Belgeselin en yararlı sorusu "Conny Plank ne üretti?" değil, "bu insanların ona güvenmesini sağlayan nasıl bir odaydı?"
Conny Plank'ın diskografisi sıradan bir yapımcı belgeselini rahatça taşıyacak kadar etkileyicidir. Neu!, Cluster, Harmonia, erken Kraftwerk bağlantılı çalışmalar, Brian Eno işbirlikleri, D.A.F., Ultravox, Devo, Gianna Nannini, Eurythmics bağlantılı projeler ve başka sanatçılar onu Avrupa müziğindeki birkaç büyük değişime bağlar. Reto Caduff ile Stephan Plank daha kişisel bir rota seçer.
Stephan, babası 1987'de öldüğünde on üç yaşındaydı. Belgesel bu nedenle stüdyonun çevresinde büyümüş ama sonradan efsaneleşen çalışma ilişkilerinin içindeki kişiye yetişkin olarak erişememiş birinin soruşturmasına dönüşür.
Alman film kayıtları uzun metrajı 2017 yapımı olarak tanımlar. Filmportal 92 dakika ve 28 Eylül 2017 Alman sinema gösterimi verirken German Documentaries 90 dakika listeler. Fark, önemli ölçüde başka kurguya kanıt olmaktan çok katalog/sürüm metadata'sı olarak kalacak kadar küçüktür. The Potential of Noise başlığı Plank'ın önemini müşteri listesinden daha iyi yakalar. Kimse plağın ne olması gerektiğine karar vermeden önce gürültünün olasılığa dönüşebildiği ortamlar yaratıyordu.
Çiftlik evi mitolojiye dönüşmeden önce Plank'ın erken kariyeri savaş sonrası Alman stüdyo tarihinin içine ait
Köln yakınlarındaki sonraki stüdyo Plank efsanesinin o kadar merkezine yerleşti ki daha erken gelişimi kaybolabilir. Kırsal bir kayıt sığınağında tam biçimli ortaya çıkmadı. Plank, daha sonra Krautrock ve Avrupa elektronik müziği altında gruplanan plaklarla ilişkilendirilen bağımsız kimliğini kurmadan önce Alman yayın ve stüdyo ortamlarında çalıştı. Bu geçmiş önemliydi; çünkü yayın mühendisliği ve kayıt disiplini, deneysel gruplar giderek alışılmadık çözümler istemeden önce ona teknik akıcılık kazandırdı. Önemli geçiş, operatör olarak mühendisten işbirlikçi olarak mühendise geçiştir. Geleneksel stüdyo hiyerarşisi müzisyenlerin yarattığını, teknik ekibin kaydettiğini varsayar. Plank giderek müzisyenlerin ne yaptıklarını keşfettiği koşulları şekillendirebilen biri gibi çalıştı. Bu ayrım onu aynı batch'in sonundaki Tom Dowd'a doğrudan bağlar. İkisi de mühendisin şarkıyı yazmasına gerek kalmadan mühendisliğin müzikal yazarlığa dönüşebileceğini gösterir.
Neu! radikal duyuluyor, çünkü Plank tekrarın steril değil canlı kalmasına yardım ediyor
Michael Rother ile Klaus Dinger'ın Neu!'su 1970'ler Alman deneysel müziğiyle ilişkilendirilen en etkili ritmik ve dokusal sözlüklerden birini yarattı. Sonraki "motorik" kelimesi yöntemi en sıkıcı anlamıyla mekanik gösterebilir. Kayıtlar etiketten daha canlıdır.
Plank'ın mühendisliği gitar dokusu, davul ve tekrarın ivmeyi kaybetmeden geniş sonik alan kaplamasına yardım eder. Dinger'ın ritimleri sabit kalırken Rother'ın gitarı çevresinde atmosfer yaratabilir. Prodüksiyonun orkestral yoğunluğa ihtiyacı yoktur. Mekân düzenlemenin parçasına dönüşür.
Yapımcı tarihinin önemli olmasının nedenlerinden biri budur. Tekrara dayalı beste, kayıt kararları dinamik ve dokuyu düzleştirirse çok hızlı ölü hâle gelebilir. Plank'ın çalışması sadeliğin fiziksel kalmasına izin verir. Stüdyo ölçülülüğün amplifikatörüne dönüşür.
Can tek bir Plank sesi fikrini karmaşıklaştırıyor, çünkü önemi kısmen marka dayatmak yerine uyum sağlamasında
Conny Plank daha geniş Alman deneysel sahnesiyle güçlü biçimde özdeşleşir, ancak belgesel adını tek sonik preset'e çevirmeye direndiğinde en yararlı hâline gelir. Can, Neu!, Cluster, Devo ve Ultravox birbirine benzemez. Bütün plakları aynı açık imzayı taşıyan yapımcı etkili olabilir. Plank'ın daha derin itibarı farklı sanatçıların zaten olmaya çalıştıkları şeyin daha güçlü versiyonlarını keşfetmelerine yardım etmesinden gelir. Bu ayrım kolay romantikleştirilir. Yapımcılar yine teknik ve estetik karar verir. Önemli olan Plank'ın çoğu zaman tek sabit ticari şablon dayatmaktan kaçınmasıdır. Esnekliği, elektroniği, akustik mekânı, tape'i ve performans psikolojisini bilen biriyle çalışırken deneysel grupların bireysel duyulmasına izin verdi. "Conny Plank sound" bu nedenle tek tınıdan çok çalışma koşulu olabilir.
Kraftwerk Plank tarihine ait, ama bu her ünlü Kraftwerk plağını Plank prodüksiyonu yapmıyor
Plank erken Kraftwerk'le ve Düsseldorf deneysel ağı içinde hareket eden müzisyenlerle çalıştı. Daha sonraki Kraftwerk mitolojisi giderek Ralf Hütter ile Florian Schneider çevresinde kontrollü hâle gelirken grubun en ünlü küresel dönemi Plank'ın erken katılımının tam bağlamının dışında gelişti. Bu dikkatli ifade gerektirir. Plank Kraftwerk tarihine aittir. Sonraki her Kraftwerk atılımından sorumlu gizli yapımcı değildir. Ayrım önemlidir; çünkü yapımcı belgeselleri öznenin sonraki ünlü başarıları kendine doğru çekmesine doğal olarak yatkındır. İşbirliği bittikten sonra yapılan plak daha önce öğrenilmiş yöntemler taşıyabilir. Bu, önceki yapımcıyı kredilendirilmemiş yazara dönüştürmez. RetroForge ilişkiyi şişirmeden göstermek için çapraz bağlantı kullanmalıdır.
Çiftlik stüdyosu efsane oldu, çünkü ev hayatı ile profesyonel kayıt birbirinden ayrılmayı bıraktı
Köln yakınındaki, yaygın olarak Wolperath'la ilişkilendirilen Plank stüdyosu müzisyenler arasında alışılmadık itibar geliştirdi. Teknik olarak güçlüydü ama anonim kurumsal stüdyo modelinden uzaktı. Sanatçılar saatlik kiralanan steril oda yerine aile hayatına ve uzun çalışma günlerine bağlı yere giriyordu. Bu Stephan'ın belgeseli için merkezîdir; çünkü çocukluğu ile babasının profesyonel tarihi aynı coğrafyayı paylaşır. Müzisyenler yapımcıyı hatırlar. Stephan o müzisyenlerin sürekli geldiği yeri hatırlar. Film bu örtüşmeden alışılmadık duygusal doku kazanır. Ünlü plak sanatçının kariyerinde yoğun bir ay olabilir. Stüdyonun yakınında yaşayan çocuk için aynı oturum sıradan ev hayatının parçasına dönüşür. Müzik tarihi ile aile hafızası aynı odaları farklı kullanır.
Brian Eno Plank'ı Britanya art rock'ına bağlarken Almanya'yı Bowie'nin bekleme odasına çevirmiyor
Plank'ın Brian Eno ve Cluster/Harmonia ağıyla ilişkisi önemli sınır ötesi işbirlikleri yarattı. Bu dönem sık sık Eno ve David Bowie'nin sonraki uluslararası prestiji üzerinden konuşulur. Hiyerarşinin ters çevrilmesi gerekir. Alman müzisyenler ve yapımcılar tekrar, doku ve elektronik çalışma için çekici sistemleri zaten yaratmıştı. Eno iş ilginç olduğu için geldi. Ortaya çıkan işbirlikleri daha sonra onun prodüksiyon ve sanatsal düşüncesini etkiledi. Plank'ın stüdyosu Britanya ve Alman deneysel geleneklerinin birinin diğerini basitçe yutmadığı biçimde buluştuğu yerlerden birine dönüştü. Bu, Krautrock'ı Bowie'nin Berlin kayıtlarına renkli önsöz gibi ele almaktan tarihsel olarak daha doğrudur. Plank'ın önemi sonraki ünlü sanatçıların kim olduğuna bağlı değildir.
Devo, coğrafi otantiklikten çok yöntemsel uyum önemli olduğu için Amerikan grubunun Alman yapımcıya gidebildiğini gösteriyor
Devo'nun sanat-okulu kavramsallığı, mekanik ritimleri ve Amerikan kültürüyle satirik ilişkisi Alman deneysel rock'ından uzak görünebilir. Bağlantı prodüksiyon yöntemi üzerinden anlamlıdır.
Brian Eno ve Conny Plank, Plank'ın stüdyosunda kaydedilen Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! yapımında yer aldı. Proje Plank'ın itibarının bölgesel sahnenin ötesine geçtiğini gösterir. Amerikalı müzisyenler stüdyosunu geleneksel rock doğalcılığını reddeden müziğe uygun ortam olarak görebilirdi. Prodüksiyon ayrıca müzisyenler yolculuk ettiğinde "European sound" ve "American sound" gibi sabit kategorilerin ne kadar zayıf olduğunu hatırlatır. Plaklar buluşma yerine dönüşür. Stüdyo önemlidir; çünkü etkiler orada pratik karara dönüşür.
D.A.F. ve Ultravox Plank'ın elektronik ritmi varsayılan olarak cilalı hâle getirmeden 1980'lere doğru taşımasına yardım ettiğini gösteriyor
Deutsch Amerikanische Freundschaft ile Ultravox elektroniklerle farklı ilişkiler kurar, ama ikisi de Plank'ın kanonik Krautrock döneminin ötesindeki önemini gösterir. D.A.F.'ın sert electronic-body müziği industrial, EBM ve kulüp kültürüne işaret eder. Ultravox art rock, punk'a komşu aciliyet ve synthesizer odaklı new wave arasında hareket eder. Plank'ın bu sanatçılarla çalışması 1970'ler itibarının onu tek döneme hapsetmediğini gösterir. Yapımcı tür etiketlerinin altındaki ilkeleri anlayarak stil değişiminden sağ çıkar. Ritm, mekân, elektronik doku ve performans psikolojisi moda değiştiğinde de işe yarar. The Potential of Noise'un doğrudan Synth Britannia'ya bağlanmasının nedenlerinden biri budur. Britanya synth-pop'ı yalnız Britanya stüdyolarından çıkmadı. Avrupa yapımcı ağları önemliydi.
Gianna Nannini Plank'ın dili prodüksiyon meselesine dönüştürebildiğini gösteriyor
Filmin tanıtım tarihinde Gianna Nannini ve Plank'ın onu İngilizce geleneğine yönelmek yerine İtalyanca söylemeye teşvik ettiği fikri tekrar tekrar anılır. Bir miktar retrospektif sıkıştırmayla hatırlanmış olsa bile daha geniş ilke açıklayıcıdır. Prodüksiyon yalnız mikrofon seçimi değildir. Dil ritmi, kimliği, pazar algısını ve şarkıcı ile söz arasındaki ilişkiyi değiştirir. Uluslararası plak endüstrisi sanatçıları daha geniş erişim umuduyla sık sık İngilizceye iter. Yerel kimliği düzleştirmek yerine güçlendirmeye istekli yapımcı bütün kariyer rotasını değiştirebilir. Bu, Plank'ın etkisinin ekipman listelerinde hiç görünmeyen kararlar üzerinden işlemesinin başka örneğidir. Plağın sesi sinyal konsola ulaşmadan önce başlar.
Belgeselin oğul ile tarihçiyi ayırmayı reddetmesi, izleyici duygusal payı hatırladığı sürece güçtür
Stephan Plank tarafsız sunucu değildir. Meslektaşlar üzerinden babasını yeniden kuruyor. Bu ona erişim ve kırılganlık verir. Onu çocukken tanıyan müzisyenler dışarıdan gazeteciye vereceklerinden farklı cevap verir. Ortaya çıkan yakınlık filmin en değerli özelliklerinden biridir. Aynı zamanda özneldir. Oğulla konuşan insanlar anıları daha farklı yumuşatabilir, romantikleştirebilir veya yeniden düzenleyebilir. Belgeselin bunu saklamasına gerek yoktur. Kişisel tarih yönteme dönüşür. İzleyicinin yalnız soruları kimin sorduğunu hatırlaması gerekir.
Plank'ın kırk yedi yaşında ölmesi stüdyoyu kendi düzenlemeye vakit bulamadığı arşive dönüştürüyor
Conny Plank 1987'de yalnız kırk yedi yaşında öldü. Yaş önemlidir; çünkü yapımcının sonraki kültürel itibarı ölümünden sonra dramatik biçimde büyüdü. Krautrock yeniden yayınları, elektronik-müzik araştırmaları ve sonraki sanatçılar önemini giderek daha fazla tanımladı. Bu mirası kişisel olarak yönetmek için on yılları olmadı. Stüdyo, plaklar, aile ve müzisyenler arşiv hâline geldi. Stephan'ın filmi böylece başka insanların müziğinde kalmış izlerden kariyer kurar. Bu bir yapımcı için alışılmadık ölçüde uygundur. En iyi iş çoğu zaman sanatçı adının arkasında saklanır. Belgesel gizli rolü tekrar kişiye dönüştürür.
Doksan ile doksan iki dakika yönetmen kurgusu uydurma nedeni değil metadata meselesidir
Filmportal ile Ji.hlava 92 dakika kullanır. German Documentaries 90 listeler. Kontrol edilen kaynaklar bu farka karşılık gelen büyük alternatif kurgu tanımlamaz. RetroForge bu nedenle süre farkını sürüm/katalog düzeyinde korumalı ve kamuya açık olarak yaklaşık 90-92 dakika kullanmalıdır. Bu küçük ama yararlı disiplindir. Tarihsel kaynaklar biraz ayrıldığında yanıt her zaman en sık görülen sayıyı seçmek değildir. Bazen doğru yanıt farklı kayıtların aynı eseri farklı zamanladığıdır.
Filmin gerçek argümanı, sanatçılar kendilerini nasıl duyduklarını değiştiren kişiyi hatırladığında prodüksiyonun görünür olmasıdır
Yapımcının başarısını filme almak zordur. Bitmiş plak kanıtı içerir, süreci değil. The Potential of Noise bunu hafızayla çözer. Müzisyenler tekrar tekrar Plank'ın çalışma yöntemini değiştirdiği, varsayımı sorguladığı veya farklı sesin mümkün olduğu ortam yarattığı ânı tarif eder. Belgesel böylece kararların tarihine dönüşür. Bu, altın plak duvarından daha değerlidir.
İzleme ve koleksiyon notu
Uzun metraj için yaklaşık 90-92 dakika kullanın; 2017 hem yapım hem Alman sinema yılıdır. Filmportal 92 dakika ve 28 Eylül 2017 Alman gösterimi belgeler; German Documentaries 90 dakika kullanır. Kontrol edilen hiçbir kaynak bu rakamların önemli ölçüde farklı kurgular olduğunu göstermiyor.