Ourimbah 1970: Australia 's First Rock Festival

Dlaczego to wydarzenie ma znaczenie?

National Film and Sound Archive opisuje Pielgrzymkę dla Pop jako pierwszy festiwal muzyki rockowej w Australii. To sformułowanie instytucjonalne popiera niezwykle silne "pierwsze", ale najlepiej zachować je z przypisaniem, a nie traktowane jako prawo uniwersalne. Wydarzenie ma znaczenie, ponieważ w styczniu 1970 roku około 10 000 osób słyszało program australijski. Udowodnił, że scena krajowa może nosić format zanim importowane headliners stały się normalną drogą do prestiżu festiwalu. Woodstock przyspieszył zainteresowanie promotorem na całym świecie, ale Ourimbah nie był tylko odległą kopią. Jej organizatorzy wybrali australijskich wykonawców i wykorzystali miejsce na wybrzeżu Centralnym, którego skala i wymagania produkcyjne były nowe lokalnie. Członkowie Nutwood Rug Band również pomagali w organizacji i otwieraniu imprezy. Plotki, że John Lennon i Yoko Ono mogą pojawić się nadal prawie do festiwalu; NFSA odnotowuje, że były fałszywe, ale przydatne reklamy, dowody na to, jak szybko promocji festiwalu nauczył się handlu możliwości.

Krajobraz Central Coast

Ourimbah to mała osada w zalesionym krajobrazie Central Coast, a nie osiedle koncertowe. Później i historyczne fotografie na tej stronie dokumentują miasto, strumień i streetscape, a nie pole festiwalowe. Zgromadzone wspomnienia NFSA dostarczają tekstury zdarzeń: wzmocniony dźwięk, tłum poruszający się po zapylonej ziemi, kadzidło i dym ognisty. Te szczegóły zlokalizują doświadczenie bez przekształcania go w ogólne hipisowskie obrazy i pokazać, jak silnie teren, suchość i nieformalne camping kształtował spotkanie. Nutwood Rug Band, Tamam Shud, Tully, Doug Parkinson In Focus, Billy Thorpe i Aztekowie, Jeff St John i Copperwine oraz Wendy Saddington z Company Caine ujawniają scenę już poruszającą się między psychodelią, bluesem, duszą i progresywnymi formami. Znaczenie składu jest zbiorowe. To nie była australijska ustawa o wsparciu, czekająca na gwiazdę zagraniczną; to była propozycja kulturalna samego festiwalu. To sprawia, że Ourimbah jest wczesną publiczną mapą krajowych tras, które rozszerzałyby się do lat 70.

Czego doświadczyła publiczność?

Tłum szacowany na około 10 000 był wystarczająco duży, aby stworzyć tymczasową osadę, ale nadal daleko od zaprojektowanych megafonów, które następnie. Materiały audiowizualne i wspomnienia NFSA pokazują raczej słuchanie, ruch, pył, pożary i życie społeczne niż jedną narrację kryzysową. Żadna katastrofa nie jest konieczna, aby weekend był ważny. Jego nowość polegała na tym, że ludzie uczyli się, jak zamieszkiwać australijskie imprezy rockowe na świeżym powietrzu, podczas gdy organizatorzy i wykonawcy dowiedzieli się, co wcześniej ukrywały konwencjonalne hale. Wzmacnianie na zewnątrz stanowiło nowy problem dla sceny przyzwyczajonej do klubów, sal tanecznych i teatrów. Zapamiętany we współczesnej sprawozdawczości mikrofon o dużej mocy należy do szerszego systemu mocy na scenie, głośników, instrumentów i improwizowanego świadczenia usług. Ourimbah nie powinien być oceniany na podstawie standardów późniejszych pokazów stadionów. Jego wartość produkcyjna leży w samym eksperymencie: uzyskanie całodniowego australijskiego programu rockowego słyszalnego i sekwencjonowanego na zewnątrz, zanim infrastruktura festiwalu stała się rutynowa.

Problemy i ograniczenia praktyczne

Przetrwały rekord instytucjonalny nie wspiera importowania do Ourimbah każdego znanego kryzysu Woodstock. Pył, camping, dostęp i podstawowe usługi ważne, ale artykuł nie potrzebuje wymyślonej katastrofy, aby stworzyć dramat. Bardziej użytecznym limitem jest archiwizacja: nie każdy zestaw, decyzja produkcji lub ruch frekwencji przetrwa równie. Określając, co film, dźwięk i wspomnienie faktycznie udowadniają, Ourimbah może pozostać pionierem bez bycia romantyzowanym jako doskonały lub zmysłowy jako chaotyczny. Za Ourimbah szybko podążały Myponga, Sunbury, spotkania związane z akwariuszem i inne eksperymenty australijskie. Wydarzenia te nie powtórzyły po prostu jednej formuły: niektórzy kontynuowali międzynarodowe rezerwacje, inni antykulturowe uczestnictwo lub silniejsza krajowa tożsamość rocka. Przyczyną Ourimbah było dokonanie pierwszego decydującego testu. Artyści, którzy pojawili się tam nadal do pubu, progresywnych i festiwalowych obwodów, podczas gdy promotorzy dowiedzieli się, że odkryty rock może zmobilizować znaczną lokalną publiczność bez importowanego rachunku.

Filmy, nagrania i pozostałe dokumenty

Once Around the Sun is a experimental film rather than neutral surveillance, but it reserves rary performance and publice proof. NFSA posiada materiał Wendy Saddington z filmu, jak również na żywo audio Jeffa St Johna i Copperwine i innych materiałów kolekcji. Dostęp do tych nagrań nie oznacza swobodnego ponownego użycia; ich wartość tutaj jest dowodowa. Razem pozwalają dźwiękowi, wizerunkowi i kuracji kontekstu historycznego skorygować cienkie archiwum potomnych i anegdota wokół wielu wczesnych festiwali. Forma festiwalu przybyła z amerykańskimi obrazami, oczekiwaniami handlowymi i plotkami o międzynarodowej sławie. Ourimbah zmienił swoje znaczenie umieszczając australijską muzykę w centrum. Nawet fałszywa historia Lennona i Ono wyjaśnia kontrast: importowana sława przyciągnęła uwagę, ale krajowe wykonawcy zrobili wydarzenie. Wynikający z tego program nie wyraził ani jednego stylu. Pokazał on, że lokalna scena z bluesem, duszą, psychodelią i progresywnymi ambicjami była już wystarczająco złożona, aby utrzymać własną publiczność na zewnątrz.

Połączenia na początku obwodu australijskiego

Ourimbah prowadzi bezpośrednio do Sunbury, gdzie cztery edycje przekształciły eksperyment na zewnątrz w powtarzającą się platformę narodową. Jego cała australijska logika łączy się również z Mypongą, a później z antykulturowymi spotkaniami, takimi jak Nimbin, podczas gdy wygląd Billy 'ego Thorpe' a mostkuje pierwszy festiwal do głośniejszej tożsamości pubro-rocka, który następnie. Linki te pokazują rozwój poprzez wykonawców, systemy dźwiękowe, organizatorów i kultury filmowej, a nie poprzez prostą sekwencję większych tłumów. Dziedzictwo Ourimbah jest punktem wyjścia z niezwykle silnym wsparciem archiwalnym. Opis "pierwszego festiwalu muzyki rockowej" NFSA, cały australijski projekt ustawy, tłum około 10.000 i ocalałych mediów razem ustanowić więcej niż przypis przed Sunbury. Wydarzenie pokazało, że australijski odkryty kamień może istnieć jako własny system kulturowy. Jego następcy staliby się więksi, bardziej międzynarodowi i bardziej profesjonalni, ale odziedziczyli podstawową pewność, że lokalni muzycy i publiczność już testowali na Central Coast.

Zasadnicze słuchanie