The Red Krayola powstał w Houston w 1966 roku jako trio Mayo Thompsona, Fredericka Barthelme’a i Steve’a Cunninghama. Pierwszy album łączy lapidarne piosenki z fragmentami „Free Form Freak-Out” tworzonymi przez większą, płynną grupę znaną jako Familiar Ugly. Zamiast traktować improwizację jako pokaz solisty, płyta pozwala masowemu dźwiękowi przerywać piosenki i nadawać im nową ramę.
Thompson pozostawał stałym elementem projektu, podczas gdy jego kontekst nieustannie się zmieniał: psychodelia Teksasu, współpraca z kolektywem sztuki konceptualnej Art & Language, londyński post-punk, działalność wokół Rough Trade i Pere Ubu oraz powrót w latach 1990. przez Drag City. Pisownia również niesie historię. Grupa zaczęła jako Red Crayola; presja związana ze znakiem towarowym doprowadziła do „Krayola” w wydaniach amerykańskich, podczas gdy „Crayola” nadal pojawiało się w Wielkiej Brytanii i Europie.
The Red Krayola podczas występu na żywo.Zdjęcie: psflannery / Wikimedia Commons · na licencji CC BY 2.0. Na potrzeby tej strony przekonwertowano do WebP.
Powstanie i historia
Thompson i Barthelme założyli grupę po powrocie Thompsona do Houston w 1965 roku; basista Cunningham dopełnił trio. Producent Lelan Rogers spotkał ich podczas konkursu zespołów stacji KNUZ i sprowadził do International Artists, gdzie nagrywali także 13th Floor Elevators. Roky Erickson zagrał na organach w „Hurricane Fighter Plane” i harmonijce w „Transparent Radiation”, lecz Red Crayola nie podzielał przywiązania Elevators do psychodelicznej transcendencji.
The Parable of Arable Land ukazał się w 1967 roku. Trio nagrało następnie radykalnie abstrakcyjny Coconut Hotel, którego International Artists odmówiła wydania; pozostał na półce do publikacji przez Drag City w 1995 roku. Barthelme przeprowadził się do Nowego Jorku, a Thompson wrócił do Houston, by w 1968 roku nagrać God Bless the Red Krayola and All Who Sail with It z Cunninghamem i innymi muzykami. Pierwotna grupa faktycznie się zakończyła, lecz Thompson później reaktywował nazwę.
Jego praca z Art & Language przyniosła Corrected Slogans w 1976 roku. Po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii Thompson i perkusista Jesse Chamberlain ponownie utworzyli grupę; Soldier-Talk nagrano z udziałem muzyków Pere Ubu i Lory Logic, a Radar wydała płytę w 1979 roku. Thompson współprodukował także nagrania związane z Rough Trade i dołączył do Pere Ubu. Kolejne składy Red Krayola pojawiły się w Niemczech i Stanach Zjednoczonych, a Drag City stała się głównym domem późniejszych albumów i wydań archiwalnych. Koncert w Los Angeles w 2025 roku potwierdził dalszą aktywność projektu.
Brzmienie i styl
Debiut opiera się na zderzeniu. Żylasta gitara Thompsona, bas Cunninghama i perkusja Barthelme’a nadają piosenkom takim jak „Hurricane Fighter Plane” i „War Sucks” rozpoznawalną ramę; między nimi Familiar Ugly wytwarza gwizdy, perkusjonalia, głosy i niehierarchiczny hałas zespołowy. Montaż czyni kompozycję i przerwę nierozdzielnymi.
Coconut Hotel usuwa nawet tę kotwicę. Utrzymane organy, wylewana woda, cisza, krótkie gesty i dziesiątki „One-Second Pieces” traktują czas trwania i samo nagranie jako materiał. God Bless skręca w przeciwną stronę, używając bardzo krótkich, sucho nagranych piosenek, których ucięte struktury unikają zarówno ciężaru blues rocka, jak i psychodelicznego rozmachu. Praca z lat 1970. dodaje język polityczny, połamany funk, rytm post-punkowy i osobowości instrumentalne współpracowników, a późniejsze płyty wykorzystują pieśń artystyczną, faktury kameralne i celowo niezręczne formy rockowe. W tych fazach cienki głos i kanciasta gitara Thompsona są mniej stałym stylem niż sposobem utrzymywania argumentów w słyszalności.
Najważniejsze albumy
1967
The Parable of Arable Land
International Artists · pierwotne wydanie z 1967 roku
Sześć zwartych piosenek przeplata się z sześcioma numerowanymi „Free Form Freak-Outs”, dlatego album nigdy nie pozwala ustabilizować się swojej garage-rockowej tożsamości. „Hurricane Fighter Plane” jedzie chwiejnym riffem zabarwionym organami Roky’ego Ericksona; „Transparent Radiation” włącza jego harmonijkę do luźniejszej akustycznej faktury; „War Sucks” zmienia bezceremonialny refren w zderzenie ze zbiorowym hałasem. Fragmenty Familiar Ugly nagrano jako masowe uczestnictwo, a następnie zmontowano w sekwencję, czyniąc przerwę głównym narzędziem organizującym album, nie dodanym efektem.
Kluczowe utwory: Hurricane Fighter Plane · War Sucks · Former Reflections Enduring Doubt
God Bless the Red Krayola and All Who Sail with It
International Artists · pierwotne wydanie z 1968 roku
Po odrzuceniu przez International Artists abstrakcyjnego Coconut Hotel, Thompson wrócił z innym wyzwaniem: dwudziestoma krótkimi, oszczędnymi piosenkami niemal pozbawionymi psychodelicznego majestatu. „Say Hello to Jamie Jones” urywa się, zanim zdoła stać się zwykłym popem, „Victory Garden” redukuje rytm i melodię do niepokoju dziecięcej wyliczanki, a „Dairymaid’s Lament” wykorzystuje powtórzenie bez stabilnego groove’u. Sucha produkcja i gwałtowne zakończenia sprawiają, że album wydaje się skomponowany poprzez odejmowanie.
Kluczowe utwory: Say Hello to Jamie Jones · Victory Garden · Dairymaid’s Lament
Drag City · nagrany w 1967; wydany po raz pierwszy w 1995 roku
Nagrany jako planowany następca Parable, Coconut Hotel niemal całkowicie rezygnuje z piosenek rockowych. „Boards” i „Free Guitar” badają utrzymany oraz niestabilny dźwięk instrumentalny; „Water Pour” traktuje zwykłe działanie jako nagrane zdarzenie; sekwencja maleńkich „One-Second Pieces” zmienia granice utworu LP w problem kompozycyjny. International Artists odłożyła taśmy w 1967 roku, a ich późniejsze wydanie z 1995 pokazuje, że najbardziej radykalne zerwanie trio wydarzyło się przed God Bless, nie dekady później.
Kluczowe utwory: Boards · Water Pour · One-Second Pieces
Corrected Slogans (1976) nie jest po prostu albumem zespołu z politycznymi tekstami. Thompson oprawia teksty rozwinięte z Art & Language w oszczędne aranżacje, w których kilka głosów, fortepian, gitara i cisza odsłaniają retorykę każdej frazy. Współpraca przenosi metodę Red Crayola z psychodelicznego wykonania do argumentu o języku, autorstwie i mowie politycznej.
Soldier-Talk (1979) przenosi tę argumentacyjną metodę do post-punku, nie stając się zwykłym wydaniem Rough Trade. Thompson i Jesse Chamberlain pracują z Lorą Logic i członkami Pere Ubu; trąbka, saksofon, syntezator i dwóch perkusistów nieustannie odciągają piosenki od stabilnego formatu zespołu gitarowego. Pierwotne wydanie przez Radar, nie Rough Trade, wyjaśnia również nakładające się role Thompsona w tym czasie: lidera zespołu, współpracownika, producenta i późniejszego członka Pere Ubu.
The Red Krayola pokazuje, że teksańskie podziemie psychodeliczne nie było jedną propozycją muzyczną. Obok napędu i duchowego języka 13th Floor Elevators grupa Thompsona używała przerwy, anty-spektaklu i humoru, by kwestionować, kto może uczestniczyć i co uchodzi za ukończony utwór. Wczesne płyty mają znaczenie nie dlatego, że schludnie zapowiadają punk czy post-rock, lecz dlatego, że ich wewnętrzne problemy pozostają słyszalne.
Późniejsza historia nie pozwala debiutowi stać się odizolowanym obiektem kultowym. Art & Language zmieniło funkcję słów; Soldier-Talk umieścił projekt wśród muzyków post-punku i Pere Ubu; składy Drag City połączyły Thompsona z eksperymentalnymi muzykami innego pokolenia. Każda faza zmienia personel i powierzchnię, zachowując odmowę, by płynność, gatunek lub profesjonalny połysk zakończyły argument.
RetroForge Records publikuje oryginalną muzykę i niezależne przewodniki redakcyjne. Ten historyczny przewodnik po zespole nie jest powiązany z artystą, wytwórniami ani właścicielami praw. Nie reprodukuje nielicencjonowanych okładek albumów.
