The Byrds

Genel bakış

The Byrds, folk canlanmasının şarkı yazarlığını ve repertuvarını rock grubunun biçimi ve etkisiyle birleştirdi. Roger McGuinn'in elektrikli on iki telli Rickenbacker'ı ve grubun yakın vokal armonileri ilk kayıtlarına hemen tanınabilen bir yüzey verdi; Gene Clark'ın özgün şarkıları ile Bob Dylan, Pete Seeger ve başkalarının malzemesine yaptıkları dönüşümler bu sese içerik kazandırdı. Katalog yerinde durmadı: grup 1965 ile 1968 arasında folk rock'tan modal, psikedelik ve stüdyo temelli deneylere ilerledi, ardından country müziğine kalıcı bir dönüş yaptı.

Kuruluş ve Tarih

McGuinn ile Gene Clark 1964'te Los Angeles'ta birlikte yazıp icra etmeye başladı; David Crosby onlara katıldı, Chris Hillman ile Michael Clarke da beş kişilik kadroyu tamamladı. Clark hızla grubun en üretken özgün şarkı yazarı oldu. “Mr. Tambourine Man”in elektrikli yorumları 1965'te hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem Birleşik Krallık'ta bir numaraya ulaştı, aynı adlı albüm ise Birleşik Krallık'ta yedi numaraya çıktı. Bu dönüm noktası Byrds'ü Amerikan folk canlanması ile British Invasion sesi arasındaki en açık bağlardan biri yaptı.

Clark 1966'da sahne kadrosundan ayrıldı, Crosby ise şu albüme dönüşen zorlu 1967 oturumlarında gruptan çıkarıldı: The Notorious Byrd Brothers. Sweetheart of the Rodeo albümünde Chris Hillman ile yeni katılan Gram Parsons repertuvarı ve düzenlemeleri kararlı biçimde country'ye yöneltmeye yardımcı oldu. Parsons 1968'de ayrıldı; McGuinn ile gitarist Clarence White çevresinde kurulan sonraki kadro grubu 1973'e dek yoğun turneler ve kayıtlarla taşıdı. Özgün beş üye o yıl son bir stüdyo albümü için yeniden birleşti.

Ses ve Tarz

İlk kayıtlar McGuinn'in sıkıştırılmış, çınlayan on iki telli figürlerini üç parçalı armoni ve kısa, sıkı düzenlenmiş şarkılarla dengeler. Gene Clark'ın yazarlığı duygusal ağırlığın büyük bölümünü şu albüme verir: Mr. Tambourine Man; grubun Dylan yorumları ise bir düzenlemenin tanıdık malzemeyi ne kadar kökten değiştirebileceğini gösterir. “Eight Miles High”da modal gitar çizgileri ve daha açık ritmik tasarım bu söz dağarcığını genişletti; Fifth Dimension bu deneyi kısa pop ve bilimkurgu imgelerinin yanına koyar.

The Notorious Byrd Brothers faz kaydırılmış dokuları, erken Moog synthesizer'ı, pedal steel'i ve katmanlı vokal düzenlemelerini birleştirerek stüdyoyu enstrüman gibi ele alır. Sweetheart of the Rodeo ağırlık merkezini yeniden değiştirir: keman, banjo, mandolin, piyano ve pedal steel country standartlarını, Dylan ve Parsons şarkılarını destekler. Clarence White dönemi daha keskin canlı atak getirdi; White'ın Telecaster ve StringBender çalışması, McGuinn'in on iki telli kimliğini kaldırmadan sonraki grubu daha kaslı yaptı.

Neden Hâlâ Önemliler

The Byrds folk rock'ın, psychedelia'nın ya da country rock'ın tek mucidi değildi, fakat her gelişmenin alışılmadık ölçüde görünür ve etkili katılımcılarıydı. 1965 başarıları folk repertuvarının elektrikli pop olarak nasıl çalışabileceğini gösterdi; “Eight Miles High” ve 1966–68 albümleri Amerikan psikedelik rock'ının olanaklarını genişletti; Sweetheart of the Rodeo rock dinleyicisine country repertuvarı ve Nashville müzisyenleriyle uzun süreli bir karşılaşma sundu. Çınlayan on iki telli ve yakın armoni modeli sonraki gitar popunda duyulmaya devam etti; Hillman ile Parsons ise country damarını Flying Burrito Brothers'a taşıdı. Grubun önemi herhangi tek bir ses kadar tekrar tekrar yeniden icat edilmesinde yatar.