Plak
Bir bakışta
- Sanatçı
- Quicksilver Messenger Service
- Yayımlanma
- December 1970
- Albüm
- Beşinci stüdyo albümü
- Özgün parçalar
- On
- Plak şirketi
- Capitol
- Keyboard change
- Hopkins and Mark Naftalin
Neden önemli
Eşlikçi albüm daha geniş kamusal ve özel dil geliştirir
What About Me, iki albüm aynı 1970 çalışma döneminden büyüdüğü için sıkça Just for Love'la eşleştirilir. Önemi devam albümünün farklı yaptıklarındadır: önceki kaydın reprise çerçevesi yerine bağımsız on şarkı vardır; duygusal alan ortak suçlama, romantik bağımlılık, kentsel hareket ve enstrümantal düşünce arasında geçer.
Başlık parçası Quicksilver'ın en doğrudan toplumsal ifadesidir. Siyaseti uzak alegoriye taşımaz; yinelenen soru kapsama ve sorumluluk ister, geniş topluluk bu talebi kamusal slogana çevirir.
Yazarlık Just for Love'dan daha belirgin biçimde dağılır. Valenti hâlâ baskındır; fakat Cipollina'nın Local Color'ı, Freiberg'in Won't Kill Me'si ve Hopkins'in Spindrifter'ı merkez yazarın yerine geçemeyeceği bağımsız müzikal dünyalar kurar.
Kadro haritası grup sesini genişletir. Mark Naftalin bazı parçalarda piyano çalar, Hopkins diğerlerinde kalır; Martin Fierro, Frank Morin, Pat O'Hara, Jose Reyes ve Ron Taormina belirli düzenlemelere tahta ve bakır üflemeli, konga ve ses ekler.
Albüm bir kadronun sonunu belgeler. Hopkins'in yer aldığı son Quicksilver LP'si ve Cipollina ile Freiberg'in çalışan gruptan ayrılmadan önceki son eseridir; bu yüzden çoklu bakışları tarihsel önem taşır.
On parçalık ölçek Valenti'nin katılımının Quicksilver'ı yalnızca basitleştirdiği iddiasına da karşı çıkar. Şarkı biçimleri daha nettir; fakat başlık parçası ile Call On Me altı dakikayı aşar, All in My Mind groove'u yeniden kurar ve enstrümantaller vokal programı keser.
Hawaii ve San Francisco, 1970
Hawaii oturumları Aralık yayımına uzanır
What About Me malzemesi, Just for Love'la ilişkili çalışmalarla birlikte Mayıs-Haziran 1970'te Haleiwa'daki Opaelua Lodge inzivasında başladı.
Kayıt mekânları San Francisco'daki Pacific High ve Wally Heider tesislerini de içerir. Bitmiş albüm dokunulmamış tek mekân oturumu değil, yoğun Hawaii dönemiyle profesyonel stüdyo tamamlamasını birleştirir.
Temel kadro Dino Valenti, John Cipollina, Gary Duncan, David Freiberg, Greg Elmore ve Nicky Hopkins'ten oluşuyordu. Hopkins müsait olmadığında Mark Naftalin devreye girip What About Me, Baby Baby ve Call On Me'de piyano çaldı.
Capitol albümü Just for Love'dan dört ay sonra Aralık 1970'te yayımladı. Özgün katalog numarası SMAS-630, on parçalık süre yaklaşık kırk beş dakikadır.
Valenti besteleri tanıdık adının yanında Jesse Oris Farrow adıyla da geçti. Duncan, Subway ile All in My Mind'ı ortak yazarak önceki LP'de neredeyse tam olan Valenti denetiminin ötesine yazarlık haritasını genişletti.
John Palladino genel prodüksiyon kredisini aldı; Dan Healy, Ken Hopkins, Peter Liebes ve Bob Shoemaker mühendislik kredilerinde görünür.
Albüm Fresh Air'in gruba en güçlü single görünürlüğünü yeni verdiği sırada çıktı. What About Me bu ilgi anını kullanarak daha uzun, kaçışçı olmayan toplumsal ifadeyle açılır.
Expanded studio personnel
Altı ana üye, ikinci piyanist ve üflemeli-perküsyon çevresi
Valenti baş vokal olarak kalır, fakat albüm aktarımını sürekli başka toplumsal alanlara yerleştirir. Başlık parçasında kalabalığa seslenir, Baby Baby yakınlığa daralır, Good Old Rock and Roll ortak kutlamayı seçer, Call On Me yakarışı uzun son söze dönüştürür.
Cipollina Local Color'da özlü enstrümantal alan kazanır. İleri blues dili ve keskin solo tonu geniş başlık parçasından sonra bilinçli kopuş yaratır.
Duncan'ın rolleri gitar, bas, org, perküsyon, vokal ve ortak yazarlığa yayılır. Esnekliği, solo gitardan çok groove ve renge yaslanan Subway ile All in My Mind düzenlemelerinde önemlidir.
Freiberg'in Won't Kill Me'si albümün en açık alternatif vokal ve yazar bakışıdır. Özlü ölçek çevredeki Valenti şarkılarını keser ve Quicksilver'da hâlâ birkaç yazar olduğunu hatırlatır.
Hopkins'in Spindrifter'ı, düşünceli hareketi Cipollina'nın daha topraklı Local Color'ından farklı piyano merkezli enstrümantaldir. Aynı albümde iki eser, dokunuş, armoni ve itkiyle farklı iki vokalsiz portre yaratır.
Naftalin'in piyanosu genel klavye kredisine karıştırılmamalıdır. Valenti merkezli üç parçada bulunması, Hopkins'in bütün oturumlara katılamadığı dönemdeki gerçek ve duyulur görev ayrımını gösterir.
Tahta ve bakır üflemeliler başlık parçası ile Call On Me'yi temel rock kadrosundan büyük yapar. Sürdürülen ve noktalayan çizgiler kamusal ölçeği kurar; Reyes'in konga ve perküsyonu ikinci ritim ızgarası ekler.
Kadro büyüdüğünde Elmore daha da gereklidir. Davulları üflemeliler, konga, piyano ve çoklu gitarları bir arada tutarak rengin karmaşaya dönmesini önler.
Ten changing arrangements
Protesto nakaratı, blues itkisi, piyano lirizmi ve samba hareketi
Albüm en büyük toplumsal ölçekle açılır. What About Me yinelenen soru, geniş topluluk yanıtı ve rahat süresiyle protestoyu kısa güncel single değil, ortak performans yapar.
Local Color ses ve üflemelileri hemen merkezden çıkarır. Cipollina'nın blues biçimli gitarı, sıkı backbeat ve özlü süre, mitingden sokak hareketine geçilmiş gibi karşıtlık kurar.
Baby Baby piyano ve yinelenen hitapla sakin olmayan yakınlık yaratır. Valenti groove'u iter; sevgi Fresh Air'in rahat açıklığı yerine aciliyet taşır.
Won't Kill Me daha çevik ve bağımsızdır. Freiberg'in farklı ses dokusu, cümlelemesi ve özlü yapısı, Long Haired Lady romantik ilgiyi daha yavaş çerçeveye uzatmadan önce anlatıcıyı gerçekten değiştirir.
Subway kentsel hareketi nabza çevirir. Tekrar figürü ile Duncan–Valenti ortaklığı şarkıyı mekanik ve kalabalık yaparak Just for Love'un açık yol imgelerinden ayırır.
Spindrifter Hopkins için vokal alanı boşaltır. Piyano melodisi ve ölçülü topluluk desteği içsel sürüklenme yaratır; sözsüz düşünce ikinci yüzün duygusal menteşesidir.
Good Old Rock and Roll toplumsal ilişkiyi bilerek basitleştirir. Kısa, doğrudan icra ortak müzik eylemini kutlar; ardından All in My Mind ritmi yeniden karmaşıklaştırır.
All in My Mind enerjisini Reyes'in perküsyonu ve samba eğilimli hareketten alır. Vurgular toplulukta dolaşır, başlığın içsel iddiasını fiziksel olarak hareketli yapar.
Call On Me albümü uzun ölçekte kapatır. Ses, piyano, üflemeliler ve ritim bölümü sürekli yakarış kurar; başlık parçasındaki tanınma talebini karşılıklı varlık teklifine dönüştürür.
On parça boyunca düzenleme değişimi örgütleyici ilkedir. Kayıtta Just for Love'un reprise parçaları yoktur; kamusal, özel, enstrümantal ve ortak biçimleri sırayla koyarak bütünlük kazanır.
Parça rehberi
Tek kesintisiz çerçeve yerine on ayrı sav
What About Me
Başlık parçası manzara yerine toplumsal taleple başlar. Valenti'nin yinelenen sorusu piyano, ritim bölümü ve ek üflemeliler alanı genişlettikçe güçlenir. Yaklaşık yedi dakika suçlamanın ortak nakarata dönüşmesine izin verir ve albümün tekrar ayrılıp döndüğü kamusal ölçeği kurar.
Local Color
Cipollina kalabalık açılışa üç dakikalık blues enstrümantaliyle yanıt verir. Gitar konuşur gibi bükülen notaları ve daha kaba atağı ileri backbeat üzerinde taşır. Başlık yeri ima eder, parça karakteri dokunuşla tanımlar: özlü, fiziksel ve Valenti'nin sözel dünyasından yazarlık olarak ayrıdır.
Baby Baby
Mark Naftalin'in piyanosu yakın ve yinelenen hitabı destekler. Valenti yakınlığı baskıyla söyler, sevgi adını ısrara çevirir; gitar yorumu düzenlemeyi kararsız tutar. Toplumsal alan açılıştaki kalabalıktan iki kişiye daralır, fakat küçük ilişki basit ya da güvenli olmaz.
Won’t Kill Me
Freiberg albümün en kısa şarkısını yazıp söyler. Sesi, cümlelemesi ve özlü yapısı Valenti'nin uzun tekrarından temizce ayrılır. Birinci yüz ortasında hem rahatlama hem direnç olur ve yeni hiyerarşiye başka kurucu üyenin bakışını geri getirir.
Long Haired Lady
Daha yavaş Valenti şarkısı birinci yüzü kalıcı romantik ilgiyle kapatır. Yinelenen cümle ve enstrümanlar arası alan, karşılaşmayı pop taslağından uzun kılar. Düzenleme çözmeden oyalanır; yüzü hayranlık, yansıtma ve ısrarın huzursuzluğu arasında asılı bırakır.
Subway
Duncan ile Valenti ikinci yüzü kentsel groove'la açar. Bas, perküsyon ve yinelenen enstrüman hücresi mekanik hareket ile sıkışık alanı çağrıştırarak Hawaii yazım ortamıyla karşıtlaşır. Yolculuk sabit yeraltı rotasını izler.
Spindrifter
Hopkins'in enstrümantali piyanoyu duygusal anlatıcı yapar. Ölçülü melodi ve sürüklenen armoni Subway'in sıkışıklığından sonra içsel mola yaratır. Konuyu belirleyen söz olmadan topluluğun dokunuşu anlam taşır; eser ara müzik veya süs klavyesi değil, düşüncedir.
Good Old Rock and Roll
İkinci yüzün en kısa şarkısı düşünceyi doğrudan ortak zevke çevirir. Bilerek tanıdık itki Hopkins'in enstrümantali ile All in My Mind'ın ritmik karmaşıklığı arasında sıfırlar. Grup yeniden dağılmadan ortak müzik dilinde birleşir.
All in My Mind
Duncan ile Valenti albümün en özgün perküsyon merkezli hareketini kurar. Jose Reyes'in kongaları samba benzeri katman yaratır, gitar ve ses üzerinde hareket eder. Sürekli dönen düzenleme içsel başlığı dengeleyerek düşünceyi fiziksel ve toplumsal yapar.
Call On Me
Son parça yedi dakikayı aşar; piyano, üflemeliler, perküsyon, gitar ve yinelenen vokal yakarışı toplar. What About Me topluluktan anlatıcıyı tanımasını isterken Call On Me karşılığında hazır olmayı önerir. Talepten davete geçiş on parçalık sıraya gerilim kaybolmuş gibi davranmadan etik çözüm verir.
Public and private questions
Sorumluluk, yakınlık, kentsel baskı ve karşılıklı yardım
Başlıktaki soru kapsamayla ilgilidir: gergin toplumda kim ilgi, koruma ve ses kazanır? Tekrar yanıtı açık bırakır ve dinlemeyi talebin parçası yapar.
Özel ilişkiler ikinci alanı kurar. Baby Baby ile Long Haired Lady yinelenen hitapla yakınlığı inceler; Call On Me bağımlılığı karşılıklı varlık olarak yeniden tanımlar.
Kentsel hareket bu albümü Just for Love'un yolu ve açık havasından ayırır. Subway sabit altyapıda hareketi hayal eder, Local Color yerde kimlik bulur, başlık parçası kamusal miting için yapılmış gibi duyulur.
Won't Kill Me Freiberg'in kendi sesiyle dayanıklılık getirir. Kısalığı çevredeki retorik ölçeği reddeder ve dayanmanın sade söylenebildiğini gösterir.
İki enstrümantal, sözel önerme olmadan yer ve duygunun var olmasını sağlar. Local Color fiziksel ve blues köklüdür; Spindrifter melodik ve düşüncelidir.
Good Old Rock and Roll müziği ortak hafıza ve anlık eylem olarak işler. Basit zevk, toplumsal yükümlülük ve kararsız bağlılığa dalmış kayıtta anlam kazanır.
All in My Mind özel algı ile ortak ritim arasındaki sınırı sınar. Söz içe yönelir; fakat perküsyon ve topluluk hareketi düşüncenin insanlar arasında icra edildiğini savunur.
Albümün tek anlatısı yoktur. Duyulmayı istemek, yalıtılmışlıkla karşılaşmak, başka ses bulmak ve sonda yanıt önermekten oluşan yinelenen etik hareket bütünlük yaratır.
Capitol SMAS-630
Capitol SMAS-630 üzerinde doğrudan soru
Michael Cantrell kapak sanatını yaptı. Doğrudan başlık, iğne toplumsal açıdan hararetli açılış parçasına değmeden kapağı soruya dönüştürür.
Capitol'un SMAS-630 paketi dengeli iki yüzde beşer şarkıyla on parça sunar. Bu simetri Just for Love'un reprise merkezli tasarımından farklıdır.
Long Haired Lady sonrası yüz ayrımı vokal ve ilişki merkezli ilk yarıyı, kentsel hareketle başlayıp Hopkins enstrümantali ile Reyes perküsyon merkezli parçayı içeren ikinci yarıdan ayırır.
Paketi anlamak için kadro kredileri şarttır. Basit altı kişilik grup listesi Naftalin'in üç piyano katkısını ve parça bazlı tahta, bakır üflemeli ile konga katkılarını saklar.
Sonraki dijital görsel albümü öncekinin sıradan devamı gibi gösterebilir. Özgün başlık, on parça ve Capitol numarası kimliği doğru tutar.
December 1970
Aralık 1970: beşinci Quicksilver albümü
Capitol What About Me'yi Aralık 1970'te Quicksilver Messenger Service'in beşinci stüdyo albümü olarak yayımladı. On parçalık program yaklaşık kırk beş dakikadır.
Just for Love'dan yalnız aylar sonra çıkışı dönem ve sonraki özetlerde iki albümü ayırmayı zorlaştırdı. Ortak ortam gerçektir; fakat yayımlanan albümlerin başlığı, sırası, yüz yapısı ve enstrümantal merkezi farklıdır.
Başlık şarkısı Fresh Air önceki albüme daha geniş ilgi getirdikten sonra single olarak yayımlandı. Uzun, yüzleşmeci tasarımı belirgin farklı kamusal ifadeydi.
Albüm hızlı üye değişimi döneminde Quicksilver'ın Capitol yayımlarını sürdürdü; fakat tarihsel önemi ikincil özetlerdeki liste sayılarını tekrarlamaya bağlı değildir.
Sonraki eleştiri kaydı sıkça Valenti merkezli ikinci eser sayıp erken doğaçlamadan geri çekilmeyi vurgular. Bu anlatı iki enstrümantali, Freiberg'in alternatif vokalini, ek üflemelileri ve perküsyon merkezli Duncan ortaklığını gözden kaçırır.
Açılışın toplumsal doğrudanlığı en çok tartışılan unsurdur; fakat tam editoryal tasarımı anlamak için sondaki yanıt ve aradaki sıra gerekir.
Beşinci albüm
Daha geniş, özeti zor Valenti dönemi devamı
What About Me Quicksilver'ın 1970'teki iki stüdyo eserinin daha kamusal yarısıdır. Başlık parçasının toplumsal sorusu belirli yayım anının ötesinde anlaşılır.
Albüm Spindrifter aracılığıyla Hopkins'in son Quicksilver stüdyo bölümünü korur; Naftalin'in seçili katkısı farklı klavye düzenini gösterir.
Local Color, Cipollina'ya çalışan gruptan ayrılmadan önce özlü bir geç dönem enstrümantal ifadesi verir. Blues itkisi Valenti'nin baskın olduğu programda da kişisel kimliği belirgin kılar.
Won't Kill Me de Freiberg'i yazar ve ana vokal olarak korur. Cipollina ile Freiberg bu dönemden sonra ayrıldığından sınırlı katkısı önemlidir.
Üflemeli ve perküsyon düzenlemeleri Quicksilver'ın ses haritasını yaygın çift gitar özetinin ötesine genişletir. Martin Fierro ile Jose Reyes değişen 1970'lerin başı grup sesinde önemini sürdürdü.
All in My Mind özlü şarkı biçiminde de ritim deneyi bulunabildiğini gösterir. Değeri solo uzunluğından çok konga, davul, bas, gitar ve sesin nabzı paylaşmasındadır.
Albüm Just for Love'la birleştirilmemeli veya onun artan malzemesi diye sunulmamalıdır. Seçim ve sıralama ilgili oturumları tanınma talebiyle başlayıp yanıtla biten ayrı sava dönüştürür.
Sonraki canlı sürümler başlık parçasının nasıl yol aldığını gösterebilir; fakat talebin tam bu dokuz yanıtın yanında olduğu tek yer özgün stüdyo kaydıdır.
Özgün program
On parça ve kesin kadro haritası
Özgün albümü on parça sayısıyla belirleyin. Program Call On Me ile biter; sonraki canlı icralar ve arşiv malzemesi ayrıdır. Mark Naftalin'in piyanosuyla Nicky Hopkins'in katkısını ayırın. Local Color ile Spindrifter, Cipollina ve Hopkins'in farklı enstrümantalleridir.
Won't Kill Me Freiberg bestesi ve ana vokalidir. Dengeli aktarım All in My Mind'ın konga ayrıntısını ve geniş düzenlemenin düşük üflemeli frekanslarını korumalıdır. Özgün yüz ayrımı Long Haired Lady sonrasındadır. Dönem malzemesinde Dino Valenti, Jesse Farrow ve Jesse Oris Farrow aynı merkez yazarı belirtir.
Başlık parçası ile Call On Me'yi amaçlanan ilk ve son toplumsal duruşlar olarak karşılaştırın. Just for Love çift setin ilk diski değil, ayrı albümdür. 1971 albümü Quicksilver da What About Me ve 1968 tarihli aynı adlı ilk albümden ayrılır.
Bir dinleme rotası
Kamusal meydan okumadan ortak yakarışa ilerleyin
- Başlık parçasına tam kamusal ölçeğini verin.
- Cipollina'nın Local Color'ını Freiberg'in Won't Kill Me'siyle karşılaştırın.
- İkinci yüzün kentsel hareketine girmek için Subway'i kullanın.
- Reyes All in My Mind'da nabzı değiştirmeden Hopkins'in Spindrifter'ını dinleyin.
- Albümün açılış sorusuna yanıt olarak Call On Me ile bitirin.
Araştırma izi
Kaynaklar ve ileri okuma
- What About Me parçaları, mekânları, kredileri ve eleştirisi — AllMusic
- What About Me özgün Capitol yayımı — MusicBrainz
- What About Me dijital parça programı — Apple Music / Capitol Records
- What About Me dijital parça programı — Spotify / Capitol Records
- Quicksilver kurumsal yayımları — MusicBrainz
- Quicksilver kadro ve katalog tarihi — AllMusic