Grupla birlikte büyümek zorunda kalan King Crimson biyografisi
King Crimson çoğu grup biyografisini yapısal olarak basit gösterir. 1969'da ortaya çıkan topluluk yalnızca bir davulcu değiştirip yeni bir albüm yaparak yoluna devam etmedi; Robert Fripp etrafında defalarca dağıldı ve yeniden kuruldu, çoğu kez kadroda, enstrümantasyonda, beste yönteminde ve hatta grup adının ima ettiği anlamda köklü değişikliklerle. 1969'un Mellotron ağırlıklı gücü, 1972–74 grubunun doğaçlama saldırganlığı, 1980'lerin iç içe geçen gitar disiplini ve sonraki çok davulculu topluluk, tek bir sinir sistemini paylaşan birkaç ayrı tarih gibi duyulabilir. Sid Smith'in In the Court of King Crimson kitabı ilk kez 2001'de yayımlandı; ancak 2019'a gelindiğinde grup o kadar çok yeni tarih üretmişti ki Smith projeyi In the Court of King Crimson: An Observation Over 50 Years adıyla büyük ölçüde yeniden yazdı ve genişletti. Güncel bir RetroForge sayfası için bu sonraki baskı temel referans noktasıdır.
Giles, Giles & Fripp'ten 1969'a
Smith, ilk albümün çığlık atan yüzünden önce başlar; Michael ve Peter Giles üzerinden geçmişe gider ve Giles, Giles & Fripp'in oluşumunu izler. Bu bağlam, King Crimson'ın 1969'da ortaya çıkışının gerçekte ne kadar sarsıcı olduğunu yeniden hissettirir. In the Court of the Crimson King, Mellotron ölçeğini, caz bilgili müzisyenliği, akustik inceliği, doğaçlamayı ve çağdaş psikedelik rock'ın büyük bölümünden daha karanlık bir duygusal atmosferi bir araya getirirken grubun canlı performans itibarı olağanüstü hızla büyüdü. Buna rağmen ilk kadro neRedeyse hemen istikrarsızdı ve kitabın geri kalanını tanımlayacak modeli kurdu. Smith'in gücü, bu değişimleri okurun bir sonraki albüme ulaşmadan önce katlanması gereken bir sorun değil, müzikal tarihin parçası hâline getirmesidir.
Kadro değişikliği müzikal değişiklik olarak
Erken dönem King Crimson kronolojisi yalnızca trivia gibi ele alınırsa kolayca isimler bulanıklığına dönüşebilir: Greg Lake ayrılır, Gordon Haskell gelir, Mel Collins katılır, Boz Burrell alınır ve ardından Fripp Bill Bruford, John Wetton, David Cross ve Jamie Muir'den oluşan güçlü kadroyu kurar. Smith bu geçişleri anlaşılır kılar; çünkü her konfigürasyonun grubun müzikal olanaklarını nasıl değiştirdiğini gösterir. Larks' Tongues in Aspic, Starless and Bible Black ve Red çevresindeki 1972–74 dönemi özellikle önemlidir; çünkü canlı doğaçlama grubun kimliğinin merkezine yerleşir. Müzik olağanüstü bir kesinlikle bestelenmiş olabilirken, aynı zamanda son biçimi gerçek zamanlı olarak keşfedilen bölümler de içerebilir. Disiplinle tehlikenin bu birlikteliği, King Crimson'ın yalnızca yayımlanma tarihlerinden oluşan bir biyografiye direnmesinin nedenlerinden biridir.
Reunion yerine yeniden icat
King Crimson 1981'de Fripp, Bruford, Adrian Belew ve Tony Levin ile döndüğünde 1974'ü yeniden yaratmaya çalışmadı. İç içe geçen gitarlar, yeni teknoloji, funk etkili ritim ve keskin biçimde farklı bir kompozisyon dili, *DDiscipline'ı nostaljiden ziyade yeniden icat eylemine dönüştürdü. Daha sonraki oluşumlar da bu yerleşmeme tavrını sürdürdü: double trio, ProjeKcts, 2000'ler kadroları ve sonunda 2010'larda ortaya çıkan büyük topluluk, King Crimson'ın ne olabileceğini her seferinde yeniden çerçeveledi. Smith'in 2019 baskısının değeri, bu gelişmelerin spekülatif bir sonsöz değil, tamamlanmış tarih olarak ele alınabilmesidir. Dönemin değerlendirmeleri yeni kitabı basit bir güncelleme değil büyük bir yeniden yapılandırma olarak tanımlıyordu; bu kadar istikrarsız bir konu için gereken de tam olarak buydu.
Sid Smith neden olağanüstü derecede iyi konumlanmış durumda
Smith'in malzemeyle ilişkisi 2001 baskısından sonra dramatik biçimde derinleşti. DGMLive ile ilişkili çalışmalar ve arşiv yayınları ile yıldönümü kutu setleri için kapsamlı liner note'lar da dahil olmak üzere King Crimson'ın belgelenmesine yakından dahil oldu; bu da ona grubun kayıtları ve tarihsel arşivi konusunda olağanüstü bir aşinalık kazandırdı. Erişim tek başına güçlü bir biyografiyi garanti etmez, ancak burada anlatının röportajları, belgeleri ve yakın müzikal bilgiyi kuru bir referans kitabına dönüşmeden birleştirmesine olanak sağlar. Revize baskı merkezi anlatının ötesinde de önemli miktarda materyal içerir; parça odaklı tartışmalar ve konser dokümantasyonu bunlara dahildir. Böylece kısmen biyografi, kısmen referans eseri olarak çalışır; bu da canlı tarihi ve değişen yöntemleri stüdyo kataloğu kadar önemli olan bir gruba uygundur.
Güçlü yanları
Araştırma derinliği en belirgin cazibedir, ancak kitabın daha önemli başarısı bu derinliği okunabilir kılmasıdır. İncelemeler Smith'in müziği açık biçimde tartışırken biyografiyi teknik bir müzikoloji metnine dönüştürmediğini belirtmiştir; bu, kompozisyon ve doğaçlama yöntemleri yeni gelenleri ürkütebilecek bir grup için kritik bir dengedir. Revize baskı ayrıca “gerçek” King Crimson'ı tercih edilen tek bir kadroyla tanımlamayı reddeder ve yarım yüzyıllık yayı gerçekten çoğul bırakır. En önemlisi, Smith istikrarsızlığı engel değil konu olarak anlar. Kadro değişimleri, aralar ve yeniden oluşumlar istikrarlı bir grup hikâyesinin kesintileri değil, grubun sanatsal kimliğinin sürekli yenilendiği mekanizmadır.
Sınırlamalar
2019 baskısı hem fiziksel hem zihinsel olarak kapsamlıdır ve yalnızca klasik 1969–74 dönemiyle ilgilenen okurlar, daha sonraki oluşumları ve dokümantasyonu ihtiyaçlarından fazla bulabilir. Smith'in Crimson arşiv dünyasına yakınlığı ezici ölçüde bir avantajdır; ancak özellikle düşmanca ya da radikal biçimde revizyonist bir biyografi arayan okurlar bunun, grubu belgelemekle uzun süre ilişkili olmuş bir yazarın derin bilgiye dayalı anlatısı olduğunu bilmelidir. Baskı karmaşası başka bir pratik sorundur. 2001 orijinali tarihsel olarak ilginç kalır, ancak yaklaşık yirmi yıllık ek faaliyetten önce durur ve 2019 kitabının büyük ölçekli yeniden yapılandırmasını içermez. Bu nedenle perakendeci listeleri iki sürümü eşdeğer gibi ele almak yerine farkı açıkça göstermelidir.
Hangi baskıyı almalısınız?
Okuma ve referans için *2019 An Observation Over 50 Years edition* açık tavsiyedir; çünkü sonraki canlanmayı, kapsamlı arşiv çalışmalarını ve Smith'in orijinal projeyi ciddi biçimde yeniden düşünmesini içerir. 2001 Helter Skelter baskısı biyografinin tarihsel bir sürümü olarak görülmelidir; koleksiyoncular ya da Crimson hikâyesinin daha sonraki topluluk ve arşiv genişlemesinden önce nasıl göründüğünü karşılaştırmak isteyenler için yararlıdır. Bu fark, bibliyografik küçük yazılara saklanmak yerine perakendeci düğmelerinin yanında gösterilecek kadar anlamlıdır.
Bir kopya bul
Baskı farkını perakendeci düğmelerinin yanında görünür kılın.