İçeriğe geç

Klasik Albüm Rehberi

What About Me

Quicksilver Messenger Service · 1970 · Saykodelik Rock

Capitol tarafından Aralık 1970'te yayımlanan What About Me, Quicksilver Messenger Service'in on parçalık beşinci albümüdür; Dino Valenti'nin doğrudan toplumsal ve romantik yazılarını John Cipollina, David Freiberg ve Nicky Hopkins'in ayrı eserleriyle birleştirir.

Released December 1970Ten-track fifth albumCapitol SMAS-630
Bu albümü Amazon'da görüntüle →

Satış ortaklığı notu: Bu sayfadaki Amazon bağlantıları, size ek maliyet getirmeden RetroForge Records'a küçük bir komisyon kazandırabilir.

Plak

Bir bakışta

Sanatçı
Quicksilver Messenger Service
Yayımlanma
December 1970
Albüm
Beşinci stüdyo albümü
Özgün parçalar
On
Plak şirketi
Capitol
Keyboard change
Hopkins and Mark Naftalin

Neden önemli

Eşlikçi albüm daha geniş kamusal ve özel dil geliştirir

What About Me, iki albüm aynı 1970 çalışma döneminden büyüdüğü için sıkça Just for Love'la eşleştirilir. Önemi devam albümünün farklı yaptıklarındadır: önceki kaydın reprise çerçevesi yerine bağımsız on şarkı vardır; duygusal alan ortak suçlama, romantik bağımlılık, kentsel hareket ve enstrümantal düşünce arasında geçer.

Başlık parçası Quicksilver'ın en doğrudan toplumsal ifadesidir. Siyaseti uzak alegoriye taşımaz; yinelenen soru kapsama ve sorumluluk ister, geniş topluluk bu talebi kamusal slogana çevirir.

Yazarlık Just for Love'dan daha belirgin biçimde dağılır. Valenti hâlâ baskındır; fakat Cipollina'nın Local Color'ı, Freiberg'in Won't Kill Me'si ve Hopkins'in Spindrifter'ı merkez yazarın yerine geçemeyeceği bağımsız müzikal dünyalar kurar.

Kadro haritası grup sesini genişletir. Mark Naftalin bazı parçalarda piyano çalar, Hopkins diğerlerinde kalır; Martin Fierro, Frank Morin, Pat O'Hara, Jose Reyes ve Ron Taormina belirli düzenlemelere tahta ve bakır üflemeli, konga ve ses ekler.

Albüm bir kadronun sonunu belgeler. Hopkins'in yer aldığı son Quicksilver LP'si ve Cipollina ile Freiberg'in çalışan gruptan ayrılmadan önceki son eseridir; bu yüzden çoklu bakışları tarihsel önem taşır.

On parçalık ölçek Valenti'nin katılımının Quicksilver'ı yalnızca basitleştirdiği iddiasına da karşı çıkar. Şarkı biçimleri daha nettir; fakat başlık parçası ile Call On Me altı dakikayı aşar, All in My Mind groove'u yeniden kurar ve enstrümantaller vokal programı keser.

Hawaii ve San Francisco, 1970

Hawaii oturumları Aralık yayımına uzanır

What About Me malzemesi, Just for Love'la ilişkili çalışmalarla birlikte Mayıs-Haziran 1970'te Haleiwa'daki Opaelua Lodge inzivasında başladı.

Kayıt mekânları San Francisco'daki Pacific High ve Wally Heider tesislerini de içerir. Bitmiş albüm dokunulmamış tek mekân oturumu değil, yoğun Hawaii dönemiyle profesyonel stüdyo tamamlamasını birleştirir.

Temel kadro Dino Valenti, John Cipollina, Gary Duncan, David Freiberg, Greg Elmore ve Nicky Hopkins'ten oluşuyordu. Hopkins müsait olmadığında Mark Naftalin devreye girip What About Me, Baby Baby ve Call On Me'de piyano çaldı.

Capitol albümü Just for Love'dan dört ay sonra Aralık 1970'te yayımladı. Özgün katalog numarası SMAS-630, on parçalık süre yaklaşık kırk beş dakikadır.

Valenti besteleri tanıdık adının yanında Jesse Oris Farrow adıyla da geçti. Duncan, Subway ile All in My Mind'ı ortak yazarak önceki LP'de neredeyse tam olan Valenti denetiminin ötesine yazarlık haritasını genişletti.

John Palladino genel prodüksiyon kredisini aldı; Dan Healy, Ken Hopkins, Peter Liebes ve Bob Shoemaker mühendislik kredilerinde görünür.

Albüm Fresh Air'in gruba en güçlü single görünürlüğünü yeni verdiği sırada çıktı. What About Me bu ilgi anını kullanarak daha uzun, kaçışçı olmayan toplumsal ifadeyle açılır.

Expanded studio personnel

Altı ana üye, ikinci piyanist ve üflemeli-perküsyon çevresi

Dino ValentiAna vokal, gitar, perküsyon ve başlıca şarkı yazarlığı
John CipollinaGitar, perküsyon ve Local Color bestecisi
Gary DuncanGitar, bas, org, perküsyon, vokal ve ortak yazarlık
David FreibergBas, gitar, vokal ve Won't Kill Me bestecisi
Greg ElmoreDavul ve perküsyon
Nicky HopkinsPiyano ve Spindrifter bestecisi
Mark NaftalinWhat About Me, Baby Baby ve Call On Me'de piyano
Martin Fierro, Frank Morin, Pat O'Hara ve Ron TaorminaSeçili düzenlemelerde flüt, saksofonlar ve trombon
Jose Rico ReyesCongas, percussion and vocals
John Palladino ve mühendislik ekibiBaş yapım; kayıt ve miks

Valenti baş vokal olarak kalır, fakat albüm aktarımını sürekli başka toplumsal alanlara yerleştirir. Başlık parçasında kalabalığa seslenir, Baby Baby yakınlığa daralır, Good Old Rock and Roll ortak kutlamayı seçer, Call On Me yakarışı uzun son söze dönüştürür.

Cipollina Local Color'da özlü enstrümantal alan kazanır. İleri blues dili ve keskin solo tonu geniş başlık parçasından sonra bilinçli kopuş yaratır.

Duncan'ın rolleri gitar, bas, org, perküsyon, vokal ve ortak yazarlığa yayılır. Esnekliği, solo gitardan çok groove ve renge yaslanan Subway ile All in My Mind düzenlemelerinde önemlidir.

Freiberg'in Won't Kill Me'si albümün en açık alternatif vokal ve yazar bakışıdır. Özlü ölçek çevredeki Valenti şarkılarını keser ve Quicksilver'da hâlâ birkaç yazar olduğunu hatırlatır.

Hopkins'in Spindrifter'ı, düşünceli hareketi Cipollina'nın daha topraklı Local Color'ından farklı piyano merkezli enstrümantaldir. Aynı albümde iki eser, dokunuş, armoni ve itkiyle farklı iki vokalsiz portre yaratır.

Naftalin'in piyanosu genel klavye kredisine karıştırılmamalıdır. Valenti merkezli üç parçada bulunması, Hopkins'in bütün oturumlara katılamadığı dönemdeki gerçek ve duyulur görev ayrımını gösterir.

Tahta ve bakır üflemeliler başlık parçası ile Call On Me'yi temel rock kadrosundan büyük yapar. Sürdürülen ve noktalayan çizgiler kamusal ölçeği kurar; Reyes'in konga ve perküsyonu ikinci ritim ızgarası ekler.

Kadro büyüdüğünde Elmore daha da gereklidir. Davulları üflemeliler, konga, piyano ve çoklu gitarları bir arada tutarak rengin karmaşaya dönmesini önler.

Ten changing arrangements

Protesto nakaratı, blues itkisi, piyano lirizmi ve samba hareketi

Albüm en büyük toplumsal ölçekle açılır. What About Me yinelenen soru, geniş topluluk yanıtı ve rahat süresiyle protestoyu kısa güncel single değil, ortak performans yapar.

Local Color ses ve üflemelileri hemen merkezden çıkarır. Cipollina'nın blues biçimli gitarı, sıkı backbeat ve özlü süre, mitingden sokak hareketine geçilmiş gibi karşıtlık kurar.

Baby Baby piyano ve yinelenen hitapla sakin olmayan yakınlık yaratır. Valenti groove'u iter; sevgi Fresh Air'in rahat açıklığı yerine aciliyet taşır.

Won't Kill Me daha çevik ve bağımsızdır. Freiberg'in farklı ses dokusu, cümlelemesi ve özlü yapısı, Long Haired Lady romantik ilgiyi daha yavaş çerçeveye uzatmadan önce anlatıcıyı gerçekten değiştirir.

Subway kentsel hareketi nabza çevirir. Tekrar figürü ile Duncan–Valenti ortaklığı şarkıyı mekanik ve kalabalık yaparak Just for Love'un açık yol imgelerinden ayırır.

Spindrifter Hopkins için vokal alanı boşaltır. Piyano melodisi ve ölçülü topluluk desteği içsel sürüklenme yaratır; sözsüz düşünce ikinci yüzün duygusal menteşesidir.

Good Old Rock and Roll toplumsal ilişkiyi bilerek basitleştirir. Kısa, doğrudan icra ortak müzik eylemini kutlar; ardından All in My Mind ritmi yeniden karmaşıklaştırır.

All in My Mind enerjisini Reyes'in perküsyonu ve samba eğilimli hareketten alır. Vurgular toplulukta dolaşır, başlığın içsel iddiasını fiziksel olarak hareketli yapar.

Call On Me albümü uzun ölçekte kapatır. Ses, piyano, üflemeliler ve ritim bölümü sürekli yakarış kurar; başlık parçasındaki tanınma talebini karşılıklı varlık teklifine dönüştürür.

On parça boyunca düzenleme değişimi örgütleyici ilkedir. Kayıtta Just for Love'un reprise parçaları yoktur; kamusal, özel, enstrümantal ve ortak biçimleri sırayla koyarak bütünlük kazanır.

Parça rehberi

Tek kesintisiz çerçeve yerine on ayrı sav

01

What About Me

Başlık parçası manzara yerine toplumsal taleple başlar. Valenti'nin yinelenen sorusu piyano, ritim bölümü ve ek üflemeliler alanı genişlettikçe güçlenir. Yaklaşık yedi dakika suçlamanın ortak nakarata dönüşmesine izin verir ve albümün tekrar ayrılıp döndüğü kamusal ölçeği kurar.

02

Local Color

Cipollina kalabalık açılışa üç dakikalık blues enstrümantaliyle yanıt verir. Gitar konuşur gibi bükülen notaları ve daha kaba atağı ileri backbeat üzerinde taşır. Başlık yeri ima eder, parça karakteri dokunuşla tanımlar: özlü, fiziksel ve Valenti'nin sözel dünyasından yazarlık olarak ayrıdır.

03

Baby Baby

Mark Naftalin'in piyanosu yakın ve yinelenen hitabı destekler. Valenti yakınlığı baskıyla söyler, sevgi adını ısrara çevirir; gitar yorumu düzenlemeyi kararsız tutar. Toplumsal alan açılıştaki kalabalıktan iki kişiye daralır, fakat küçük ilişki basit ya da güvenli olmaz.

04

Won’t Kill Me

Freiberg albümün en kısa şarkısını yazıp söyler. Sesi, cümlelemesi ve özlü yapısı Valenti'nin uzun tekrarından temizce ayrılır. Birinci yüz ortasında hem rahatlama hem direnç olur ve yeni hiyerarşiye başka kurucu üyenin bakışını geri getirir.

05

Long Haired Lady

Daha yavaş Valenti şarkısı birinci yüzü kalıcı romantik ilgiyle kapatır. Yinelenen cümle ve enstrümanlar arası alan, karşılaşmayı pop taslağından uzun kılar. Düzenleme çözmeden oyalanır; yüzü hayranlık, yansıtma ve ısrarın huzursuzluğu arasında asılı bırakır.

06

Subway

Duncan ile Valenti ikinci yüzü kentsel groove'la açar. Bas, perküsyon ve yinelenen enstrüman hücresi mekanik hareket ile sıkışık alanı çağrıştırarak Hawaii yazım ortamıyla karşıtlaşır. Yolculuk sabit yeraltı rotasını izler.

07

Spindrifter

Hopkins'in enstrümantali piyanoyu duygusal anlatıcı yapar. Ölçülü melodi ve sürüklenen armoni Subway'in sıkışıklığından sonra içsel mola yaratır. Konuyu belirleyen söz olmadan topluluğun dokunuşu anlam taşır; eser ara müzik veya süs klavyesi değil, düşüncedir.

08

Good Old Rock and Roll

İkinci yüzün en kısa şarkısı düşünceyi doğrudan ortak zevke çevirir. Bilerek tanıdık itki Hopkins'in enstrümantali ile All in My Mind'ın ritmik karmaşıklığı arasında sıfırlar. Grup yeniden dağılmadan ortak müzik dilinde birleşir.

09

All in My Mind

Duncan ile Valenti albümün en özgün perküsyon merkezli hareketini kurar. Jose Reyes'in kongaları samba benzeri katman yaratır, gitar ve ses üzerinde hareket eder. Sürekli dönen düzenleme içsel başlığı dengeleyerek düşünceyi fiziksel ve toplumsal yapar.

10

Call On Me

Son parça yedi dakikayı aşar; piyano, üflemeliler, perküsyon, gitar ve yinelenen vokal yakarışı toplar. What About Me topluluktan anlatıcıyı tanımasını isterken Call On Me karşılığında hazır olmayı önerir. Talepten davete geçiş on parçalık sıraya gerilim kaybolmuş gibi davranmadan etik çözüm verir.

Public and private questions

Sorumluluk, yakınlık, kentsel baskı ve karşılıklı yardım

Başlıktaki soru kapsamayla ilgilidir: gergin toplumda kim ilgi, koruma ve ses kazanır? Tekrar yanıtı açık bırakır ve dinlemeyi talebin parçası yapar.

Özel ilişkiler ikinci alanı kurar. Baby Baby ile Long Haired Lady yinelenen hitapla yakınlığı inceler; Call On Me bağımlılığı karşılıklı varlık olarak yeniden tanımlar.

Kentsel hareket bu albümü Just for Love'un yolu ve açık havasından ayırır. Subway sabit altyapıda hareketi hayal eder, Local Color yerde kimlik bulur, başlık parçası kamusal miting için yapılmış gibi duyulur.

Won't Kill Me Freiberg'in kendi sesiyle dayanıklılık getirir. Kısalığı çevredeki retorik ölçeği reddeder ve dayanmanın sade söylenebildiğini gösterir.

İki enstrümantal, sözel önerme olmadan yer ve duygunun var olmasını sağlar. Local Color fiziksel ve blues köklüdür; Spindrifter melodik ve düşüncelidir.

Good Old Rock and Roll müziği ortak hafıza ve anlık eylem olarak işler. Basit zevk, toplumsal yükümlülük ve kararsız bağlılığa dalmış kayıtta anlam kazanır.

All in My Mind özel algı ile ortak ritim arasındaki sınırı sınar. Söz içe yönelir; fakat perküsyon ve topluluk hareketi düşüncenin insanlar arasında icra edildiğini savunur.

Albümün tek anlatısı yoktur. Duyulmayı istemek, yalıtılmışlıkla karşılaşmak, başka ses bulmak ve sonda yanıt önermekten oluşan yinelenen etik hareket bütünlük yaratır.

Capitol SMAS-630

Capitol SMAS-630 üzerinde doğrudan soru

Michael Cantrell kapak sanatını yaptı. Doğrudan başlık, iğne toplumsal açıdan hararetli açılış parçasına değmeden kapağı soruya dönüştürür.

Capitol'un SMAS-630 paketi dengeli iki yüzde beşer şarkıyla on parça sunar. Bu simetri Just for Love'un reprise merkezli tasarımından farklıdır.

Long Haired Lady sonrası yüz ayrımı vokal ve ilişki merkezli ilk yarıyı, kentsel hareketle başlayıp Hopkins enstrümantali ile Reyes perküsyon merkezli parçayı içeren ikinci yarıdan ayırır.

Paketi anlamak için kadro kredileri şarttır. Basit altı kişilik grup listesi Naftalin'in üç piyano katkısını ve parça bazlı tahta, bakır üflemeli ile konga katkılarını saklar.

Sonraki dijital görsel albümü öncekinin sıradan devamı gibi gösterebilir. Özgün başlık, on parça ve Capitol numarası kimliği doğru tutar.

December 1970

Aralık 1970: beşinci Quicksilver albümü

Capitol What About Me'yi Aralık 1970'te Quicksilver Messenger Service'in beşinci stüdyo albümü olarak yayımladı. On parçalık program yaklaşık kırk beş dakikadır.

Just for Love'dan yalnız aylar sonra çıkışı dönem ve sonraki özetlerde iki albümü ayırmayı zorlaştırdı. Ortak ortam gerçektir; fakat yayımlanan albümlerin başlığı, sırası, yüz yapısı ve enstrümantal merkezi farklıdır.

Başlık şarkısı Fresh Air önceki albüme daha geniş ilgi getirdikten sonra single olarak yayımlandı. Uzun, yüzleşmeci tasarımı belirgin farklı kamusal ifadeydi.

Albüm hızlı üye değişimi döneminde Quicksilver'ın Capitol yayımlarını sürdürdü; fakat tarihsel önemi ikincil özetlerdeki liste sayılarını tekrarlamaya bağlı değildir.

Sonraki eleştiri kaydı sıkça Valenti merkezli ikinci eser sayıp erken doğaçlamadan geri çekilmeyi vurgular. Bu anlatı iki enstrümantali, Freiberg'in alternatif vokalini, ek üflemelileri ve perküsyon merkezli Duncan ortaklığını gözden kaçırır.

Açılışın toplumsal doğrudanlığı en çok tartışılan unsurdur; fakat tam editoryal tasarımı anlamak için sondaki yanıt ve aradaki sıra gerekir.

Beşinci albüm

Daha geniş, özeti zor Valenti dönemi devamı

What About Me Quicksilver'ın 1970'teki iki stüdyo eserinin daha kamusal yarısıdır. Başlık parçasının toplumsal sorusu belirli yayım anının ötesinde anlaşılır.

Albüm Spindrifter aracılığıyla Hopkins'in son Quicksilver stüdyo bölümünü korur; Naftalin'in seçili katkısı farklı klavye düzenini gösterir.

Local Color, Cipollina'ya çalışan gruptan ayrılmadan önce özlü bir geç dönem enstrümantal ifadesi verir. Blues itkisi Valenti'nin baskın olduğu programda da kişisel kimliği belirgin kılar.

Won't Kill Me de Freiberg'i yazar ve ana vokal olarak korur. Cipollina ile Freiberg bu dönemden sonra ayrıldığından sınırlı katkısı önemlidir.

Üflemeli ve perküsyon düzenlemeleri Quicksilver'ın ses haritasını yaygın çift gitar özetinin ötesine genişletir. Martin Fierro ile Jose Reyes değişen 1970'lerin başı grup sesinde önemini sürdürdü.

All in My Mind özlü şarkı biçiminde de ritim deneyi bulunabildiğini gösterir. Değeri solo uzunluğından çok konga, davul, bas, gitar ve sesin nabzı paylaşmasındadır.

Albüm Just for Love'la birleştirilmemeli veya onun artan malzemesi diye sunulmamalıdır. Seçim ve sıralama ilgili oturumları tanınma talebiyle başlayıp yanıtla biten ayrı sava dönüştürür.

Sonraki canlı sürümler başlık parçasının nasıl yol aldığını gösterebilir; fakat talebin tam bu dokuz yanıtın yanında olduğu tek yer özgün stüdyo kaydıdır.

Özgün program

On parça ve kesin kadro haritası

SMAS-630'da beşer şarkılık iki yüze bölünen on parça.
Yaklaşık kırk beş dakika sürer; başlık parçasıyla başlar, Call On Me ile biter.
Just for Love çalışma dönemini paylaşır, fakat kendi dokuz parçalık sırasına sahiptir.

Özgün albümü on parça sayısıyla belirleyin. Program Call On Me ile biter; sonraki canlı icralar ve arşiv malzemesi ayrıdır. Mark Naftalin'in piyanosuyla Nicky Hopkins'in katkısını ayırın. Local Color ile Spindrifter, Cipollina ve Hopkins'in farklı enstrümantalleridir.

Won't Kill Me Freiberg bestesi ve ana vokalidir. Dengeli aktarım All in My Mind'ın konga ayrıntısını ve geniş düzenlemenin düşük üflemeli frekanslarını korumalıdır. Özgün yüz ayrımı Long Haired Lady sonrasındadır. Dönem malzemesinde Dino Valenti, Jesse Farrow ve Jesse Oris Farrow aynı merkez yazarı belirtir.

Başlık parçası ile Call On Me'yi amaçlanan ilk ve son toplumsal duruşlar olarak karşılaştırın. Just for Love çift setin ilk diski değil, ayrı albümdür. 1971 albümü Quicksilver da What About Me ve 1968 tarihli aynı adlı ilk albümden ayrılır.

Bir dinleme rotası

Kamusal meydan okumadan ortak yakarışa ilerleyin

  1. Başlık parçasına tam kamusal ölçeğini verin.
  2. Cipollina'nın Local Color'ını Freiberg'in Won't Kill Me'siyle karşılaştırın.
  3. İkinci yüzün kentsel hareketine girmek için Subway'i kullanın.
  4. Reyes All in My Mind'da nabzı değiştirmeden Hopkins'in Spindrifter'ını dinleyin.
  5. Albümün açılış sorusuna yanıt olarak Call On Me ile bitirin.

Araştırma izi

Kaynaklar ve ileri okuma

Keşfetmeye devam et

RetroForge bilgi grafiğinde ilerleyin

Bu konunun geniş müzikal bağlamını açan insanlara, kayıtlara, olaylara ve fikirlere uzanan seçilmiş yollar.

Türler ve sahneler