Album
W skrócie
- Artysta
- Focus
- Tytuł holenderski
- Focus Plays Focus
- Tytuł międzynarodowy
- In and Out of Focus
- Album
- Debiutancki album studyjny
- Pierwotne utwory
- Siedem
- Producent
- Hubert Terheggen
Dlaczego ma znaczenie
Debiut zawiera zespół, którym Focus był, i ten, którym mógł się stać
In and Out of Focus ma znaczenie, ponieważ późniejsza tożsamość Focus jest już obecna, lecz jeszcze nie dominuje. Długi instrumentalny Focus przedstawia numerowaną serię van Leera; Anonymus tworzy jazzrockową ramę, do której zespół wróci jako Anonymus II; flet, organy i gitara Akkermana już zachowują się jak współprowadzące głosy.
Jednocześnie album zawiera bardziej konwencjonalne pisanie piosenek wokalnych niż Moving Waves lub Focus 3. Why Dream, Happy Nightmare, Black Beauty, Sugar Island i wokalna repryza Focus umieszczają anglojęzyczny śpiew w centrum. Kontrast jest prawdziwym dowodem zespołu wciąż decydującego, jak powinien się komunikować.
Pierwotna sekcja rytmiczna nadaje płycie własną tożsamość. Bas, trąbka i głos Martijna Dresdena oraz perkusja, bongosy i wokal wspierający Hansa Cleuvera nie pojawiają się na żadnym późniejszym albumie studyjnym Focus. Zastąpienie ich Cyrilem Havermansem i Pierre’em van der Lindenem zmieniło zarówno ciężar, jak i elastyczność na Moving Waves.
Album uczy także lekcji dyskograficznej. Holenderskie wydanie z września 1970 roku nosiło nazwę Focus Plays Focus i zawierało siedem utworów. Międzynarodowe wydania In and Out of Focus zmieniły kolejność i często dodawały House of the King. Wyobrażenie słuchacza o debiucie może więc zależeć od terytorium i formatu.
1969–70
Kwartet zespołu teatralnego nagrywa w Londynie
Thijs van Leer utworzył trio z Martijnem Dresdenem i Hansem Cleuverem, zanim pod koniec 1969 roku dołączył Jan Akkerman. Czterej muzycy pracowali w amsterdamskiej produkcji Hair, zdobywając codzienne doświadczenie zespołowe podczas rozwijania własnego materiału.
Hubert Terheggen połączył grupę z możliwościami wydawniczymi i nagraniowymi. Podczas przerwy od produkcji teatralnej Focus wyjechał do Sound Techniques w Chelsea i nagrał album w styczniu 1970 roku. Terheggen produkował, a Jerry Boys odpowiadał za realizację.
Sesje przyniosły mieszaninę piosenek i utworów instrumentalnych zamiast w dużej mierze nietekstowego formatu kojarzonego później z Focus. Van Leer grał na szerokiej palecie klawiszy i fletu; Dresden i Cleuver wnieśli głosy oraz pisanie; elektryczne i akustyczne gitary Akkermana przyniosły zarówno rockową ostrość, jak i kameralny detal.
Imperial wydała Focus Plays Focus w Holandii we wrześniu. Międzynarodowi partnerzy użyli tytułu In and Out of Focus, nowej oprawy i różnych sekwencji. House of the King, wydany jako singiel około początku 1971 roku, stał się dodanym ósmym tytułem w wielu edycjach.
Pierwotny kwartet
Jedyny album pierwotnej czwórki
Zakres van Leera już jest zasobem organizującym zespół. Organy mogą podtrzymywać długi utwór instrumentalny, fortepian i fortepian elektryczny wspierają piosenki, Mellotron i klawesyn dodają zaaranżowaną barwę, a flet nadaje muzyce natychmiast rozpoznawalny górny głos.
Akkerman unika jednej stałej roli gitary. Potrafi wyostrzyć aranżację wokalną, odpowiadać organom w Anonymus, wspierać Focus podtrzymywanymi liniami lub prowadzić akustyczny pęd związany z House of the King.
Dresden wnosi więcej niż basowy fundament. Trąbka zmienia dostępną barwę, jego głos nadaje Happy Nightmare inny charakter, a współautorstwo sprawia, że debiut wydaje się mniej skupiony na jednym kompozytorze niż późniejsze płyty Focus.
Cleuver przechodzi między rockową perkusją, bongosami i wokalem zespołowym. Lżejszy profil rytmiczny odróżnia ten kwartet od bardziej wybuchowego ataku van der Lindena na Moving Waves.
Brzmienie i konstrukcja
Wokalny pop i długie utwory instrumentalne ciągną w różne strony
Pierwotny album otwiera się w maksymalnej skali. Focus trwa niemal dziesięć minut, pozwalając organom, fletowi, gitarze, basowi i perkusji ustanowić cierpliwą tożsamość instrumentalną przed pojawieniem się jakiejkolwiek krótkiej piosenki wokalnej.
Why Dream i Happy Nightmare ciągną następnie ku zwartym formom psychodelicznym oraz popowym. Głosy mieszczą się wewnątrz zaaranżowanego detalu instrumentalnego, nie nad prostym podkładem. Wiolonczela w Happy Nightmare dodaje ciemniejszy rejestr kameralny.
Anonymus jest centralnym eksperymentem zespołowym. Powracający temat modalny wspiera dialog gitary z organami i rozwój rytmiczny, wskazując bezpośrednio ku rozszerzonemu Anonymus II na Focus 3.
Druga strona Focus Plays Focus przechodzi przez trzy piosenki wokalne: Black Beauty, Sugar Island i Focus (Vocal). Ostatnia ściska materiał związany z otwierającym utworem instrumentalnym do długości piosenki, sprawiając, że sam album wychodzi ze swojego tematu i do niego wraca.
House of the King zmienia konfigurację międzynarodową. Jego akustyczny puls i melodia fletu są zwięzłe, jasne i w dużej mierze zrozumiałe same przez się. Dodanie go daje debiutowi mocniejszy singiel instrumentalny, lecz osłabia pierwotne lustro między dwiema wersjami Focus.
Przewodnik po utworach
Siedem holenderskich oryginałów i międzynarodowa wizytówka
Focus (Instrumental)
Otwierający utwór instrumentalny ustanawia numerowaną linię kompozycyjną van Leera przed późniejszymi Focus II i Focus III. Organy zapewniają rozległość, a gitara i flet wprowadzają odrębne perspektywy melodyczne.
Dresden i Cleuver utrzymują lżejszy, bardziej elastyczny fundament niż późniejsza klasyczna sekcja rytmiczna. Muzyka rozwija się poprzez zespołową wymianę, nie jedno nieprzerwane solo.
Rozpoczęcie debiutu najdłuższym utworem jest deklaracją ambicji. Nazwa zespołu staje się zarazem tytułem i metodą: to brzmienie, któremu Focus chce, by słuchacz się przyjrzał.
Why Dream
Album kurczy się do anglojęzycznej piosenki wokalnej współautorstwa van Leera i Cleuvera. Pytający nastrój tekstu niesie harmoniczny niepokój, nie teatralny popis wokalny.
Organy, gitara i głosy wspierające czynią aranżację gęstszą niż proste popowe interludium. Szczególnie wyraźnie słychać zbiorowy śpiew pierwotnego kwartetu.
Pozycja po długim otwarciu ujawnia centralną niepewność i siłę debiutu: Focus potrafi zwrócić się ku piosence, nie porzucając instrumentalnego detalu.
Happy Nightmare (Mescaline)
Prowadzący głos Dresdena zmienia oblicze zespołu, a tytuł umieszcza odmieniony stan świadomości wewnątrz zwartej psychodelicznej piosenki zamiast rozbudowanej improwizacji.
Wiolonczela Woutera Möllera dodaje ciężaru i niespokojnej kameralnej barwy. Gitara i klawisze otaczają wokal zmienną fakturą, zamiast dosłownie ilustrować każdy obraz.
Utwór zachowuje wersję Focus prowadzącą dialog z art popem schyłku lat 1960. Późniejsze albumy utrzymają wyobraźnię barwową, lecz będą mniej polegać na tego rodzaju piosence wokalnej.
Anonymus
Powracający temat daje kwartetowi przestrzeń do rozwijania instrumentalnej rozmowy. Organy, gitara i flet wymieniają się pierwszeństwem, podczas gdy bas i perkusja utrzymują ruchomość ramy.
Utwór jest bardziej skupiony na groove’ie niż Focus, a powtórzenie służy jako platforma, nie ostateczna wypowiedź. Jego otwartość uczyniła go odpowiednim do późniejszego rozszerzenia.
Anonymus II z Focus 3 nie czyni tej wersji przestarzałą. Debiutanckie wykonanie pokazuje, jak pierwotny kwartet równoważył materiał, zanim Ruiter i van der Linden przekształcili jego skalę.
Black Beauty
Druga strona wraca do pisania wokalnego. Van Leer śpiewa, podczas gdy organy i gitara nadają piosence nieco formalną ramę, a trąbka Dresdena poszerza aranżację.
Tytuł skupia się na podziwianej postaci, lecz wartość muzyki leży w jej wyważonej konstrukcji melodycznej, nie w szczegółowej sekwencji narracyjnej.
Umieszczony po Anonymus przywraca skalę piosenki, nie wymazując osobowości instrumentalnego zespołu. Przejście jest częścią ruchu debiutu do środka i na zewnątrz.
Sugar Island
Bardziej otwarta, rytmicznie bezpośrednia piosenka wprowadza obrazy ucieczki i zespołowe głosy wspierające. Jej powierzchnia należy do najbardziej przystępnych na debiucie.
Aranżacja zachowuje niezwykły detal dzięki klawiszom, barwie gitary i perkusji Cleuvera. Przystępność traktowana jest jako kolejna faktura zespołowa.
Niektóre późniejsze reedycje terytorialne pomijały piosenkę, więc jej obecność jest ważnym sprawdzianem, czy wydanie zachowuje holenderski album.
Focus (Vocal)
Pierwotny album zamyka się powrotem do materiału związanego z otwierającym utworem instrumentalnym i ściśnięciem go do formy wokalnej. Ta sama tożsamość oglądana jest w innej skali.
Głos van Leera zastępuje część długiego instrumentalnego wywodu, a kwartet zachowuje dość harmonicznego podobieństwa, by rozpoznanie było natychmiastowe. To lustrzane zakończenie jest najmocniejszym strukturalnym powodem, by usłyszeć Focus Plays Focus w holenderskiej kolejności przed wypróbowaniem późniejszych konfiguracji.
House of the King
Instrumental Akkermana stał się najskuteczniejszą wizytówką międzynarodowego albumu. Gitara akustyczna ustanawia szybki puls, flet van Leera niesie główną melodię, a krótki zwrot gitary elektrycznej dodaje kontrastu.
Jego zwarta linia o barokowym kształcie może przywodzić na myśl brytyjską grupę folkrockową, lecz równowaga fletu, akustycznego rytmu i elektrycznego przerwania jest już rozpoznawalnie focusowa.
Utwór nie należał do pierwotnej siedmioutworowej sekwencji holenderskiej. Słuchaj go jako dodanego singla, którego sukces zmienił międzynarodową tożsamość albumu, nie jako nieuchronnego zakończenia każdego wydania.
Osobne piosenki
Sny, odmieniona percepcja, ucieczka i muzyczne samookreślenie
Debiut nie jest ciągłym albumem koncepcyjnym. Jego piosenki dotyczą snów, percepcji, podziwu i ucieczki, a instrumentale badają formę zespołową. Tytuł In and Out of Focus zastosowano międzynarodowo i nie należy zmieniać go w retrospektywną fabułę.
Stany senne rzeczywiście powracają. Why Dream pyta o jawę i wyobraźnię; Happy Nightmare nazywa chemicznie odmienioną percepcję; Sugar Island wyobraża sobie inne miejsce. Piosenki dzielą niestabilność, nie opisując jednego bohatera.
Głębszą jednością jest muzyczne samookreślenie. Focus (Instrumental) proponuje wielką formę, Anonymus sprawdza interakcję grupową, a Focus (Vocal) tłumaczy tożsamość na zwartą piosenkę. House of the King dodaje później singiel instrumentalny jako czwartą możliwość.
Niepewność albumu jest historycznie cenna. Zespół nie zdecydował jeszcze, czy dominować powinien głos, flet, organy, gitara czy improwizacja. Moving Waves sprawi, że ta wielość zabrzmi bardziej świadomie.
Wiele pierwszych wydań
Debiut wielokrotnie przemianowywany, układany na nowo i przepakowywany
Holenderskie Focus Plays Focus i międzynarodowe wydania In and Out of Focus używają różnych nazw, portretów i opracowań graficznych. Późniejsze terytoria wprowadziły jeszcze więcej projektów, w tym optyczne wzory kropek i zmienione fotografie.
Ta różnorodność odzwierciedla licencjonowanie przez Imperial, Polydor, Sire i późniejsze wytwórnie reedycyjne. Sama okładka nie pozwala ustalić, jaka sekwencja znajduje się wewnątrz.
Pierwotny siedmioutworowy program zaczyna się długim instrumentalnym Focus i kończy jego wokalnym odpowiednikiem. Wiele międzynarodowych ośmioutworowych wydań zmienia kolejność materiału i wstawia House of the King, tworząc inną narrację zespołu.
Opakowanie jest więc częścią historii albumu, nie stabilną ikoną wizualną. Kolekcjonerzy powinni wspólnie sprawdzać wytwórnię, numer katalogowy i kolejność utworów.
Od Focus Plays Focus
Cicha pierwsza premiera, potem drugie życie prowadzone fletem
Imperial wydała Focus Plays Focus w Holandii we wrześniu 1970 roku, kilka miesięcy po styczniowej sesji. Przyniosło to grupie nagrodę Edison, lecz nie stworzyło międzynarodowej publiczności, do której później dotarł Moving Waves.
Why Dream i Happy Nightmare połączono na wczesnym singlu. House of the King okazał się następnie skuteczniejszy jako zwięzły instrumental i dotarł do dziesiątego miejsca w Holandii.
Wydania międzynarodowe używały tytułu In and Out of Focus i często promowały House of the King w obrębie albumu. Gdy Focus odniósł sukces za granicą, debiut ponownie wydano w 1973 roku, czasem ze skróconym wyborem utworów.
Zmienna historia wydań wyjaśnia sprzeczne opisy katalogowe. Istnieją siedmio-, ośmio-, a nawet sześcioutworowe wersje winylowe; współczesna sekwencja Red Bullet standaryzuje osiem tytułów, lecz nie jest pierwotną kolejnością holenderską.
Przed Moving Waves
Surowa mapa pod klasycznym brzmieniem Focus
Debiut często ocenia się wobec pewniejszego Moving Waves, lecz jego wartość polega na pokazaniu, jak tę pewność zbudowano. Focus, Anonymus i House of the King wyznaczają trzy instrumentalne drogi, którymi zespół podąży: liryczną suitę, otwartą ramę i zwięzły singiel.
Pierwotny kwartet nie nagrał już żadnego albumu studyjnego. Głosy Dresdena i Cleuvera, trąbka, bongosy i lżejsze odczucie rytmiczne czynią z tej płyty coś więcej niż niedojrzałą wersję późniejszego składu.
Anonymus otrzymał najwyraźniejszą kontynuację, gdy kwartet Ruitera i van der Lindena rozszerzył go na Focus 3. Numerowana seria Focus podobnie stała się nicią przewijającą się przez późniejsze albumy i występy.
In and Out of Focus jest więc zarówno początkiem, jak i rozwidleniem. Jego wokalny artpopowy kierunek w dużej mierze się cofnął, a język instrumentalny stał się podstawą międzynarodowej tożsamości zespołu.
Które wydanie?
Wybierz sekwencję świadomie
Zacznij od holenderskiej siedmioutworowej kolejności: Focus (Instrumental), Why Dream, Happy Nightmare, Anonymus, Black Beauty, Sugar Island i Focus (Vocal). Ta sekwencja zachowuje zaprojektowany powrót na końcu.
Następnie dodaj House of the King jako osobny singiel. Dzięki temu jego klarowność jest słyszalna bez udawania, że zawsze należał do pierwotnego longplaya.
Szeroko dostępne w streamingu wydanie Red Bullet otwiera Focus (Vocal), umieszcza House of the King na piątym miejscu i kończy Focus (Instrumental). Zawiera właściwe osiem tytułów, lecz opowiada inną historię strukturalną.
Kupując winyl, sprawdź osobno Sugar Island i House of the King. Międzynarodowy tytuł nie gwarantuje ani konkretnej kolejności, ani pełnego ośmioutworowego programu.
Ścieżka odsłuchu
Zacznij od holenderskiego albumu, zanim dodasz House of the King
- Pierwszy odsłuch: Użyj siedmioutworowej kolejności Focus Plays Focus i zauważ ramę od instrumentalu do wokalu.
- Drugi odsłuch: Podążaj za Dresdenem i Cleuverem, by usłyszeć, co znika po zmianie pierwotnego kwartetu.
- Dodaj singiel: Potem odtwórz House of the King jako zwięzłą instrumentalną drogę na zewnątrz.
- Prześledź przyszłość: Porównaj Anonymus z Anonymus II oraz Focus z Focus II i Focus III.
- Kontynuuj: Przejdź do Moving Waves, by usłyszeć nową sekcję rytmiczną i znacznie mocniejszą tożsamość instrumentalną.
Ścieżka badawcza
Źródła i dalsza lektura
- Oficjalna historia Focus — Focus
- Archiwum nagrań Sound Techniques — Sound Techniques
- Opis albumu 50 Years i kredytów — MusicBrainz
- Opis utworów i składu In and Out of Focus — AllMusic
- Opis grupy wydań In and Out of Focus — MusicBrainz
- Archiwum wydań debiutu Focus — Focus Collection
- Cyfrowy katalog In and Out of Focus — Red Bullet przez Spotify