuşak gençlik baladı sesi için volümü düşürür. Are You Lovin’ Me More romantik dengesizliği ritmik ısrara çevirir.

Train for Tomorrow vokalli folk-rock’tan enstrümantal ikinci yarıya ilerler. Sold to the Highest Bidder ilk yüzü müzayede dili ve özlü teatral gerilimle kapatır. Get Me to the World on Time zaman baskısını nabızda, vokalde ve efektlerde duyulur kılar. About a Quarter to Nine, 1935 tarihli standardı 1967 rock albümü içinde yeniden çerçeveler.

The King Is in the Counting House çocuk odası ölçeğinde imge ve stüdyo rengi kullanır. Luvin’, Lowe ile Tulin’in kendi yazımına kısa, doğrudan çıkış sağlar. Try Me on for Size prova ve seçimi çevik ilişki metaforuna dönüştürür. The Toonerville Trolley psikedelik doruk yerine komik ulaşımla sona erer.

Parça rehberi

Altı/altı sıralamasında on iki parça

Gece ve aciliyet

Rüya, zaman, pazarlık, sevgi ve teatral kaçış

Rüya ve uyanış açılış şarkısına merkezî kopuşunu verir; ancak albüm rüya anlatısını sürdürmez. Zaman yarın, dünya-zamanı aciliyeti ve dokuza çeyrek kala standardıyla yinelenir. Aşk tekrar tekrar ölçülür: daha çok ya da az haz, müzayede değeri, beden ve doğrudan Luvin’. Yolculuk tren, dünyaya varış ve tramvayla görünür; her birinin duygusal hızı farklıdır.

Sayım evindeki kral ve Toonerville aracı komik resimli dünyalar sunar. Dışarıdan yazım gizli konsept yerine tematik süreksizlik yaratır. Grubun tutarlı katkısı işitseldir: lirik konular yinelenmezken gerilim, efektler ve saldırı yinelenir. Albümün en derin konusu denetimdir—rüyalar, programlar, sevgililer, fiyatlar ve genç gruptan kaydetmesi istenen malzeme üzerinde.

Reprise 6248

Adını taşıyan Reprise 6248 albümü

Ed Thrasher Reprise ambalajını yönetti, kredili fotoğrafları Jane McCowan sağladı. Kapak kaydı grup adı The Electric Prunes ile tanımlarken hit şarkı kalıcı gayriresmî tanımlayıcısına dönüştü. Dave Hassinger’ın kapak notları genç grubu prodüktörün bakış açısından çerçeveler.

R 6248 ve RS 6248 katalog önekleri aynı görsel kampanyadaki mono ve stereo baskıları ayırır. Profesyonel yazarlar ve prodüktör otoritesi içindeki müziğin çoğunu biçimlendirse de ambalaj adı konmuş bir grubu satar.

Şubat 1967

İki ulusal single dengesiz bir çıkış yaratıyor

Albüm, başlık single’ı ulusal dinleyici kitlesi oluşturduktan sonra Şubat 1967’de çıktı. I Had Too Much to Dream ABD’de 11 numaraya ulaştı. Get Me to the World on Time 27 numaraya çıktı ve ilk albümün birden fazla başarılı single içerdiğini doğruladı.

Albümün kendisi, grubun deneysel performans kimliğiyle prodüktörün seçtiği malzeme arasındaki boşluğu açığa çıkardı. Dönemin erişilebilirliği single’lara yardım ederken eksiksiz LP’yi üslup bakımından daha az birleşik kıldı. Sonraki eleştiri genellikle açılış ve ikinci yüz hitini merkeze alırken grubun daha zayıf görevleri yeniden biçimlendirme yeteneğini değerlendirdi.

İlk albüm

Nuggets açılışı ve çevresindeki albüm

I Had Too Much to Dream, Lenny Kaye’in 1972 tarihli Nuggets derlemesini açtı ve sonraki garage-rock keşfinin merkezine yerleşti. Açılış gitar sesi elektroniğin pop bestesi olarak işleyişinin tanımlayıcı örneği olmayı sürdürür. Get Me to the World on Time grubun ticari psikedelik kimliğini tek single’ın ötesinde korudu. LP, Underground yazımlarına çok daha geniş alan açmadan önce Lowe ile Tulin’i belgeler.

Onie, standart ve komik final, çevrelerindeki performansları geçersiz kılmak yerine aceleyle hazırlanmış ilk albümün ardındaki uzlaşmaları gösterir. Özgün beş kişilik kadro albüme, personel değişimleri boyunca izlenmesi yakında zorlaşacak bir birlik verir. Yeniden basımlar erişimi iyileştirdi ama on iki parçalık LP ile dönem single’ları arasındaki sınırı bulanıklaştırabilir. En iyi okuma iki gerçeği birlikte tutar: bir dönüm noktası kayıt ve dengesiz, açıklayıcı albüm.

Özgün program

Sonraki single’ları ilk albümün dışında tutun

Özgün albüm on iki parça içerir. Resmî adı The Electric Prunes’dır. Sold to the Highest Bidder ilk yüzü kapatır. The Toonerville Trolley özgün sondur.

Train for Tomorrow ve Luvin’ grup tarafından yazılan iki parçadır. Spagnola, Onie ve Are You Lovin’ Me More’da lead söyler. Ain’t It Hard daha eski, albüm dışı single’dır. Sonraki mono miksler ve bonus single’lar R-RS 6248 programından sonra gelir.

Bir dinleme rotası

Özgün yüz sırasını kullanın

1. Açılış gitarını bestenin parçası olarak dinleyin.
2. Anlık üslup genişliğini görmek için Bangles ve Onie’yi kullanın.
3. Train for Tomorrow’ı müzayede temalı yüz sonuna kadar izleyin.
4. Acil ikinci hitle yeniden başlayın.
5. About a Quarter to Nine’ı bilinçli tarihsel karşıtlık olarak ele alın.
6. Grup kendisi için yazdığında Luvin’in nasıl duyulduğuna dikkat edin.
7. Single’ları keşfetmeden önce özgün tramvayla bitirin.

Araştırma izi

Kaynaklar ve ileri okumalar

• İlk albüm, parça listesi, krediler ve inceleme — AllMusic
• Electric Prunes tarihçesi ve liste bağlamı — AllMusic
• Özgün Reprise R 6248 kaydı — 45cat / 45worlds
• Warner dijital on iki parçalık programı — Apple Music
• Single tarihçesi, kayıt ve özgün kadro — Rhino
• Kayıt hakkında James Lowe röportajı — It's Psychedelic Baby Magazine
• Rhino özgün albüm sıralaması — MusicBrainz